هشدار بازنشستگی ملی مسی: تا وقتی می توانید، بازی او را تماشا کنید

یکی از لحظات ماندگار جام جهانی ۲۰۲۶، تصویری از لیونل مسی بود که درحالی که دست‌هایش را به کمر زده بود، به سمت هواداران پرشور آرژانتین نگاه می‌کرد، آن‌هم پس از شکست در فینال. اشک از چشمانش سرازیر شده بود، پس از شکست تحقیرآمیز تیمش مقابل اسپانیا، در مسابقه‌ای که اکنون می‌دانیم آخرین بازی مسی با آن پیراهن معروف آرژانتین بوده است.

به گزارش روزنامه اعتماد، این نخستین‌‌بار نبود که مسی در این تورنمنت گریه می‌کرد. در بازی افتتاحیه آرژانتین، اشک شوق در چشمان او جمع شده بود؛ زمانی که مسی با سه گل تماشایی مقابل الجزایر، خاطرات روزهای پرافتخار گذشته را زنده کرد. پس از آن نیز زمانی که دو گل او مقابل اتریش، آرژانتین را به عنوان صدرنشین گروه راهی مرحله حذفی کرد، اشک‌های بیشتری ریخته شد. در ادامه، زمانی که گل تساوی او مقابل مصر به «آلبی‌سلسته» یک فرصت حیاتی برای ادامه مسابقات داد، باز هم اشک‌های او جاری شد.

مدتی بعد، جهان متوجه شد که مسی در تمام این مدت با شرایط دشوار سلامتی پدرش، خورخه، دست‌ و پنجه نرم می‌کرد؛ مساله‌ای که آشکارا فشار زیادی بر او وارد کرده بود، در‌حالی که آرژانتین برای دفاع از عنوان قهرمانی خود در سال ۲۰۲۲، بازگشتی دراماتیک به فینال داشت.

در هفته‌های پس از پایان مسابقات نیز اشک‌هایی ریخته شد؛ زمانی که خورخه از دنیا رفت. این اتفاق باعث شد مسی که یکی از خصوصی‌ترین و کم‌حاشیه‌ترین ابرستاره‌های جهان فوتبال و حتی دنیای ورزش محسوب می‌شود، در سوگ از دست دادن پدرش، در شبکه‌های اجتماعی لحظه‌ای نادر از آسیب‌پذیری و احساسات شخصی خود را با مردم به اشتراک بگذارد.

اما در میان نوشته‌های او برای یادبود پدرش، جمله‌ای وجود داشت که بسیاری از هواداران فوتبال را غافلگیر کرد.

مسی نوشت: «تمام کاری که انجام دادم، فوتبال بازی کردن بود و حالا به ‌طور جدی تردید دارم که بتوانم برای مدت زیادی به این کار ادامه بدهم.»

مسی این هفته و در ۳۹ سالگی، بازنشستگی خود از فوتبال ملی را اعلام کرد؛ تصمیمی که با توجه به سن او و فرسودگی عاطفی شدیدی که آشکارا با آخرین تورنمنتش همراه بود، تاحدودی قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسید.

او دوران ملی خود را با رکورد بیشترین تعداد بازی در تاریخ جام جهانی در بخش مردان به پایان می‌رساند؛ ۳۴ بازی در شش دوره جام جهانی. از نظر تعداد حضور در جام‌های جهانی نیز او در کنار کریستیانو رونالدو و گیلرمو اوچوآ، رکورددار حضور در شش دوره است.

مسی در ۲۰۷ بازی ملی، در ۱۸۵ گل نقش مستقیم داشته؛ چه با گلزنی و چه با ارسال پاس گل. از این تعداد، رکورد ۳۵ گل در تورنمنت‌های بزرگ به ثبت رسیده است.

و البته، او چهره اصلی آن دوره تاریخی بود که آرژانتین را به قهرمانی در کوپا امریکا ۲۰۲۱، جام جهانی ۲۰۲۲ و سپس دفاع از عنوان قهرمانی کوپا امریکا در سال ۲۰۲۴ رساند. در عرصه ملی، تقریبا دستاوردی باقی نمانده بود که مسی به آن نرسیده باشد.

