جزئیات حادثه واژگونی اتوبوس خودروی شرکت NGL آبدانان ایلام / ۱۲ نفری که جان باختند مهندس بودند / کارکنان هر روزز ۲۲۰ کیلومتر مسافت طی میکردند
شامگاه شنبه، جاده دشتعباس به مورموری در شهرستان دهلران به صحنه یکی از تلخترین حوادث جادهای تبدیل شد؛ اتوبوسی که قرار بود کارکنان شرکت نفت را به مقصد برساند در میانه راه واژگون شد و مرگ ۱۲ نفر را رقم زد. ۱۸ نفر نیز در این حادثه مصدوم شدند؛ آماری که با گذشت ساعاتی از وقوع سانحه و تکمیل عملیات امدادرسانی افزایش یافت و ابعاد فاجعه را آشکارتر کرد.
بهاره شبانکارئیان- «هیچ چیز یادم نمیآید. فقط میدانم در یک لحظه همه جا سیاه شد. دوازده نفر از همکارانم در این حادثه فوت شدند. من، پسرعمویم و شانزده نفر دیگر زنده ماندیم؛ پسرعمویم یکی از پاهایش شکسته و خودم از ناحیه سر، پا و ستون فقرات دچار آسیب شدم. از بقیه مصدومان خبر نداریم. فعلا نمیدانیم علت این حادثه چه بوده؛ برخی میگویند اتوبوس با تراکتور برخورد کرده و واژگون شده است.»
به گزارش اعتماد، این روایت «علی دانیالی»، یکی از مصدومان است که شب حادثه در اتوبوس حضور داشته و حالا جان سالم به در برده است.
شامگاه شنبه، جاده دشتعباس به مورموری در شهرستان دهلران به صحنه یکی از تلخترین حوادث جادهای تبدیل شد؛ اتوبوسی که قرار بود کارکنان شرکت نفت را به مقصد برساند در میانه راه واژگون شد و مرگ ۱۲ نفر را رقم زد. ۱۸ نفر نیز در این حادثه مصدوم شدند؛ آماری که با گذشت ساعاتی از وقوع سانحه و تکمیل عملیات امدادرسانی افزایش یافت و ابعاد فاجعه را آشکارتر کرد.
حادثه حدود ساعت ۱۹ و ۱۰ دقیقه شنبه بیست و سوم آبان ماه جاری در محدوده کیلومتر ۱۰ محور دشتعباس به مورموری و حوالی منطقه سهگر، نزدیک چاههای نفت رخ داد. اتوبوس حامل کارکنان شرکت NGL دهلران در مسیر تردد خود دچار سانحه شد و پس از واژگونی تعدادی از سرنشینان آن جان باختند و گروهی دیگر با جراحات مختلف به بیمارستان منتقل شدند.
«علی دانیالی»، یکی از مصدومان این حادثه است که جان سالم به در برده؛ او در مورد لحظه وقوع این اتفاق به «اعتماد» میگوید: «هیچ چیز یادم نمیآید. فقط میدانم در یک لحظه همه جا سیاه شد. دوازده نفر از همکارانم در این حادثه فوت شدند. من، پسرعمویم و شانزده نفر دیگر زنده ماندیم؛ پسرعمویم یکی از پاهایش شکسته و خودم از ناحیه سر، پا و ستون فقرات دچار آسیب شدم. از بقیه مصدومان خبر نداریم. فعلا نمیدانیم علت این حادثه چه بوده؛ برخی میگویند اتوبوس با تراکتور برخورد کرده و اتوبوس واژگون شده است.»
پدر علی دانیالی نیز به «اعتماد» میگوید: «پسرم هشت سال است که در این شرکت کار میکند. علی به همراه پسرعمویش در این حادثه مصدوم شدند و در بیمارستان بستری هستند. یکسری میگویند راننده قرص مصرف کرده و دچار خوابآلودگی شده بود. یکسری میگویند اتوبوس با یک تراکتور برخورد کرده و برخی میگویند این اتوبوس قدیمی و از رده خارج بوده است، اما هنوز علت دقیق حادثه مشخص نشده است.»
«سعید رحیمی»، پسرعموی «موسی و محمد رحیمی»؛ دو نفر از جانباختگان این حادثه در واکنش به این اتفاق به «اعتماد» میگوید: «موسی و محمد به صورت قراردادی در شرکت NGL مشغول به کار بودند، اما متاسفانه شیوه رفتوآمد کارکنان این شرکت با ایرادهای جدی همراه بوده است. کارکنان ساکن آبدانان باید هر روز حدود ۲۲۰ کیلومتر مسیر را برای رفتن به محل کار و بازگشت طی میکردند؛ ۱۱۰ کیلومتر در مسیر رفت و ۱۱۰ کیلومتر در مسیر بازگشت. آن هم در جادهای صعبالعبور و بیکیفیت که استانداردهای لازم برای تردد اتوبوس را نداشته است. این مسیرها از جمله جادههای درجه سه و چهار محسوب میشوند. شرکت باید برای این کارکنان کمپ و محل اسکان در نظر میگرفت. در کدام شهر ایران کارکنان برای رسیدن به محل کار ناچارند هر روز چنین مسافت طولانی را طی کنند؟ به باور من با این شرایط اگر اتوبوس حامل کارکنان این شرکت روز بیستوسوم آبانماه دچار سانحه نمیشد، چند روز بعد این اتفاق رخ میداد.»
