اما و اگرهای بارورسازی ابرها؛
رئیس سازمان هواشناسی: بارورسازی ابرها بحران آب کشور را حل نمیکند
رئیس سازمان هواشناسی کشور با تاکید بر اینکه بارورسازی ابرها تاثیر آشکاری بر جبران کمبارشی و خشکسالی کشور ندارد، موضع این سازمان را در مورد باروری ابرها اعلام کرد و نسبت به خطرات ناشی از باروری هشدار داد.
اعتمادآنلاین| باروری ابرها (cloud seeding) نوعی رفتار هوشمندانه با ابر در جهت افزایش بارش است که معمولا از طریق پاشیدن یدور نقره (silver iodide) به داخل ابر و به منظور افزایش تعداد هستههای میعان یا تراکم (condensation nuclei) ابر انجام میشود.
پاشیدن یخ خشک به داخل ابر نیز روش دیگری است که برای بارورسازی ابر انجام میشود. در این روش، یخ به دلیل دمای بسیار پایین شروع به تبخیر میکند و این تبخیر همزمان باعث سردتر شدن و اشباع بسته هوا و رشد بلورهای یخ داخل ابر میشود. شیوه سوم برای تحریک ابرها، تقویت حرکتهای صعودی داخل ابر به شکل مصنوعی است. فرآیند ایجاد بارش به چند عامل مانند رطوبت کافی، حرکتهای صعودی، وجود قطرکهای باران یا کریستالهای یخ و توزیع و اندازه مناسب آنها در داخل ابر، وجود هستههای میعان و در نهایت فرآیند چگالش بستگی دارد که در صورت وجود همه این مولفهها در ابر، بارش صورت میگیرد.
پیشینه بارورسازی یا تحریک ابرها برای تولید باران مصنوعی در دنیا به ۷۰ سال پیش و در کشور ما به ۴۰ سال پیش بر میگردد که در تمام این سالها، استان یزد به عنوان یکی از اصلیترین مناطق برای انجام باروری ابرها انتخاب شده است.
گرچه بارورسازی ابرها پیش از این نیز مورد توجه رسانهها قرار گرفته اما چون تمرکز اخیر وزارت نیرو بر اجرای طرح بارورسازی ابرها در مناطق مرکزی کشور است. بار دیگر لازم است تاثیر بارورسازی ابرها در افزایش میزان بارش و جبران کم بارشی و خشکسالی مورد بررسی قرار گیرد. به همین منظور ایسنا طی گفتوگویی مشروح با رئیس سازمان هواشناسی کشور به ابهامات علمی درباره این طرح پرداخته است.
داود پرهیزکار- معاون وزیر راه و شهرسازی و رئیس سازمان هواشناسی کشور- معتقد است بارورسازی ابرها تاثیر آشکاری بر جبران کم بارشی و خشکسالی کشور ندارد.
وی همچنین با تاکید بر اینکه رادارهای شناسایی وضعیت خردفیزیک ابر در کشور ما وجود ندارد، نسبت به تاثیر منفی باروی ابرها هشدار میدهد و می گوید: اگر بدون شناخت دقیق ابر نسبت به بارورسازی اقدام و به اشتباه هستههای تراکم زیادتر از نیاز وارد ابر کنیم؛ نه تنها در افزایش بارش موفق عمل نکردهایم بلکه حتی ممکن است با این عمل باعث کاهش مقدار طبیعی بارش ابر شویم.
او می گوید: با دیدگاهی که در کشور ما در مورد بارورسازی ابرها وجود دارد و معمولا پاشیدن یدور نقره در ابر، ملاک قرار میگیرد؛ موافق نیستم. واقعیت این است که وقتی دنبال پاشیدن یدور نقره به داخل ابر هستیم؛ در حقیقت این اطمینان را میدهیم که سایر مولفههای لازم مثل رطوبت و جریان صعودی برای شکلگیری بارش وجود دارد و تنها سعی داریم با پاشیدن یدور نقره تعداد هستههای میعان داخل ابر را بالا ببریم اما باید بدانیم که تشخیص کم بودن تعداد هستههای میعان در ابر، نیاز به مطالعات راداری دارد تا وضعیت خردفیزیک ابر آشکار شود.طبیعی است که اگر بدون داشتن این اطلاعات، بارورسازی ابرها را انجام دهیم؛ در حقیقت چشم بسته عمل کرده و وارد یک فضای تاریک شدهایم و طبیعتا ریسک این عمل بسیار بالاست.
منبع: ایسنا
دیدگاه تان را بنویسید