پیشنهاد یک تهیهکننده برای بازگشت رونق به سینما / فیلمهای «قاتل و وحشی» و «شیشلیک» اکران شود
یک تهیهکننده سینما گفت: فیلمهای «قاتل و وحشی»، «شیشلیک». به نظرم فیلم «شیشلیک» محمدحسین مهدویان اگر این روزها اکران شود، با حال و هوای کمدی که دارد بسیار نیروی محرکه خوبی برای جذب مخاطب است، البته همه این صحبتها بستگی به این دارد که اراده در وزارت فرهنگ به وجود بیاید و برای نجات سینما قدم بردارند و مجوز فیلمها را صادر کنند.
تینا جلالی-یکی از نمودهای جنگ تحمیلی سوم کنار هم قرار گرفتن انواع سلایق و تفکرات برای حفاظت از ایران است، در تصاویری هم که در رسانههای رسمی و حتی صداوسیما منتشر میشود، این تعادل کاملا مشهود است، اما پرسشی که وجود دارد سینمای ایران چقدر میتواند بازتاب این تغییرات باشد و آیا میتواند مطالبات بحق مردم جامعه پساجنگ را پوشش بدهد؟ اصلا سینمای پس از جنگ همان سینمای سابق است؟ یا سلایق و خواستههای مردم تغییر کرده است؟
به گزارش اعتماد، ما با سیدجمال ساداتیان، تهیهکننده سینما و کارشناس در همین باره گفتوگویی داشتیم که پیش روی شماست.
جناب ساداتیان از آنجایی که شما مسوولیت سینماداری هم بر عهده دارید، از این منظر ارزیابی شما از وضعیت سینماها در جنگ اخیر چیست؟
به هر حال کشور نزدیک 50 روز، شرایط بحرانی را سپری کرد، وقتی جنگ شد تمام ارگانهای کشور اعم از مدارس، دانشگاهها و ... تعطیل شدند، سیستم اداری کشور مختل شد. با حملههای شدیدی که به کشور شد طبیعی هم بود که مردم به سینما نروند. البته چند روزی هم هست که آتشبس (نه جنگ و نه صلح) شده و از وضعیت بحرانی در کشور کمی دور شدیم، ولی شرایط باثباتی هم نیست، بحران اقتصادی و شرایط روحی نامطلوب وجود دارد.
البته در زمان جنگ توقعی از مردم هم نبود که به سینما بروند.
بله، چند روزی میشود که اقبال مردم به سینما بهتر شده، اما نکتهای که وجود دارد فیلمهای جدید در سینما اکران نیست و بخشی از مردم سینمارو فیلمهای روی پرده را دیدند، این فیلمها همان فیلمهایی هستند که بعد از جشنواره و عید اکران شدند. البته بخشی از مردم هم همچنان آمادگی حضور در سینما را ندارند.
از دی ماه سال گذشته سینماها ریزش مخاطب زیادی داشت، چنین اتفاقی را زمان کرونا هم تجربه کرده بودیم.
بله، آن زمان دولت برای اینکه رونق به گیشه سینماها برگردد، گارانتی به فیلمها داد هر چند به وعدهاش عمل نکرد .اما فیلمهای اکران شده خودشان گیشه بسیار موفق و شرایط اقتصادی خوبی داشتند و توانستند پای مخاطب را به سینماها باز کنند و آرام آرام چرخ سینما به گردش در آمد. وقتی چرخ اکران راه افتاد چرخ تولید سینما هم راه افتاد.
البته آقای ساداتیان، گفته میشد که فیلم «نیمشب» مخاطبان خود را در زمان جنگ هم داشت.
در سینماها باید تنوع اکران وجود داشته باشد. فیلم «نیمشب» با موضوع اجتماعی مخاطب خاص خودش را دارد، اما از آنجایی که بخشی زیادی از سینماهای کشور چند سالنه هستند باید تنوع در اکران و فیلم جدید را داشته باشیم. از فیلم طنز گرفته تا کودک و جنگی و... معتقدم در این شرایطی که مردم دچار بحرانهای روحی هستند شاید فیلم کمدی به جذب مخاطب کمی کمک کند.
دو فیلم کمدی «تاکسیدرمی» و «آنتیک» اکران عمومی شدند.
بله، باید ببینیم ظرفیت جذب مخاطب دارند و در گیشه چقدر موفق میشوند یا نه. البته بعد از جشنواره چند فیلم دیگر هم در کنار «نیمشب» اکران شدند ولی نتوانستند اعتمادسازی کنند و گیشه موفقی نداشتند.
پیشنهاد شما برای بهبود وضعیت گیشه چیست؟
به نظر من چند فیلم توقیفی داریم که صاحبان آنها سالهاست نتوانستند فیلمشان را اکران کنند.