«فریبرز هادیزاده»، یکی دیگر از جانباختگان این حادثه است. عموی او به «اعتماد» میگوید: «برادرزادهام متولد سال ۱۳۶۴ بود و نزدیک به سه سال در این شرکت کار میکرد. از آنجا که شرکت برای کارکنان کمپ یا محل اسکان در نظر نگرفته بود، آنها مجبور بودند هر روز ساعت پنج صبح از آبدانان حرکت کنند تا به محل کارشان برسند و غروب نیز دوباره همین مسیر را برای بازگشت به آبدانان طی کنند. اگر شرکت در دهلران استراحتگاهی برای کارکنان در نظر گرفته بود، شاید هرگز چنین اتفاقی رخ نمیداد.»
همچنین «امین محمدولی»، یکی دیگر از جانباختگان این سانحه است. عموی او نیز به «اعتماد» میگوید: «کارکنان این شرکت مجبور بودند هر روز حدود ۲۲۰ کیلومتر رفتوآمد کنند؛ آن هم با اتوبوسی قدیمی که استهلاک زیادی داشت. اگر شرکت مکانی برای استراحت و اسکان آنها در دهلران در نظر گرفته بود، شاید این حادثه رخ نمیداد.»
در همین رابطه «علی محمدی»، یکی از کارکنان شرکت NGL دهلران با انتقاد از وضعیت رفتوآمد روزانه کارکنان و نبود امکانات اسکان برای آنها به «اعتماد» میگوید: «اتوبوسی که کارکنان را جابهجا میکرد، قدیمی بود و هنگام وقوع حادثه ۳۰ نفر در آن حضور داشتند. از آنجا که محل فعالیت شرکت در دهلران است برای کارکنانی که ساکن این شهرستان نیستند، کمپ یا محل اسکان در نظر گرفته نشده است. به همین دلیل این افراد ناچارند هر روز مسیر دهلران تا آبدانان را طی کنند. ۱۲ نفری که در این حادثه جان باختند، مهندس بودند. یکی از آنها به تازگی ازدواج کرده بود و بقیه نیز نانآور خانوادههایشان بودند. امیدوارم یکی از مسوولان به فکر ایجاد کمپ یا تامین محل اسکان برای کارکنان این شرکت باشد تا دیگر در این جاده پرخطر شاهد تکرار چنین حوادث تلخی نباشیم و خانوادههای کمتری سرپرست خود را از دست دهند.»
«اکبر یاوری»، سرپرست شرکت راهاندازی و بهرهبرداری صنایع نفت (اُیکو) به «اعتماد» میگوید: «مقصر اصلی این ماجرا سازمان راهداری است که ما بارها در گذشته و حتی امسال هم در مورد محور دشتعباس به آبدانان هشدار داده بودیم.»… (مشروح این گزارش، امروز در صفحه اقتصادی روزنامه قید شده است)
رییسجمهور دستور ویژه برای حادثه صادر کرده است
«احمد کرمی»، استاندار ایلام درباره این حادثه به «اعتماد» میگوید: «بیستوسوم آبان ماه جاری، حدود ساعت ۷ شب اتوبوس حامل کارکنان شرکت NGL دهلران در محور دشتعباس - مورموری واژگون شد. سرنشینان اتوبوس در حال بازگشت به شهرستان آبدانان بودند که این حادثه رخ داد. از همان دقایق نخست در جریان حادثه قرار گرفتم و به دستگاههای امدادی دهلران و آبدانان تاکید کردم با تمام امکانات در محل حاضر شوند. همچنین هماهنگیهای لازم با استاندار خوزستان انجام شد، چراکه بیمارستان دزفول به محل حادثه نزدیک بود. در این حادثه ۱۲ نفر جان خود را از دست دادند و ۱۸ نفر نیز مصدوم شدند. مصدومان برای دریافت خدمات درمانی به بیمارستانهای آبدانان، دهلران و دزفول منتقل و بستری شدند. راننده اتوبوس نیز در این حادثه جان خود را از دست داد.»
کرمی در پاسخ به پرسشی درباره علت واژگونی اتوبوس میگوید: «تاکید کردهایم علت حادثه با دقت بررسی شود. اتوبوس حامل کارکنان باید از سوی متخصصان مورد بررسی فنی قرار گیرد و پلیس نیز ابعاد مختلف حادثه را بهطور دقیق بررسی کند تا علت اصلی مشخص شود. رییسجمهور موضوع را پیگیری کردند و دستور ویژهای برای رسیدگی به این حادثه صادر کردند. معاون اول رییسجمهور و وزیر کشور نیز بهطور جدی پیگیر وضعیت مصدومان و رسیدگی به حادثهدیدگان بودند.»
