ادامه جنگ با آمریکا به نفع ایران است؟

«برای استقلال و غلبه بر سختی‌های پیش‌رو» عنوان یادداشت روزنامه اعتماد به قلم جعفر گلابی است که در آن آمده: بعد از ۳ جنگ بزرگ طی کمتر از ۵۰ سال حالا ایرانیان بیش از هر ملت دیگری ارزش، اهمیت و حساسیت استقلال را می‌دانند. با نگاهی به اوضاع و حوادث چند سال گذشته می‌توان عنوان کرد که  «استقلال» گران و کمیاب و پرماجراست. اروپا با آن همه سابقه و قدرت و به اصطلاح فرهنگ، در هر واقعه‌ای نگاهش به اشارات امریکاست، روسیه با آن همه وسعت تن به جنگ داد تا ناتو دیوار به دیوارش نباشد. 

چین با آن همه قدرت یکجانبه‌گرایی امریکا را قانون جنگل می‌نامد، ولی هنوز در آرزوی بخشی از خاک خود است و هنوز تایوان را در چنگ امریکا می‌بیند و کاری از دستش بر نمی‌آید. اگر این واقعیات مسلم را بپذیریم باید اذعان کنیم که کشورهای دیگر اغلب ظاهری از استقلال دارند چنانکه حتی نمی‌توانند از جنگی که امریکا برای گل روی اسراییل راه اندخته است، دوری کنند!  شرایط موجود نشان می‌دهد که هر کشوری برابر هزینه‌ای که پرداخت می‌کند و تاثیری که در مناسبات جهان دارد، مستقل است و ما اکنون دقیقا تاوان عدم وابستگی خود را پرداخت می‌کنیم. هزینه سنگینی که امریکا به ایران تحمیل کرده، یک اعلان رسمی به همه کشورهاست که روزی، روزگاری خیال استقلال را در سر خود نپرورانند.

 عمان تلاش کرد که زیر سایه پایمردی ایران برای سواحل خود تدبیری بکند و سودی ببرد، ولی صریحا تهدید به بمباران شد!  کاملا روشن است که موفقیت ایران‌ در استقلال خود دیگر ملت‌ها را به استقلال‌خواهی ترغیب خواهد کرد و امریکا به تعبیر خودش کم‌کم گاوهای شیرده‌اش را از دست خواهد داد.  سرسختی امریکا در باز کردن جبهه‌های نظامی و اقتصادی و رسانه‌ای علیه ایران دقیقا از همین جا ناشی می‌شود و خیلی بعید است که منطقه را رها کند و به خودش بپردازد. 

به تعبیر دیگر امریکا انواع سرمایه‌گذاری‌های عظیمش در خاورمیانه را در معرض تهدید می‌بیند و از هر ابزار و وسیله و امکانی برای مقابله با این تهدید استفاده کرده و خواهد کرد. امریکا در حال حاضر از حداقل هنجارهای سابق خود پیروی می‌کند و دخالت‌ها و تجاوزها و تمامیت‌خواهی‌اش عریان‌تر از گذشته شده و برای رفتارهایش درگیر بهانه هم نمی‌شود.در واقع امریکا فعلا تبدیل به یک پدیده شده است و می‌خواهد به حداکثر نقدینگی قدرت و ثروتش برسد.  اما ایران هم نمی‌تواند از زمینه‌های موجودیت خود صرف‌نظر کند و راهی جز مقاومت ندارد.در حال حاضر مقاومت ایران در مقابل امریکا برای همه کشورها سودمند است. آنها خوب می‌دانند که اگر سد ایران شکسته شود، کاخ سفید سراغ خیلی کشورها خواهد رفت کما اینکه چراغ چالش با گرینلند و کانادا و کوبا را از هم کنون روشن کرده است .

با این اوصاف و در جهان ناجوانمرد، ایران نیازمند بالفعل کردن همه ظرفیت‌های علمی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی خود است و کارستان بزرگی در پیش دارد.ما باید کاری بکنیم و قطعا به امید حوادث نشستن خطاست .

انواع خطرها و سناریوها وجود دارد و باید برای همه آنها برنامه داشته باشیم. مردم از همه مهم‌ترند و توجیه و تعامل با آنها در جنگ امریکا علیه ایران سرنوشت‌ساز و تعیین‌کننده است . سوالات بسیاری وجود دارد که تصمیم‌گیران باید به آنها پاسخ دهند؛ ما تا چه زمان باید در جنگ باشیم؟ آیا ادامه جنگ به نفع ماست یا توقف فوری آن؟ تا چه حد می‌توان به میانجیگران و مذاکرات امیدوار بود؟ آیا ایران نمی‌تواند ابتکارهای تازه‌ای در میدان نبرد یا در عرصه دیپلماسی از خود بروز دهد و صحنه بازی را عوض کند؟ تاب‌آوری اجتماعی ما چقدر است و چگونه می‌توان جلو یأس‌آفرینان ایستاد؟ آنها به ‌شدت خطرناکند و همواره قلب جامعه و روح و روان مردم را هدف قرار می‌دهند.کسانی که با ظاهری دلسوزانه از هیچ عمل و سخنی برای تضعیف جبهه ایران یک لحظه را از دست نمی‌دهند مایل به بروز آشوبند و مقدمه‌سازانی قهارند. نباید اجازه داد که روحیه مردم بازیچه امیال ایشان قرار بگیرد.شرایط اقتصادی و معیشتی مردم مناسب نیست ولی برخلاف غرب‌دوستان و مخالفان و ساختارشکنان کینه‌توز هرگز خدشه به تمامیت ارضی را برنمی‌تابند.البته اگر صداوسیما حرفه‌ای عمل می‌کرد پیش‌برندگان سیاست‌های امریکا در ایران مجالی برای ظهور و بروز نداشتند. به هر حال در برابر مشکلات و سختی‌های پیش رو نمی‌شود دست روی دست گذاشت. 

همچنان فسادهای اقتصادی و نجومی‌بگیران موجب سرخوردگی مردمند و از موشک‌های دشمن تخریب بیشتر دارند.در زمانه جنگ ظالمانه، انضباط مالی و قاطعیت و صراحت دولت به نفع مردم، خصوصا محرومان جامعه کارساز و امیدآفرین است.اگر دولت تحت تاثیر فضاهای رسانه‌ای از اهداف عالیه و مصالح ملی عدول کند و کوچک‌ترین انفعالی از خود بروز دهد ممکن است خطرها از هر سو در رسند .