با توجه به تغییر شرایط جامعه به نظر میآید اکران این فیلمها مشکلی هم نداشته باشد.
به نظرم مدیران برای اینکه دل مردم را به دست بیاورند، در تعامل بیشتر با مردم سخاوت به خرج بدهند و این فیلمهای توقیفی را اکران کنند، شاید به برکت این فیلمها مخاطبان پایشان دوباره به سینما باز شود.وقتی توجه مخاطب به سینما جلب شود تهیهکنندههای دیگر هم راغب میشوند فیلمشان را در سینماها اکران کنند، وقتی موتور سینماها بچرخد، چرخه تولید و سینما دوباره فعال میشود. ولی نکتهای که وجود دارد درآن نقطه نیستیم.
چه فیلمهای توقیفی برای اکران این روزها خوب است؟
فیلمهای «قاتل و وحشی»، «شیشلیک». به نظرم فیلم «شیشلیک» محمدحسین مهدویان اگر این روزها اکران شود، با حال و هوای کمدی که دارد بسیار نیروی محرکه خوبی برای جذب مخاطب است، البته همه این صحبتها بستگی به این دارد که اراده در وزارت فرهنگ به وجود بیاید و برای نجات سینما قدم بردارند و مجوز فیلمها را صادر کنند. فیلمهای کمدی دیگری هم از جمله «خانم والده» هستند که گفته میشود قطعا در جذب مخاطب موفق باشند. اما از آنجایی که ممکن است شرایط بحرانی ادامه پیدا کند، تهیهکننده نگران بازگشت سرمایه است. نکتهای که وجود دارد باید ببینیم دولت در کجای این معادله قرار میگیرد.
از نظر حمایت از سازندگان فیلمها؟
بله، در هر حوزهای ستاد تنظیم بازار وجود دارد که دولتها برای تنظیم قیمتها باید حضور داشته باشند و برای جبران خسارت به تولیدکنندگان سوبسید داده شود.
الان این وضعیت بحرانی برای سینما وجود دارد دولت باید محصولات را گارانتی کند و از صاحبان آثار حمایت کند، اما من هنوز این وضعیت را ندیدم.
جناب ساداتیان بحث دیگری که وجود دارد درباره شرایط جامعه و بحران اقتصادی است. آیا نگرانی از معیشت، فرصتی برای حضور خانوادهها در سینما فراهم میکند؟
کشور ما 90 میلیون جمعیت با سلایق مختلف دارد، در جنگ اخیر بسیاری از مردم دچار خسارات مادی و جانی زیادی شدند و تألمات روحی بالایی دارند، قطعا زمان زیادی نیاز است تا شرایط کشور از این منظر به حالت عادی برگردد. اما بخش دیگری از جامعه هم تحت تاثیر تخریبهای جنگ بودند.
و اضطراب و استرس.
دقیقا، به نظر من مسوولان باید تلاش کنند که کشور به شرایط نرمال برگردد. دانشگاه و مدارس بازشوند، همانطور که ادارهها و نهادها و سازمانها باز شدند و هر کسی به نحوی فعالیت خود را آغاز کرد، همه فعالیتشان را شروع کنند تا اقتصاد به گردش دربیاید، به نظر من یکی از مواردی که میتواند شرایط آرامش را در جامعه فراهم کند، حوزه هنر است از موسیقی و تئاتر گرفته تا سینما وجه سرگرمی مفرحی را برای مخاطب فراهم کند تا مردم برای دقایقی از غم و ناراحتی و استرس و اضطراب دور شوند. اساسا رسالت حوزه هنر این است که استرس و ناراحتی را از مخاطب دور کند و به او آرامش ببخشد تا به زندگی طبیعی خود برگردد. حوزه هنر و خاصه سینما میتواند این وظیفه را بر عهده بگیرد. اما طبیعتا ما انتظار نداریم 90 میلیون همه به سینما بیایند، اگر 10 تا 20 درصد از مردم جامعه هم توجهشان به سینما جلب شود، یعنی 20 میلیون نفر به سینما رفتند و توجه 20 میلیون نفر باعث میشود چرخ این حوزه بچرخد و این باعث میشود هم سینما اوقات مفرحی را برای مردم فراهم کند و هم مردم باعث شوند چرخ سینما بچرخد.
تحلیلگران معتقدند با شرایط بحرانی به وجود آمده در کشور اگر سینما و اساسا حوزه هنر موسیقی یا تئاتر و کتاب دچار رکود شود پیامدهای خوبی برای جامعه ندارد. نظر شما چیست؟
از چند منظر به این موضوع میتوان نگاه کرد؛ اول اینکه گفته میشود بلیت سینماها نباید گران شود، شاید گرانی بلیت را دلیل بر رکود سینما میدانند، اما باید به این نکته توجه کرد که باید رابطهای بین تولید و مصرف وجود داشته باشد، یک فیلم با قیمت بسیار بالا تولید میشود و تهیهکننده باید به آن قیمت اولیه تولید برسد و اگر نرسد متضرر میشود و اصلا رغبت نمیکند فیلم بعدی را بسازد.
