ایران قواعد بازی جدید را به دشمن تحمیل می‌کند

وقتی سقف پایگاه عقب فرو می‌ریزد و جنگنده‌های رادارگریز از خدمت خارج می‌شوند بدین معنی است که قواعد بازی تغییر پیدا کرده است.

به گزارش اعتمادآنلاین،  کارشناسان و تحلیلگران عرب در یادداشت‌هایی در شبکه‌های اجتماعی نوشته‌اند، قواعد بازی ایران در درگیری تغییر چشمگیری کرده است: به نوشته این تحلیلگران، هدف دیگر رادار یا سکو نیست، بلکه خود جنگنده در منطقه فرود است.

کارشناسان عرب در شبکه‌های اجتماعی این تغییر را پایان یک مرحله کامل تفسیر می‌کنند، زیرا جنگنده‌های رادارگریز با آسیب شایان توجهی غیرقابل استفاده شده‌اند، پس از اینکه استقرارها به جای روال عادی، اضطراری شدند و پایگاه عقب را به اندازه خطوط مقدم در معرض خطر قرار دادند.

در مرحله قبل رادارها و سکوها را برای شکستن خطوط دفاعی هدف می‌گرفتند اما اکنون تمرکز بر حمله مستقیم به جنگنده‌هاست، زیرا آن مرحله رفته‌رفته به پایان می‌رسد.

 آسیب گسترده بیش از پنج جنگنده از مدل‌های گوناگون (رادارگریز و دو نوع همراه آن) از نمادهای این تغییر رویکرد محسوب می‌شود، در حالی که در این مدت شاهد بیشترین تعداد انهدام هواپیماهایی بوده‌ایم که روی زمین از خدمت خارج شده‌اند.

این تحلیلگران بر این باورند که  مهم‌تر از خود جت‌های جنگنده، هدف قرار دادن تانکرهای سوخت‌رسان هوایی است؛ بدون آن، جت جنگنده بی‌فایده می‌شود، زیرا بازگشتش از برد هدف قابل تضمین نیست.

این کارشناسان در نوشتارهای خود آورده‌اند: از زمان آغاز دور جدید جنگ شاهد تغییر تاکتیک ایران بودیم. دیگر یک مرکز فرماندهی ثابت یا ارتباطات روتین امن در میان نبود. در عوض، روندی مخفی و ارتباطات اضطراری روتینی پیش گرفته شد که جنگنده‌ها را ظرف چند ساعت بین پایگاه‌ها جابه‌جا می‌کرد.

اما  پایگاهی که این استقرار اضطراری را میزبانی می‌کرد، مجهز به پدافندهای کافی برای محافظت از هواپیما در مدتی محدود نبود، بنابراین ضربات بلافاصله وارد شدند.

این حملات معمولاً در دو موج صورت می‌گیرند: ابتدا موشک‌های بالستیک و سپس پهپادها برای آنهایی که هدف اصابت موشک قرار نگرفته‌اند می‌رسند.

نبود پدافندهای کافی یا به تعبیری فلج شدن این پدافندها باعث شده است نشست و برخاست خلبانان ارتش آمریکا از این پایگاه‌ها برای آنها به کابوس تبدیل شود.

به اعتقاد این کارشناسان، ایرانی‌ها نحوه تحرکات آمریکایی‌ها و پایگاهی را که در آن مستقر می‌شوند زیر نظر داشتند، بنابراین به محض رسیدن خلبانان، نقاط استقرار هدف حمله قرار گرفتند.

 محاصره محور جنوبی ایران از طریق هوا، دریا و زمین، تلاشی برای کاهش توانایی دسترسی به تنگه هرمز بود، اما حمله به یک نفتکش در نزدیکی ساحل عمان نشان داد انزوا، توانایی دسترسی به کشتی‌ها را تغییر نمی‌دهد.

و در نتیجه اینکه، تا وقتی استقرار موقت باشد، هر پایگاهی که جت‌های جنگنده را دریافت می‌کند، برای چند ساعت به هدفی در معرض خطر تبدیل می‌شود که تلاش‌های آمریکا و کشور میزبان برای ایمن‌سازی آن کافی نیست.

این معادله‌ای است که تلفات زیادی در میان آمریکایی‌ها به بار آورده است: این تلفات ناشی از کیفیت هواپیما نیست، بلکه در این واقعیت نهفته  است که هواپیماها در جایی فرود آمدند که هیچ پدافندی برای محافظت از آنها وجود نداشت و هنگامی که مخزن سوخت‌گیری به همراه جت جنگنده هدف اصابت قرار می‌گیرد، گران‌ترین سیستم‌های ناوگان ارتش آمریکا از کار می‌افتند.