افقه: فولاد و پتروشیمی همواره محرک اصلی دیگر بخش‌های اقتصادی کشور بوده‌اند؛ کاهش تولید در این صنایع تا زمان بازسازی، صدها یا هزاران واحد اقتصادی را یا تعطیل خواهد کرد یا به نیمه تعطیل می‌رساند

مرتضی افقه، کارشناس اقتصادی، در گفتگو با «اعتماد آنلاین» درباره آثار بلندمدت آسیب به صنایع فولاد و پتروشیمی در اثر حمله آمریکا و اسرائیل به ایران گفت: این دو صنعت، جزو صنایع اصلی و اساسی کشور هستند و بیهوده به آن‌ها «صنایع مادر» نمی‌گویند. این صنایع نه تنها خود نقش کلیدی دارند، بلکه صدها واحد اقتصادی دیگر را تغذیه می‌کنند. پتروشیمی، به‌ویژه، سه بخش مهم اقتصادی کشاورزی، صنعت و خدمات را پشتیبانی می‌کند، در حالی که فولاد علاوه بر صنایع، بخش مسکن را نیز تغذیه می‌کند. بنابراین، این دو صنعت همواره محرک اصلی دیگر بخش‌های اقتصادی بوده‌اند و آسیب دیدن آن‌ها می‌تواند تبعات بسیار جدی داشته باشد. مگر این‌که بتوانیم تا زمان بازسازی، محصولات از دست رفته آن‌ها را از خارج تامین کنیم؛ که آن هم مشروط به پایان جنگ و رفع محدودیت‌های تحریمی است تا امکان صادرات و واردات فراهم شود.

به گفته افقه، در غیر این صورت، کاهش تولید در این صنایع تا زمان بازسازی، صدها یا هزاران واحد اقتصادی را یا تعطیل خواهد کرد یا به نیمه تعطیل می‌رساند. این مسئله دو اثر متضاد اقتصادی دارد: از یک سو موجب تورم می‌شود، زیرا کاهش تولید واحدهای تولیدکننده کالاهای نهایی، عرضه کالا را محدود و قیمت‌ها را افزایش می‌دهد؛ و از سوی دیگر موجب بیکاری گسترده خواهد شد، زیرا تعطیلی یا نیمه‌تعطیلی این واحدها مستلزم تعدیل نیرو است.

وی افزود: به خصوص واحدهای کوچک و متوسط که از محصولات پتروشیمی و فولاد استفاده می‌کنند، عمدتاً با تکنیک‌های نیروی کاربر فعالیت دارند و بنابراین اشتغالزایی بیشتری دارند. تعطیلی آن‌ها تأثیر مستقیم و شدیدی بر روند بیکاری و زندگی مردم می‌گذارد. بیکاری نه تنها پیامد اقتصادی دارد زیرا کاهش درآمد، تقاضا برای کالاها را کاهش و رکود ایجاد می‌کند، بلکه پیامدهای اجتماعی و فرهنگی نیز در پی دارد و موجب نابرابری، فقر و آسیب‌های اجتماعی می‌شود.

افقه در پایان تأکید کرد: اگر این صنایع به سرعت بازسازی نشوند و نتوانیم از طریق واردات، خلأ تولید آن‌ها را پر کنیم، آینده اقتصادی کشور با افزایش همزمان تورم و بیکاری روبه‌رو خواهد شد و نتیجه آن، رکود تورمی خواهد بود.