«قدرت شمسیزاد»، سرپرست امداد و نجات جمعیت هلالاحمر استان ایلام نیز به «اعتماد» میگوید: «حدود ساعت ۱۹ و ۲۰ دقیقه روز حادثه، واژگونی یک دستگاه اتوبوس به ما گزارش شد. بعد از این گزارش نزدیکترین پایگاههای امدادی را به محل اعزام کردیم. اکثر مصدومان دچار خونریزی و شکستگی شده بودند و سریع به بیمارستان منتقل شدند.»
همچنین رییسکل دادگستری ایلام در این باره اعلام کرد: «در حادثه واژگونی اتوبوس در محور دشتعباس به مورموری، هرگونه قصور، تخلف یا ترک فعل بررسی میشود و با مسببان احتمالی قاطعانه و بدون اغماض برخورد قانونی خواهد شد. بیتردید جانباختن جمعی از هموطنان در این حادثه دردناک، ضایعهای سنگین و اندوهی بزرگ برای خانوادههای داغدار، جامعه کارگری و مردم استان ایلام است. دستگاه قضایی استان ایلام با حساسیت و جدیت، موضوع را از ابعاد مختلف پیگیری خواهد کرد.»
عملیات امداد در جاده مرگ و پرسشی که نباید بیپاسخ بماند
شدت حادثه و تعداد بالای سرنشینان آسیبدیده، نیروهای امدادی را به سرعت به محل کشاند. ۱۰ دستگاه آمبولانس سبک و یک دستگاه اتوبوسآمبولانس از پایگاههای اورژانس استانهای ایلام و خوزستان برای امدادرسانی و انتقال مجروحان به محل اعزام شدند. نیروهای هلالاحمر نیز با چندین گروه عملیاتی در محل حضور پیدا کردند و عملیات نجات و انتقال مصدومان را انجام دادند.
مصدومان این حادثه برای دریافت خدمات درمانی به مراکز درمانی منتقل شدند و گزارشها از وخامت وضعیت تعدادی از آنها حکایت داشت. همزمان مسوولان استانی نیز دستور آمادهباش مراکز درمانی و بسیج امکانات برای رسیدگی به وضعیت آسیبدیدگان را صادر کردند، اما در میان خبرهای مربوط به تعداد آمبولانسها، عملیات نجات و انتقال مجروحان یک پرسش اساسی همچنان بیپاسخ مانده است؛ چه عواملی باعث شد وسیله نقلیهای که مسوولیت جابهجایی گروهی از کارکنان یک مجموعه صنعتی را برعهده داشت، به چنین سانحه مرگباری دچار شود؟
علت حادثه؛ پرسشی که نباید بیپاسخ بماند
در حالی که شمار جانباختگان این حادثه به ۱۲ نفر رسیده است، علت دقیق واژگونی اتوبوس همچنان نیازمند بررسی کارشناسی است.تعیین سهم احتمالی عوامل انسانی، نقص فنی وسیله نقلیه، وضعیت جاده و سایر شرایط موثر در وقوع سانحه باید در دستور کار کارشناسان پلیس راه و مراجع مسوول قرار بگیرد. همچنین لازم است، مشخص شود شرکت یا پیمانکار مسوول سرویس کارکنان چه استانداردهایی را برای تامین وسیله نقلیه رعایت کرده و آخرین بررسیهای فنی اتوبوس چه زمانی انجام شده است. این حادثه بار دیگر ضرورت نظارت مستمر بر سرویسهای حملونقل کارگران را یادآوری میکند؛ سرویسهایی که هر روز تعداد زیادی از نیروهای شاغل در صنایع مختلف را میان محل سکونت و محل کار جابهجا میکنند و کوچکترین غفلت در تامین ایمنی آنها میتواند به بهای جان دهها انسان تمام شود. در پی این سانحه، برای استان ایلام عزای عمومی اعلام و آبدانان نیز در سوگ جانباختگان عزادار شد، اما آنچه خانوادههای داغدار بیش از هر چیز انتظار دارند، روشن شدن ابعاد حادثه، شناسایی قصورهای احتمالی و جلوگیری از تکرار چنین فاجعهای است.
۱۲ نفر دیگر به خانه بازنگشتند؛ افرادی که برای کار از مسیر جاده عبور کردند، اما این سفر برای تعدادی از آنها پایان زندگی بود. حالا باید دید پس از فروکش کردن موج اخبار و پیامهای تسلیت، آیا کسی مسوولیت پاسخگویی درباره عدم اسکان کارکنان، ایمنی مسیر و وسیله نقلیه را برعهده خواهد گرفت یا این حادثه نیز به فهرست بلندبالای سوانح جادهای سپرده میشود؟
دیدگاه تان را بنویسید