امیرحسین ثقفی: سینما برای من عبادت است؛‌ در برابر غم مردم سرتعظیم پایین می‌آورم

نشست پرسش‌وپاسخ فیلم «زندگی کوچک کوچک» روز شنبه ۱۸ بهمن در جریان چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر با حضور رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی، امیرحسین ثقفی نویسنده و کارگردان، علی‌اکبر ثقفی تهیه‌کننده، محمد دارابی مدیر فیلم‌برداری و حبیب سیف‌اللهی بازیگر حضور داشتند.

به گزارش ایرنا؛ امیرحسین ثقفی در ابتدای این نشست با عرض تسلیت به مردم ایران گفت: در برابر غم مردم سرتعظیم پایین می‌آورم.

محمد دارابی سخنانش را با جمله «به نام خداوند رنگین کمان» شروع کرد و گفت: من هم به همه مردم ایران تسلیت می‌گویم.

در این نشست حبیب‌ سیف‌اللهی به مردم کشور و پدر و مادران داغدیده تسلیت گفت.

امیرحسین ثقفی با تاکید بر اینکه نظرش را در فیلم‌هایش بیان می‌کند، ادامه داد: من نظرم را در فیلم «زندگی کوچک کوچک» گفتم و برداشت را برای مخاطبان باز می‌گذارم. هدف من در یک برهه از زمان این بود که ابراهیم(ع) و اسماعیل هر دو قربانی می‌شوند.

این نویسنده در پاسخ به سوال ایرنا درباره اقتباسی بودن فیلم، توضیح داد: فیلم «زندگی کوچک کوچک» از داستان کوتاه «بازی تمام شد» نوشته غلامحسین ساعدی اقتباس شده است.

او درباره چرایی خشونت پدر به پسر در فیلم توضیح داد: بحران امروز ما بحران فقر نیست؛ بحران شفقت است. خشونت در مردم، همکاران و همه هست و راه برون‌رفت از این شرایط، خروج از خشونت است، پدر متوجه شد راه خشونت درست نیست و با «جنون» تغییر کرد.

توماج دنبال رویاهایش بود

او ادامه داد: سینما دو شکل است، یکی جهان امروز را می‌سازد و دیگری جهان دیگری را به تصویر می‌کشد من سینمای دوم را دوست دارم.

امیرحسین ثقفی با تاکید بر اینکه انسان در ابتدا محتاج نیازهای اولیه است، ادامه داد: بعد از تامین نیازهای اولیه است که به به دنبال تامین خواسته‌های دیگر می‌رود. در این داستان توماج دنبال رویاهایش بود و می‌خواست به دریا برسد.

این کارگردان درباره چرایی صحبت ادبی کودکان در فیلم و فاصله آن با ادبیات روستا، توضیح داد: بچه‌ها تمیز نبودند، دنبال گویش خاصی نبودم. در این روزها کودکان در دورافتاده‌ترین روستاها هم به فضای مجازی دسترسی و به همین دلیل ادبیات قوی دارند.

با امیر کار کردن صبوری خاصی می‌خواهد

علی‌اکبر ثقفی، تهیه‌کننده با بیان اینکه با امیرکار کردن صبوری خاصی می‌خواهد، ادامه داد: امیر ثقفی دیدگاهی دارد و بر اساس آن انتخاب می‌کند، تولید با او سخت و لذت‌بخش است و خروجی تهیه‌کننده را قانع می‌کند.

او درباره میزان فروش فیلم گفت: برای نمونه کتاب هایدگر از هزار نسخه، شاید  ۵۰۰ نسخه فروش داشته باشد. فیلم مانند نور است و در تاریکی خود را نشان می‌دهد.

کودک در پایان به اتوپیای خود می‌رود

امیرحسین ثقفی درباره اینکه این  فیلم برداشت شخصی سینما از روایت قرآنی ابراهیم (ع) و اسماعیل است، توضیح داد: ما چیزی به نام ذات دین نداریم، مولانا و داعش دین دارند. از زاویه فیلم و سینما باید به داستان ابراهیم(ع) و اسماعیل نگاه کردیم. سینما امری عینی نیست.

به گفته این کارگردان، کودک در پایان به اتوپیای خود می‌رود و این برای من عین ایمان است.