سرنوشت جنگ ایران و آمریکا چه می‌شود؟

«سرنوشت جنگ ایران و امریکا» عنوان یادداشت روزنامه اعتماد به قلم حمید روشنایی است که در آن آمده: در دوران جمهوری اسلامی چند نفر بوده‌اند که فکر می‌کردند جنگ با ایران 3 روزه تمام خواهد شد: صدام، رجوی و ترامپ. اما هر 3 نفر آنها با شکست مواجه شدند. امروز پس از گذشت بیش از 9 ماه از حمله ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به ایران، نه اینکه جنگ پایان نیافته، بلکه پیچیده‌تر هم شده است. رییس‌جمهور امریکا که در آخرین انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره با شکستی سنگین مواجه شد، اعتراف کرده که یکی از دلایل ناکامی حزبش، جنگ با ایران بوده است. ترامپ اکنون برای پایان این بحران، در یک 3 راهی مرگ قرار دارد: حمله آخرالزمانی، ادامه محاصره اقتصادی (به بدترین شکل ممکن) یا بازگشت به میز مذاکره (و قبول تعهدات قبلی) ... .

1- حمله آخرالزمانی: بسیاری از تحلیلگران معتقدند شرایط سخت ترامپ بعد از انتخابات کنگره که در آن وی متهم است فریب نخست وزیر رژیم اسراییل را خورده، راهی جز به راه انداختن جنگی بزرگ ندارد تا به وسیله آن اولا، افکار عمومی را از نتایج انتخابات منحرف کند. ثانیا، شاید بتواند با شکست ایران، به دستاوردی دست یابد که روسای جمهور سابق امریکا نتوانستند به آن برسند. ثالثا، به مخالفانش که معتقدند عظمت امریکا و قدرت نظامی آن را به بازی گرفته، بگوید که او می‌تواند این مساله را حل و از یک ننگ در کارنامه خودش فرار کند.

2- تشدید محاصره اقتصادی: اصطلاح دروازه‌های آهنین که پس از تکمیل محاصره دریای آزاد ایران مطرح شده، به نوعی بستن راه‌های مرز خشکی و دریای خزر است که بر اساس آن هرگونه تجارت کشورمان با دنیای خارج مسدود می‌شود. در این روش، کاخ سفید قصد دارد با شرایط نه جنگ و نه صلح و به صورت فرسایشی، توان مقاومت ایران را نابود کند.

3- بازگشت به میز مذاکره: در این روش نیز که ظاهرا تحت مدیریت جی‌دی ونس، معاون رییس‌جمهور انجام می‌شود، ایران و امریکا همزمان (یا با یک فاصله کوتاه) به تعهدات خود برای باز کردن تنگه هرمز و برداشته شدن تحریم‌ها اقدام خواهند کرد و سپس در خصوص مسائل مهم دیگر مانند هسته‌ای به مذاکره می‌پردازند.

اما انجام هر کدام از این 3 عامل، آسان و ممکن نیست و کاخ سفید نمی‌تواند به راحتی آن را به اجرا گذارد، زیرا اولا، ادامه جنگ و حمله شدید به ایران با عکس‌العمل و حمله کشورمان به مراکز نظامی و اقتصادی امریکا و کشورهای هم‌پیمان با آن مواجه خواهد شد و علاوه بر آنکه جغرافیای جنگ گسترش می‌یابد، امکان ورود دیگر کشورها و جنگ جهانی سوم نیز دور از انتظار نخواهد بود. با توجه به افزایش قیمت نفت و کالا و مخالفت مردم امریکا با جنگ (که در انتخابات به نمایش گذاشتند)، هرگونه ادامه آن، (اگر به پیروزی سریع منجر نشود) می‌تواند به محاکمه و استیضاح ترامپ توسط دموکرات‌ها بینجامد یا به اتفاقاتی مانند آنچه اکنون در کشورهای اروپایی در جریان است مانند حمله به مغازه‌ها و مراکز اقتصادی و تجاری منجر شود.

ثانیا، تشدید محاصره اقتصادی ایران با توجه به راه‌های مختلف دور زدن تحریم‌ها (نه به صورت کامل بلکه محدود) ممکن است با چالش روبه‌رو شود، به خصوص اینکه برخی کشورها از جمله چین و روسیه از جنگ ایران و امریکا منتفع می‌شوند و همین به آنها انگیزه می‌دهد که بهتر است تهران در برابر واشنگتن شکست نخورد و به طریقی از آن حمایت کنند.

ثالثا، مذاکره با ایران آسان نیست، زیرا مقامات جمهوری اسلامی با فشارهای داخلی مواجه بوده و حاضر به عقب‌نشینی یا دادن امتیاز به ترامپ نیستند. همین موضوع موجب شده که مذاکره کردن با ایران را سخت کند. از سوی دیگر به دلیل اقدامات گذشته امریکا در برهم زدن میز مذاکره، اعتمادی نیز بین دو کشور وجود نداشته و هر توافقی احتمال شکسته شدن دارد. حتی در صورت توافق کامل با توجه به شرایط درخواستی ایران، ترامپ با هجمه‌ای از طعنه و نیش‌های مخالفانش مواجه خواهد شد، زیرا وی قبلا دادن امتیاز از سوی اوباما را به تمسخر گرفته و اکنون نوبت خود او است که مورد تمسخر قرار گیرد. در هر صورت آنچه سرنوشت جنگ را تعیین می‌کند، مقاومت مردم ایران است. آنچه در میدان جنگ (چه نظامی و چه اقتصادی) یا در پشت میز مذاکره، به رزمندگان ما دلگرمی می‌دهد و می‌تواند از حق مردم دفاع کند، تاب‌آوری ملت ایران است که برای مقابله با دشمنانش سر خم نمی‌کند.