نگاهی به لیست جدید تیم ملی؛ چه چیزی در قلعه‌نویی تغییر کرده؟

روزبه دلاور| اعلام فهرست جدید تیم ملی فوتبال ایران شامل علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی، پیام نیازمند، محمد نادری، احسان حاج‌صفی، شجاع خلیل‌زاده، محمدمهدی زارع، عارف آقاسی، سامان فلاح، صالح حردانی، رامین رضاییان، آریا یوسفی، میلاد سورگی، عارف حاجی‌عیدی، امید نورافکن، مهدی لیموچی، مهدی محبی و امیرحسین محمودی که در واقع فهرست بازیکنان شاغل در لیگ ایران هستند آغاز کار تیم ملی برای حضور در جام ملت‌های آسیا است.

به گزارش روزنامه اعتماد، این لیست نخستین دعوت رسمی کادرفنی پس از پایان جام جهانی محسوب می‌شود؛ رویدادی که معمولا پایان یک عصر و آغاز دورانی نو در تیم‌‌های ملی است.  در چنین برهه‌ای نگاه‌ها بیش از آنکه به نام‌‌های تکراری باشد به سمت تغییرات، چهره‌های جدید و چرخش در نگرش تاکتیکی سرمربی معطوف است. اتفاقی که تقریبا در تمام تیم‌های مطرح دنیا رخ می‌دهد. نمونه بارز آن خداحافظی لیونل مسی ابراسطوره فوتبال دنیا که پس از جام‌جهانی از تیم ملی‌ آرژانتین خداحافظی کرد. در کنار مسی ستاره‌های دیگری هم پس از جام جهانی از بازی‌های ملی کناره‌گیری کردند هر چند در ایران حتی بازیکنان 38 ساله هم همچنان می‌خواهند به حضورشان در تیم ملی ادامه دهند!

همان همیشگی های مسن!

از آنجایی که معمولا بازیکنان لژیونر فوتبال ایران به تیم ملی دعوت می‌شوند، در هر فهرست آنچه بیش از هر چیز نشان می‌دهد تغییرات رخ داده بازیکنان داخلی دعوت شده به اردوی تیم ملی هستند.  از این رو بررسی دعوت از ۱۸ بازیکن داخلی که دیروز (روز جمعه ۲۷ شهریور) خود را به کادرفنی معرفی کردند، می‌تواند رویکرد‌های محتاطانه یا رو به جلوی کادرفنی تیم ملی را نشان بدهد. در خط دروازه حضور علیرضا بیرانوند، سیدحسین حسینی و سیدپیام نیازمند ثبات در پست شماره یک را نشان می‌دهد. کادرفنی به وضوح تمایل دارد در پست حساس دروازه‌بانی از داشته‌های مطمئن و باسابقه استفاده کند و ریسک کمتری را بپذیرد. نکته جالب‌توجه دعوت مجدد بیرانوند است، دروازه‌بانی که با اعلام نظام وظیفه از اول مهر ماه سرباز محسوب می‌شود و باتوجه به بسته بودن پنجره نقل و انتقالات تا نیم‌فصل بدون تیم است و پس از‌ آن به فجرسپاسی‌ خواهد پیوست. دعوت از بازیکنی که از شرایط مسابقه به دور است، می‌تواند واکنش‌برانگیز باشد؛ مخصوصا اگر آن بازیکن بیرانوند پرحاشیه باشد.  اما در خط دفاعی حضور نام‌‌هایی مثل محمد نادری، شجاع خلیل‌‌زاده، صالح حردانی، احسان حاج‌صفی و رامین رضاییان نشان می‌دهد قلعه‌نویی هنوز نمی‌تواند از گذشته فاصله بگیرد و چشمش را رو به آینده باز کند. شجاع‌ خلیل‌زاده 38 ساله با آن همه حاشیه و رامین رضاییانی که در جام ملت‌های

پیش رو احتمالا جزو پیرترین بازیکنان کل تورنمنت محسوب می‌شود این مساله را ثابت می‌کند. احسان حاج‌صفی هم با 37 سال سن مدت‌هاست مشخص نیست براساس کدام عملکرد و دستاورد هنوز پای ثابت اردوهای تیم ملی به حساب می‌آید. با این حال حضور نام‌‌های جوان‌تر و آینده‌داری مانند سامان فلاح، آریا یوسفی و محمدمهدی زارع گویای این حقیقت است که سرمربی تیم ملی نیم‌نگاهی هم به بازیکنان جوان لیگ دارد. البته قلعه‌نویی پیش‌تر هم از این بازیکنان دعوت کرده بود اما هرگز به آنها فرصت بازی نداد.  تغییرات در لیست لیگ برتری‌‌ها همواره بیشترین بحث‌ها را برمی‌انگیزد، چراکه این بازیکنان نماد پویایی لیگ داخلی هستند. از این رو حضور مهدی لیموچی، مهدی محبی و امیرحسین محمودی در کنار بازیکنان باتجربه‌‌تر مانند امید نورافکن نشان‌دهنده تلاش برای ایجاد توازن میان تجربه تورنمنتی و شور جوانی است. با این حال عدم خداحافظی بازیکنان بالای ۳۳ و ۳۴ سال در این پست‌های حساس‌ خود جای سوال دارد!  از دید بسیاری از رسانه‌ها و کارشناسان حضور عارف حاجی‌عیدی در فهرست جدید و البته محمدمیلاد سورگی، هافبک سابق پرسپولیس و فعلی شمس‌آذر سورپرایز جدید لیست قلعه‌نویی بوده است. سورگی این فصل یکی از نفرات کلیدی شمس‌آذر بوده و با ۲ گل در این فصل به تیم ملی هم دعوت شده است. محمد خدابنده‌لو هم دیده نمی‌شود که با وجود درخشش در ترکیب پرسپولیس در لیست جایی ندارد.

