کمدی دولت بهار در اطراف مراسم اسکار!
معلوم نیست احمدینژاد و مشاورانش چرا چنین نامۀ مهمی را زمانی منتشر کردند که هوش و حواس مردم ایران متوجه سرنوشت "فروشنده" در مراسم اسکار بود. حتی ترامپ هم در روز انتشار نامۀ ناصحانۀ احمدینژاد، نگران بود که هالیوودیها فردا قرار است در نقدش چه بگویند!
اما از این کجسلیقگی در انتخاب زمان انتشار نامه که بگذریم، همدلی احمدینژاد با ترامپ هم نکتهای بود برای خودش! اینکه رئیسجمهور سابق ایران به رئیسجمهور کنونی آمریکا، که یکی از اولین اقداماتش ممانعت از ورود ایرانیان به ایالات متحده بوده، نامهای همدلانه بنویسد، کجایش بوی ایراندوستی میدهد؟ احمدینژاد در مقام "فرزند ملت بزرگ، تمدنساز و فرهنگآفرین ایران"، در مواجهه با دونالد ترامپی که مسلمانان را "تروریستهای بالقوه" میداند و ایرانیان را هم دقیقاً به دلیل مسلمانیشان میخواهد از ورود به آمریکا منع کند، دغدغۀ نیکنامی ترامپ را دارد و خطاب به او مینویسد: «شما امروز این فرصت تاریخی را دارید که با آغاز اصلاحات اساسی و تلاش در این راه، آغازگر تحولی بزرگ باشید و نام نیکی را از خود برجای بگذارید.» اصلاحات اساسی ترامپ آغاز شده است و در اثر این اصلاحات، مردم عادی ایران که هیچ، حتی اصغر فرهادی هم ترجیح میدهد به آمریکا نرود تا در فرودگاه این کشور تحقیر نشود. تحول بزرگ دوران ترامپ هم، اگر حملۀ نظامی به ایران نباشد، قطعاً افزایش سلاحهای اتمی آمریکا و دامنزدن به رقابت قدرتهای بزرگ جهان در توسعۀ زرادخانههای هستهایشان است. با این اصلاحات و تحولات، چه جای نام نیک؟
باری انتشار این نامه در کنار نشست خبری مشایی برای اعلام کاندیداتوری بقایی، شبیه کمدی سیاسی "سران دولت بهار" بود. آخر کدام عقل سلیمی قبول میکند حمید بقایی، که بیش از هفت ماه در نظام جمهوری اسلامی به دلایلی اعلامنشده بازداشت بوده است، در انتخابات ریاستجمهوری تأیید صلاحیت شود؟ وقتی مشایی و احمدینژاد بازداشتنشده، با رد صلاحیت شورای نگهبان و توصیهٔ رهبری، از ورود به انتخابات ریاستجمهوری (92 و 96) باز داشته میشوند، بقایی بازداشتشده از ورود به این عرصۀ خطیر باز داشته نمیشود؟
اما شاهبیت نشست خبری مشایی، این جمله بود: «بقایی در این انتخابات اصلا رقیبی ندارد. اگر بقایی رد صلاحیت شود دوقطبی خطرناکی شکل خواهد گرفت.» از رقیب نداشتن بقایی اگر بگذریم، باید پرسید چرا رد صلاحیت بقایی منجر به شکلگیری یک دوقطبی خطرناک در انتخابات ریاستجمهوری خواهد شد؟ اگر در انتخابات آتی، احمدینژاد نتواند جنگی نیابتی را با روحانی آغاز کند، "دوقطبی خطرناک" چرا و چگونه شکل میگیرد؟ قطب دوم حول محور کدام کاندیدا شکل خواهد گرفت؟ بگذریم که تجربۀ بیست سال اخیر نشان میدهد که فضای دوقطبی در انتخابات ریاستجمهوری، وقتی "خطرناک" خواهد بود که یک قطب آن احمدینژاد و یارانش باشند! وگرنه در سال 76 هم دوقطبی ناطق-خاتمی شکل گرفت و کشور هیچ به آشوب کشیده نشد.
اگرچه نامۀ احمدینژاد و نشست مشایی ، نشان میدهد که تیم "دولت بهار" درک سیاسی عمیقی ندارد، اما این تیم سیاسی دست کم ثابت کرد که درک سینمایی بالایی دارد؛ چراکه مهمترین رقیب "فروشنده" برای کسب جایزۀ اسکار، فیلم کمدی "تونی اردمن" بود اما سران دولت بهار، برخلاف بسیاری از منتقدان، به درستی تشخیص داده بودند که "تونی اردمن" از پس "فروشنده" برنمیآید؛ هم از این رو، خودشان جور رقیب آلمانی اصغر فرهادی را کشیدند و یک کمدی سیاسی تمامعیار خلق کردند!
پردۀ آخر کمدی سیاسی سران دولت بهار، "پردۀ درختکاری" بود که البته پس از مراسم اسکار برگزار شد! در این مراسم درختکاری، که مشایی خودش را "درخت" نامید و بقایی هم تلویحاً لقب "فدایی ملت" را به خودش اعطا کرد، کلاس شاهنامهشناسی حکیمانهای برپا شد و از آرش کمانگیر و امپراتوری ایران و شاهنامه و فردوسی سخن به میان آمد و نهایتاً مشایی گفت "نمیدانم اسم فردوسی چه ربطی به درختکاری داشت!" ربطش شاید در اپورتونیسم سیاسی نهفته باشد. چنگ زدن به دامن فردوسی در روز درختکاری، با هدف کسب رأی در روز انتخابات ریاست جمهوری، اگرچه کنش سیاسی چندان مفیدی به نظر نمیرسد، ولی مصداق بارزی از یک کمدی سیاسی اپورتونیستی است؛ نمایشی که قطعاً در سال آینده شاهد پردههای دیگرش خواهیم بود.
دیدگاه تان را بنویسید