عباس عبدی متولد 1 تیر 1335 و همچنین فعال سیاسی-اجتماعی، پژوهشگر اجتماعی و روزنامهنگار اصلاحطلب است. عبدی که سابقه فعالیت در روزنامههای سلام و صبح امروز را در کارنامه خود دارد همزمان از مؤسسان مؤسسه پژوهشی آینده و عضو مؤسس جبهه مشارکت و سپس شورای مرکزی و دفتر سیاسی حزب بوده و هم اکنون نیز عضو هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران است. آثار و کتابهای بسیاری از آقای عبدی به چاپ رسیده است که از جمله میتوان به صدایی که شنیده نشد و قدرت، قانون، فرهنگ و نیز در مسیر آزادی اشاره کرد.
عباس عبدی نوشت: با این سطح از مدیریت به سوی پیشرفت و قله نمیروند، در سرازیری خواهیم بود. در غیاب ارادهای موثر برای تن دادن به راهحلهای علمی و نیز پذیرش مردم و مسائل آن به عنوان تنها اولویت ساختار برای حل آنها و با این مجموعه بسیار کوچک و محدود و فاقد دانش و اراده و درک از الزامات امور، قادر به حل هیچ مسالهای نیست. خود دانید.
عباس عبدی نوشت: فرق حالا با گذشته این است که در آن زمان بدون داشتن یک ایده سازنده و ایجابی و با حمله یکسویه به روحانی و دولت قبل و با طرح امید به یکدست شدن قدرت، خود را سر پا نگه میداشتند، اکنون که آن وضعیت سلبی رفته است، متوجه میشوند که هیچ نقطه ایجابی ندارند و اصولا قادر نیستند حتی یک گزاره مفید و علمی برای حل مسائل جامعه ارایه کنند و بهترین راه را در نپذیرفتن وجود مساله یافتهاند.
عباس عبدی نوشت: اگر شما برای یک طرح اقتصادی وام بخواهید باید گزارش معتبری از ارزیابی اقتصادی طرح را به ضمیمه درخواست خود ارایه کنید ولی اگر بخواهید درباره سرنوشت دهها میلیون نفر با گردش مالی هزاران هزار میلیارد تومان تصمیم بگیرید، کافی است یک قیام و قعود شود و خلاص. این است وضعیت مجلس انقلابی.
عباس عبدی نوشت: هادیان مردم عاشقان آنان هستند. نه آنکه مردم از آنان بترسند. شاید ترس با نظم جور در بیاید ولی با هدایت جور نمیشود، مشروط بر اینکه ترس هم مشمول تعداد اندکی از رفتارها شود و بیشتر گزارههای نظم اجتماعی را مردم پذیرفته و درونی کرده باشند.
عباس عبدی نوشت: امیدواریم اگر کسانی در ایران میخواهند یا مدعی این هستند که راه چین را انتخاب میکنند، سه چیز را فراموش نکنند. اول سیاستهای کارآمد و علمی آنها برای توسعه اقتصادی و اجرای خوب آن سیاستها، دوم زبان دیپلماتیک و سازنده آنها و سوم پایداری و صبر کنفسیوسی در تامین منافع ملی.
عباس عبدی نوشت: فرآیند خالصسازی الزامات خود را دارد و جزو فرآیندهای تشدیدکننده است. به عبارت دیگر هر چه بر خالصسازی تأکید کنید، نیازمند افزایش دوز خالصسازی میشوید. همچنان که در این روزهای اخیر شاهد این ماجرا بودیم.
عباس عبدی نوشت: رفتار نمایندگان مجلس از همه نمایشیتر است که ۱۶۰ نفرشان اعلام آمادگی برای اعزام به غزه کردهاند!! کسی نیست از آنان بپرسد مگر راهی برای رفتن به آنجا وجود دارد؟ هنوز مردم در شوک خودروهای فیدلیتی هستند که چگونه سر و ته ماجرا را هم آوردید و آخر هم روشن نشد که این فساد چگونه رخ داد؟
عباس عبدی پرسید: آیا از اینکه دو جوان بینام و نشان را برای این اتهام اعدام کردهاند، ناراحتند؟ خوب چرا چنین حکمی را پذیرفتند؟ میتوانستند از آن دو محکوم رضایت دهند. آیا از اینکه چرا ۸۰ نفر افراد متهم شده را یکجا اعدام نکردهاند، ناراحت هستند؟
عباس عبدی نوشت: دولت و مجلس کنونی سالانه حداقل ۲۵ هزار میلیارد تومان هزینه کردهاند تا زاد و ولد را افزایش دهند، ولی در عمل حدود ۲۵ هزار کودک هم کمتر متولد شده است، هزینه آن نیز به ازای کاهش تولد هر کودک، یک میلیارد تومان!! است. این اگر دستاورد نیست پس چیست؟
عباس عبدی نوشت: پس از حذف اصلاحطلبان، اکنون نوبت دو و حتی سه جریان داخلی خودشان رسیده است که حذف شوند. روحانیت سنتی، اصولگرایان سنتی و جریان رییس مجلس هر سه در معرض این حذف هستند مگر اینکه سکوت کنند.