به هر حال باید منافع سازندگان و حتی سینماداران را در گرانی بلیت در نظر گرفت.
من نمیگویم گرانی بلیت سینما در افت مخاطب بیتاثیر نیست، اما در رکود سینما تاثیر ندارد، بحث من این است که قرار نیست 90 میلیون نفر جمعیت ایران به سینما بروند. شما ببینید نمایش خانگی مسیر طبیعی خود را طی میکند و هیچ وقت کسی راجع به گرانی حق اشتراک پلتفرمها صحبتی نمیکند. حتی در دوران جنگ توجه خانوادهها به شبکه نمایش خانگی بیشتر هم شد. بحث من این است اگر محصول کیفیت مناسب داشته باشد توجهها را جلب میکند. البته منظورم این نیست که توجه 90 میلیون جمعیت به سالن سینما جلب میشود همان 20 درصد معادل 20 میلیون اگر توجهشان به سینما جلب شود، بسیار قابل توجه است.
آقای ساداتیان آیا سینمای ایران همان سینمای قبل از جنگ است؟
قطعا نه.
بیشتر توضیح میدهید؟
قطعا بخشی از سینما وجه سرگرمی است و نمیتوان آن را انکار کرد، اما مردم هم باید مطالبات اجتماعی خود را بر پرده سینما ببینند.معتقدم با شرایطی که در کشور به وجود آمده قطعا مطالبات مردم تغییر کرده است. خیلی از قوانین در سینما باید تغییر کند، در جامعه ایران از سکولار افراطی داریم تا مذهبی افراطی . فیلمهای روی پرده آنقدر باید در محصولات تنوع دیدگاه داشته باشد که همه سلایق فکری را به خود جذب کند. شاید دو سال پیش اگر خانمی کمی مویش بیرون بود تلویزیون تصویرش را پخش نمیکرد، اما امروز دیگر اینگونه نیست.
در جنگ تصاویر خانمها با دیدگاههای مختلف در تلویزیون پخش میشد.
اصلا در تظاهرات شبانه بسیاری از خانمها بودند که تا چند سال پیش حاکمیت با آنها گارد داشت، این خانمها شبها در تجمعات حضور داشتند، پرچم تکان میدادند و از کیان کشور حمایت میکردند، این نشان میدهد که در دیدگاهها تغییراتی به وجود آمده است. به نظرم بعد از جنگ باید تغییر نگاه ادامه داشته باشد و فقط شعار نباشد.
و تغییر نگاه در زمان محدود به جنگ نباشد.
بحث من این است که جنگ باعث شد نوع نگاه و مطالبات مردم عوض شود. حالا در سینما من تهیهکننده اگر میخواهم اثری بسازم باید متناسب با سلایق جدید مردم باشد تا فردا روزی که فیلمم در سینما نمایش داده شد مردم از آن استقبال کنند، اگر با همان نگاه 3 سال پیش بخواهیم در سینما فیلم بسازیم در گیشه شکست میخورد، چون نگاه و مطالبات مردم تغییر کرده است و من باید بر اساس خواسته آنها فیلم بسازم. چون سینما با نگاه مردم است که اهمیت پیدا میکند و قرار نیست که فیلم بسازیم برای سالنهای خالی سینما و دل خودمان.
شما نگاه کنید دو آدمی که تا دو سال پیش با هم دشمن بودند در حال حاضر تصاویر آنها در کنار هم از تلویزیون پخش میشود. معلوم است که جامعه در حال تغییر و پوستاندازی است. اینجاست که در این برهه از زمان نقش مطبوعات بسیار پررنگ میشود تا درباره خواستههای مردم صحبت کنند.
نظرتان درباره تعامل بیشتر با مردم و هنرمندان چیست؟
همین که امروز در قاب تلویزیون تنوع دیدگاه و سلایق مختلف مردم جامعه را در کنار هم میبینیم باید به فال نیک بگیریم و به نظرم این آشتی صورت گرفته و امیدوارم در ادامه تعامل بین مردم و مسوولان بیشتر هم شود. اگر میخواهیم از همه ظرفیتهای کشور و از متخصصان بهره ببریم باید همدلی امروز استمرار داشته باشد و خودی و غیرخودی نکنیم . من خوشبینم و فکر میکنم این همدلی ادامه داشته باشد.
دیدگاه تان را بنویسید