عباس عبدی متولد 1 تیر 1335 و همچنین فعال سیاسی-اجتماعی، پژوهشگر اجتماعی و روزنامهنگار اصلاحطلب است. عبدی که سابقه فعالیت در روزنامههای سلام و صبح امروز را در کارنامه خود دارد همزمان از مؤسسان مؤسسه پژوهشی آینده و عضو مؤسس جبهه مشارکت و سپس شورای مرکزی و دفتر سیاسی حزب بوده و هم اکنون نیز عضو هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران است. آثار و کتابهای بسیاری از آقای عبدی به چاپ رسیده است که از جمله میتوان به صدایی که شنیده نشد و قدرت، قانون، فرهنگ و نیز در مسیر آزادی اشاره کرد.
عباس عبدی نوشت: رعایت حجاب در گذشته رفتاری عرفی و سنتی و دینی و حتی اخلاقی بود، رواج و وجود آن هم به پشتوانه ضمانتهای این هنجارها بود. هنگامی که ابزار قانون وارد میشود حجاب را تضعیف میکند زیرا وجود قانون موجب کنار رفتن اثرگذاری هنجارهای اخلاقی و سنتی و دینی شده است.
عباس عبدی در واکنش به استخدام۴۰۰ نیروی حزباللهی در وزارت ارشاد نوشت: برای استخدام باید آزمون عمومی و شفاف و با اطلاعیه عمومی انجام شود. به علاوه مجوزهای استخدام چنین افرادی از کجا صادر شده است؟ برحسب چه مجوزی و با چه بودجهای چراغ خاموش چنین کاری را انجام دادهاید؟
عباس عبدی نوشت: مجازاتهای کلان مالی برای پوشش زنان نتیجه ندارد و این کار به نوعی پول درآوردن برای کسری بودجه است که نه قانونی است و نه اخلاقی. به جای آنکه تولید را تقویت کرد، دنبال کاستن از جیب مردم رفتهاند. میدانید چرا؟ چون نمیتوانید شلاق بزنید و زندان کنید!
عباس عبدی نوشت: عدالت یعنی اجرای قانون منصفانه با رسیدگی بیطرفانه. به عبارت دیگر هم قانون باید منصفانه و قابل پذیرش باشد و هم رسیدگی بیطرفانه باشد. بیطرفانه بودن نیز مستلزم رسیدگی به همه نمونههای مشابه است. فرض میکنیم که قانون در مورد استناد دادگاه نیز عادلانه باشد ولی آیا رسیدگی بیطرفانه بوده است؟
عباس عبدی نوشت: بسیاری از این گزارشها که مقامات رسمی اعلام میکنند فاقد اعتبار علمی و نیز سوگیرانه و نادرست است فقط برای قانع کردن مقامات به وجود واقعیاتی است که وجود خارجی ندارد. والسلام.
عباس عبدی نوشت: قانون هنگامی اجرا میشود که مورد پذیرش عقلای جامعه و اکثریت قاطع مردم باشد. اگر چنین نباشد، ناشی از الزام و اجبار حکومت تلقی میشود و مردم در برابرش مقاومت میکنند.
عباس عبدی نوشت: اتفاقاتی که این روزها در حال رخ دادن است و به نام ضابط از زنان فاقد روسری فیلم تهیه و تهدید میکنند به روشنی نقض این رویکرد (نقض حقوق) است.
عباس عبدی نوشت: اگر خود آقایان نمیتوانند به صورت ناشناخته به درون مردم بروند، چند نفر فرد جاافتاده را به خدمت بگیرند و آنان صبح تا شب در اتوبوس، مترو، بازار، محلهای خرید، تجمع و... بگردند و به عنوان یک فرد عادی با مردم صحبت کنند و شنونده خوبی باشند و همه را ضبط کنند و در اختیار مقامات محترم قرار دهند.
عباس عبدی نوشت: استادان مورد نظر آقایان تقریبا همه جا را در اختیار گرفتهاند. از کرسیهای مثلا آزاداندیشی گرفته تا دانشگاهها و مراکز پژوهشی و... تا صدا و سیما و سایر رسانههای تابع آن جناح؛ همه و همه ۲۴ ساعته در اختیار آنان است. پس به لحاظ جا و مکان و رسانه و... هیچ کمبودی ندارند، جز اینکه خیلی خیلی اضافه بر ظرفیت دارند.
عباس عبدی نوشت: گرچه زنان در خیابان واجد پوشش شرعی نیستند، ولی مغازهدار، رستوراندار، مسافرپذیر، هتلدار و کافه و... نباید آنان را به محل خود راه دهند!! چرا؟ هیچ دلیل منطقی و مجوز قانونی برای آن وجود ندارد.