غایبان بزرگ؛ تصمیمی فنی یا پایان یک دوره؟

شاید جالب‌‌ترین بخش این لیست نه در حضورها بلکه در غیاب‌‌ها نهفته باشد. اسامی بزرگی که در این فراخوان دیده نمی‌شوند مانند محمدحسین کنعانی‌زادگان، روزبه چشمی، شهریار مغانلو و علی علیپور، موجی از پرسش‌‌ها را ایجاد کرده است.

البته غیبت این ستاره‌ها می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد مثلا نوعی از استراحت اجباری تا کادرفنی به دنبال ارزیابی توانایی‌‌های بازیکنان جدید برود. شاید به همین دلیل قلعه‌نویی به ستاره‌های ثابت سال‌های اخیر استراحت داده است. شاید سرمربی به دنبال سیستم تاکتیکی جدیدی است که ویژگی‌‌های این بازیکنان در آن کمتر به کار می‌آید. مساله تجدید قوا را هم نباید فراموش کرد.

به سمت چه نوع فوتبالی؟

لیست داخلی اعلام شده نشان می‌دهد که سرمربی در حال ترسیم نقشه راه جدیدی است. دعوت از عارف حاجی‌‌عیدی، میلاد سورگی و عارف آقاسی در کنار بازیکنان باتجربه‌ای که در لیگ‌‌های خارجی حضور دارند (لیست آنها متعاقبا اعلام خواهد شد) نشان می‌دهد که کادرفنی به دنبال افزایش عمق اسکواد تیم ملی است و البته با دعوت از چند بازیکن جدید می‌خواهد منتقدان را هم راضی نگه دارد. در دوره‌های گذشته وابستگی بیش از حد به لیست لژیونرها باعث شده بود که نیمکت تیم ملی و پشتوانه‌های لیگ داخلی کمتر مورد توجه قرار گیرند. اما پس از اصرار کارشناسان و رسانه‌ها که لیگ ایران آن‌قدر هم که کادرفنی تیم ملی تاکید دارد بی‌ستاره نیست، این لیست نشان می‌دهد که لیگ برتر ایران می‌تواند دوباره به معدن اصل تغذیه تیم ملی تبدیل شود. حضور بازیکنان چندپسته و منعطف در لیست هم شاید دلیلی بر این باشد که تیم ملی قرار است در آینده تیمی باشد که در تغییر سیستم‌‌ها و شرایط بازی انعطاف‌‌پذیری بیشتری از خود نشان دهد که البته تحقق این موضوع به توان و دانش کادرفنی ارتباط مستقیمی دارد!

امیدها ناامید نباشند

عدم دعوت از بازیکنان تیم امید در این فیفادی و موکول کردن آن به اردوی بعدی تصمیمی غیرقابل اجتناب بوده است. کادرفنی به خوبی می‌داند که نباید تمرکز تیم امید را در مراحل حساس برهم زد. با این حال باید توجه داشت که زمان برای هماهنگ کردن این ترکیب جدید بسیار محدود است. دعوت از ۱۸ بازیکن داخلی یعنی بخشی از بدنه اصلی تمرینات در روزهای ابتدایی دراختیار کادرفنی خواهد بود. این اردو فرصتی طلایی است تا بازیکنان جدید با ایده‌های تاکتیکی سرمربی آشنا شوند. اینکه چه کسی می‌تواند جای خالی غایبان بزرگ را پر کند و در ترکیب اصلی خود را تثبیت نماید چالشی است که در آینده نزدیک مشخص خواهد شد.

بازی‌های دوستانه پیش رو تعیین می‌کند اما...

تیم ملی دو بازی دوستانه مقابل ازبکستان و روسیه برگزار خواهد کرد و در این دو بازی می‌شود پیش‌بینی برای ترکیب ایران در جام‌ ملت‌ها داشت اما شاید این لیست آغاز یک بازسازی باشد. اگرچه لژیونرها همچنان ستون فقرات تیم ملی را تشکیل خواهند داد اما ترکیب ۱۸ نفره داخلی نشان می‌دهد که مسیرِ ورود به تیم ملی مسیری مبتنی بر فرمِ جاری در لیگ برتر است. هواداران تیم ملی باید منتظر باشند، چراکه این لیست نخستین پازل از تصویر بزرگ‌تری است که کادرفنی قصد دارد در مسیر رقابت‌‌های پیش‌رو ترسیم کند. نگاه به لیست‌‌های بعدی و نحوه ترکیب این بازیکنان داخلی با لژیونرها پاسخ دقیق‌‌تری به این پرسش خواهد داد که آیا سرمربی موفق شده است ترکیبی برنده و هماهنگ را برای دوران پساجام‌جهانی بسازد یا همچنان قرار است با همان ترکیب سابق و شکل بازی قبلی به پیش برویم و همان نتایج ناموفق قبلی را تکرار کنیم.