صاحبخانه به زنم تعرض کرد، او را کشتم

مردی که مدعی است مقتول به زنش نظر داشته و او را آزار و اذیت کرده و به همین دلیل دست به آدمکشی زده، در دادگاه کیفری استان تهران پای میز محاکمه رفت.

به گزارش اعتمادآنلاین، یک سال قبل شهروندان به پلیس گزارش دادند جسد مردی که با گلوله به قتل رسیده در پارکی رها شده است. بلافاصله پلیس در محل حاضر شد و تحقیقات خود را آغاز کرد. هیچ ردی از عامل این جنایت وجود نداشت تا اینکه ماموران متوجه شدند از یک خط با مقتول به نام ساسان تماس گرفته شده که هرچند نام و نشانی ندارد اما در گوشی مستاجر مقتول فعال بوده. این مرد که آرشام نام دارد بازداشت شد. آرشام بعد از تحقیقات گسترده به قتل اعتراف کرد و گفت: مقتول صاحبخانه من بود. یک سال قبل خانه‌ای از او اجاره کردم. ساسان آن زمان خودش در همان ساختمان زندگی می‌کرد. مدتی بعد خانه را تخلیه کرد و جای دیگری ساکن شد. بعد از آن اذیت و آزارهایش نسبت به زن من شروع شد. من هم به همین دلیل با شلیک گلوله او را کشتم.

با تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، پرونده برای رسیدگی به شعبه 10 دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد. در جلسه رسیدگی، کیفرخواست علیه متهم خوانده شد. سپس اولیای دم در جایگاه حاضر شدند و درخواست قصاص متهم را مطرح کردند. وقتی نوبت به متهم رسید، او در جایگاه قرار گرفت و گفت: مقتول مزاحم همسرم شد و به او تعرض کرد. به همین دلیل او را کشتم.

متهم در توضیح آنچه اتفاق افتاده بود گفت: یک سال قبل از حادثه من خانه مقتول را اجاره کردم. او ابتدا در همان خانه ساکن بود اما بعد از آنجا رفت. از زمانی که رفت، اذیت و آزارهایش را شروع کرد و پیامک‌هایی بسیار بد می‌داد و از زنم درخواست رابطه می‌کرد. حتی به او گفته بود اگر با من رابطه داشته باشی دیگر لازم نیست اجاره بدهی. زنم از این پیام‌ها بسیار ناراحت شده بود. سراغ ساسان رفتم و با او درگیر شدم و از او خواستم دیگر مزاحم همسرم نشود. چون همسرم بیماری قلبی داشت و خیلی تحت فشار قرار می‌گرفت. ساسان به من گفت مزاحم همسرم نمی‌شود. او گفت همسرت جای دختر من است و اصلاً این حرف‌ها نیست و زن تو اشتباه کرده است.

متهم ادامه داد: یک روز سر کار بودم که زنم زنگ زد و گفت ساسان دوباره آمده و مدعی است می‌خواهد چیزی از خانه بردارد و مزاحمت ایجاد کرده است. با ساسان تماس گرفتم. جواب نداد. بلافاصله سوار ماشین شدم و به طرف خانه رفتم. وقتی رسیدم، دیدم مقتول سوار ماشین شد و رفت. زنم حالش بد بود و لباس‌هایش پاره شده بود و وضعیت بدی داشت. مقتول به زنم تعرض کرده بود. من خیلی عصبانی شدم. با مقتول تماس گرفتم و گفتم می‌خواهم از آن خانه بروم، پول پیش مرا بده؛ اما قبول نکرد. گفت الآن ماشینم خرج دارد و نمی‌توانم پول را بدهم و باید چند ماهی صبر کنی. با این حال باز پیام دادنش را به همسرم ادامه داد. دیگر تحمل نداشتم. روز حادثه به او پیام دادم و گفتم بنزین ماشینم تمام شده و در کنار پارک مانده‌ام. تو بیا پیش زن من باش تا تنها نماند و من بروم بنزین بگیرم. او هم آمد.

متهم ادامه داد: وقتی دید زنم نیست فهمید ماجرا چیست. به او گفتم دست از سر زندگی من بردار. گفت تو زنت را طلاق بده، من او را دوست دارم. ما با هم درگیر شدیم و من یک گلوله شلیک کردم و او را کشتم. بعد هم ماشینش را برداشتم و چند کیلومتر آن‌طرف‌تر رها کردم. من قصد سرقت ماشین نداشتم فقط می‌خواستم رد گم کنم.

در این هنگام قاضی به متهم گفت: همسرت در تحقیقات اولیه درباره تجاوز چیزی نگفته و آن را منکر شده است. متهم پاسخ داد: چون اگر طایفه ما می‌فهمید چنین اتفاقی افتاده است بین دو طایفه درگیری پیش می‌آمد و خون به پا می‌شد. برای همین اول ما چیزی نگفتیم اما بعد من موضوع را مطرح کردم و از زنم خواستم واقعیت را بگوید و خودم هم به پلیس واقعیت را گفتم.

قاضی گفت: گفته بودی چون مواد مصرف کرده بودی دست به قتل زده‌ای.

متهم گفت: نه. من به خاطر کاری که کرده بود او را کشتم.

سپس وکیل متهم در جایگاه قرار گرفت. او گفت: موکل من با اعتقاد مهدورالدم بودن دست به این کار زده است. او مواد کشیده تا جرات ارتکاب قتل را داشته باشد اما به خاطر مواد این کار را نکرده است.

در پایان قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.