تارتار سال نو را در پرسپولیس می بیند؟

روزنامه اعتماد نوشت: وضعیت فعلی پرسپولیس در آستانه نیم‌ فصل وضعیتی است که در اصطلاح فوتبالی به آن تله تعویض می‌گویند. پرسپولیس در شرایطی نیست که بتواند بدون داشتن یک جانشین بلامنازع دست به تغییر بزند.روز گذشته جلسه فوق‌العاده مدیران باشگاه پرسپولیس با مهدی تارتار برگزار شد تا در مورد نتایج اخیر این تیم صحبت شود. طبق گزارش رسانه‌ها در این جلسه اعضای هیات‌مدیره و مدیرعامل باشگاه پرسپولیس صحبت‌های تارتار در خصوص نتایج اخیر این تیم را شنیده و درباره برخی مسائل با او صحبت کردند. مدیران باشگاه پرسپولیس هم تذکراتی به تارتار درباره شرایط تیم داده و نگرانی‌های خود را در این خصوص به اطلاع سرمربی تیم رساندند.  طبق شنیده‌ها در پایان جلسه، هیات‌مدیره باشگاه پرسپولیس حمایت خود از مهدی تارتار را اعلام کردند و به او برای هفته‌های پیش رو اطمینان خاطر دادند.

با این حال جو باشگاه پرسپولیس در شرایط فعلی به گونه‌ای نیست که بتوان با یک جلسه آن هم به شکل نمایشی و فرمایشی آرام شود. جو ملتهب سکوها و فضای رسانه‌ای و انتقادی کار را برای ادامه فعالیت مهدی تارتار و همکارانش سخت خواهد کرد. بر این  اساس  نگاهی   انداخته‌ایم  به آینده احتمالی سرخپوشان  با توجه به شناختی که از مهدی تارتار، رفتارهای  مدیران  باشگاه  و وضعیت  لیگ داریم.

۱-  بحران آلترناتیوهای داخلی

فعلا مدیران پرسپولیس از ادامه همکاری و حمایت از مهدی تارتار می‌گویند اما کیست که نداند مدیر فوتبالی در ایران حاضر است در کسری از ثانیه مربی را فدای نجات خودش کند. بنابراین بحث جانشینان تارتار از همین حالا داغ است. لیست گزینه‌های داخلی به‌شدت محدود است. یحیی گل‌‌محمدی اگرچه محبوبیت بالایی دارد و پرسپولیس را می‌شناسد اما خروج او از پرسپولیس با حواشی همراه بود و بازگشتش ریسک بزرگی برای هر دو طرف است ضمن اینکه او به تازگی به عنوان سرمربی امیدها انتخاب شده و جدایی‌اش تقریبا غیرممکن است. علی دایی سال‌‌هاست که از فضای مربیگری حرفه‌‌ای فاصله گرفته و بعید است به این سادگی به گود برگردد. مربیانی مثل حسین عبدی هم با توجه به نتایج تیم امید، از نظر بدنه هواداری کارت سوخته محسوب می‌شوند. در این بازارِ خالی از مربی برند هر انتخابی از درون لیگ تنها مسکن‌‌های موقتی است که  دردی را دوا نمی‌کند.

۲- واقعیت مربی خارجی

استخدام مربی خارجی درجه یک در شرایط فعلی اقتصادی و امنیتی کشور رویایی است که تعبیر شدنش بسیار دشوار است. اکثر مربیان خارجی که رزومه قابل‌قبولی دارند یا پیشنهادهای بهتری در خاورمیانه دارند یا ریسک حضور در لیگ ایران را نمی‌پذیرند. دراگان اسکوچیچ هم که نامش گاهی مطرح می‌شود با توجه به اتفاقاتی که در ابتدای فصل پیش آمد و باشگاه بین او و تارتار سراغ مربی وطنی رفت بعید است حاضر به کار کردن با مدیران فعلی پرسپولیس شود‌.

۳-  پنج  بازی طلایی و بازگشت مصدومان

تیم‌‌هایی مثل پرسپولیس که در کورس قهرمانی هستند نباید در میانه‌ فصل به فکر جراحی عمیق بیفتند. ۵ بازی تا نیم‌فصل زمان کافی برای بازگشت مهره‌های کلیدی مثل کنعانی‌‌زادگان و خدابنده‌‌لو است. فوتبال یک بازی لحظه‌ها است و بازگشت این بازیکنان می‌تواند فرم دفاعی و تهاجمی تیم را تغییر بدهد و فشار را از روی کادر فنی بردارد. با این وجود نباید فراموش کرد در باشگاه‌هایی نظیر پرسپولیس اگر موج ناکامی مانند بهمن شروع به ریزش کند جلوگیری از آن بسیار سخت می‌شود و گاهی این موج همه‌چیز را با خود می‌برد. بنابراین نمی‌توان تضمین داد که 5 بازی پیش رو برای تارتار می‌تواند حکم ناجی را داشته باشد.

4- ثبات اجباری تا بعد

سرنوشت نیمکت در این شرایط ثبات اجباری است. پرسپولیس نه آنقدر ضعیف است که نیاز به انقلاب داشته باشد و نه آنقدر غنی از گزینه جانشین است که بتواند ریسک اخراج مربی را بپذیرد. بهترین استراتژی برای مدیریت باشگاه حمایت از کادر فعلی تا پایان نیم‌ فصل است. اگر تا آن زمان تغییری در روند نتیجه‌‌گیری رخ نداد آنگاه می‌توان در فضایی آرام‌تر برای تغییر تصمیم گرفت. در دنیای مربیگری اخراج کردن همیشه آسان است اما هنر در نگه داشتن کشتی در توفان و رسیدن به ساحل است. پرسپولیس فعلا باید به ترمیم تیم در نقل‌ و انتقالات فکر کند نه به تغییر سکاندار. نگاهی به روند دو، سه سال اخیر پرسپولیس نشان می‌دهد تصمیمات عجولانه برای تغییر کادرفنی به هیچ عنوان جواب نداده‌اند و تنها هزینه مادی و معنوی روی دست باشگاه گذاشته‌اند. لیست بلندبالای مربیانی که به اردوگاه سرخ اضافه شدند و خیلی سریع هم رفتند،  این   مساله را  به  خوبی اثبات می‌کند.