سلیقه‌سالاری در اردوی تیم ملی

روزنامه اعتماد نوشت: در فوتبال حرفه‌‌ای دنیا رابطه میان سرمربی و بازیکن همواره بر محوریت شایسته‌‌سالاری و انضباط تیمی می‌چرخد، اما به نظر می‌رسد در تیم ملی فوتبال ایران تحت هدایت امیر قلعه‌نویی و سعید الهویی مولفه‌ سومی هم به این معادله اضافه شده است! همسویی با دیدگاه کادر فنی. 

عدم دعوت از برخی چهره‌های سرشناس فوتبال ایران تنها رنگ و بوی فنی ندارد و به وضوح نشان‌دهنده یک شکاف عمیق میان کادر فنی و برخی ستاره‌هایی است که یا منتقد کادرفنی بوده‌‌اند یا در برابر هجمه‌های علیه او سکوت پیشه کرده‌‌اند. برای مثال گفته می‌شود مهدی قایدی که یکی از آماده‌‌ترین لژیونرهای فوتبال ایران است ‌به دلیل حضور در برنامه امیرحسین قیاسی و ابراز ارادت به استراماچونی به عنوان بهترین سرمربی‌‌اش ناخواسته وارد لیست سیاه شده است. خندیدن قایدی به شوخی‌‌های قیاسی با امیر قلعه‌نویی ‌گویی به گناهی نابخشودنی تبدیل شده که باعث شده توانایی‌‌های فنی او نادیده گرفته شود! علیرضا جهانبخش، کاپیتان سابق تیم ملی هم ‌با عذرخواهی پس از جام جهانی از مردم و پیش کشیدن بحث تغییر کادرفنی در واقع به شکلی غیرمستقیم نقد خود را به دستاوردسازی‌‌های کادر فنی نشان داد، اقدامی که شاید خوشایند نیمکت تیم ملی نبوده است. در مورد الهیار صیادمنش داستان پیچیده‌‌تر و با حواشی غیرورزشی گره خورده است. موضع‌گیری‌‌های اجتماعی او و خالکوبی بحث‌‌برانگیزش که با گزارش یکی از رسانه‌های اصولگرا همراه شد، در کنار اعلام صریح او مبنی بر عدم تمایل به بازی زیرنظر قلعه‌نویی راه بازگشت او را کاملا مسدود کرده است. مورد محمدحسین کنعانی‌زادگان هم غیبت او پرسش‌برانگیز است اگرچه می‌گویند غیبت او مصدومیت است، اما گمانه‌‌زنی‌‌ها حکایت از بی‌اعتمادی سرمربی به او دارد که احتمالا ریشه در رفتارهای حاشیه‌ای یا عدم همراهی کامل با سیاست‌های رسانه‌ای کادر فنی دارد.

این رویکرد یادآور داستان احمد نوراللهی است که به دلیل ترک اردو با تنبیه انضباطی مواجه شد و شرط بازگشتش عذرخواهی تعیین شد، شرطی که او هرگز نپذیرفت. به نظر می‌رسد کادر فنی فعلی بیش از آنکه به دنبال استفاده از تمام پتانسیل موجود برای موفقیت تیم ملی باشد، درگیر نوعی تصفیه درون‌ تیمی است. فدای کیفیت فنی شدن سلیقه‌های شخصی و انتظارات حمایت بی‌قید و شرط می‌تواند به قیمت از دست رفتن انسجام و کارایی تیم ملی در میادین بزرگ تمام شود. وقتی وفاداری به کادرفنی جایگزین تخصص و آمادگی بدنی برای دعوت به اردو می‌شود باید نگران آینده تیم ملی و تکرار تجربه‌های تلخ گذشته بود، جایی که حواشی میدان‌‌دار اصلی فوتبال شده‌‌اند.