با این حال، اعلام این خبر در روز دوشنبه همچنان برای بسیاری کمی غافلگیرکننده بود؛ عمدتا به این دلیل که درخشش مسی همچنان کاملا مشهود است. تعداد بسیار کمی از بازیکنان، اگر اصلا بازیکنی وجود داشته باشد، توانسته‌اند در تورنمنت‌های بزرگ، مجموعه‌ای از عملکردهایی در سطح مسی داشته باشند، آن‌هم بدون توجه به سن و سال.

مسی در سال ۲۰۲۲ همراه با آرژانتین قهرمان جام جهانی شد؛ بزرگ‌ترین افتخار او در عرصه ملی.

او همچنان بهترین بازیکن لیگ فوتبال حرفه‌ای امریکا، MLS‌ نیز محسوب می‌شود. همین آخر هفته گذشته، این بازیکن آرژانتینی مقابل مونترال چهار گل به ثمر رساند و یک پاس گل نیز داد و به صدر جدول گلزنان لیگ رسید.

مسی همچنان تا سال ۲۰۲۸ تحت قرارداد تضمینی با اینترمیامی قرار دارد، اما خداحافظی او از فوتبال ملی حالا به‌ طور قابل درکی این تردید را ایجاد کرده که آیا او واقعا تا پایان قراردادش در میامی باقی خواهد ماند یا خیر؟ مسی عملا همه‌کاره اینترمیامی است؛ باشگاهی که بازیکنان و مربیان را بنا بر خواست او جذب یا کنار می‌گذارد. قراردادهای تضمینی برای ابرستاره‌های این باشگاه معنای چندانی ندارند.

همین سال گذشته، جوردی آلبا تنها پس از چند ماه از یک قرارداد سه ‌ساله جدا شد، بازنشستگی را انتخاب کرد و فینال جام MLS را به عنوان آخرین بازی حرفه‌ای خود پشت سر گذاشت. مسی در این باشگاه یک اسطوره است و به نظر می‌رسد اگر تصمیم بگیرد در پایان فصل جاری به دوران حرفه‌ای خود پایان بدهد با مقاومت چندانی مواجه نخواهد شد.

همه اینها یعنی اگر در امریکای شمالی زندگی می‌کنید، یا اگر امکان سفر به آنجا را دارید، همین حالا به تماشای لیونل مسی بروید؛ تا زمانی که هنوز فرصت دارید.

سه سال پس از ورود او، آن دسته از مردم که در کانادا و امریکا با فوتبال زندگی می‌کنند و نفس می‌کشند، تقریبا به حضور مسی و تمام جادویی که همراه اوست عادت کرده‌اند، چراکه این حضور دیگر به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده است.

کاروان سیار اینترمیامی متشکل از مسی و ابرستاره‌های پا به سن گذاشته فوتبال اروپا، در ابتدا واقعا یک پدیده بود، اما با گذشت زمان و همزمان با MLS، گاهی به حاشیه رفته است.

چهار گلی که او مقابل مونترال به ثمر رساند، در سال ۲۰۲۳ می‌توانست تیتر رسانه‌های بین‌المللی را به خود اختصاص بدهد، اما حالا دیگر چندان توجهی را جلب نمی‌کند. اگر بخواهیم صادق باشیم، حتی چنین عملکردی از مسی دیگر قابل انتظار است.

حتی در میامی، جایی که مسی از همان ابتدا با آغوش باز مورد استقبال قرار گرفت، حضور او دیگر تضمین‌کننده آن هیجان و جنونی نیست که زمانی ایجاد می‌کرد.

با این حال، سطح عملکرد مسی، دست‌کم در MLS افت نکرده است. او همچنان بازیکنی است که باید بازی‌اش را از نزدیک دید و اینترمیامی نیز همچنان تیمی است که ارزش تماشا کردن دارد.

MLS گاهی و البته تا حدی بحق، به عنوان یک «لیگ بازنشستگی» شناخته می‌شود؛ با این حال، همین شهرت فرصتی را دراختیار هواداران فوتبال در امریکای شمالی قرار می‌دهد که در غیر این صورت تعداد کمی از آنها می‌توانستند به آن دسترسی داشته باشند: تماشای نزدیک بزرگی و نبوغ جهانی فوتبال، آن‌هم با هزینه‌ای نسبتا مناسب.

برای بازیکنان دیگری مانند تیری آنری، دیوید بکام و دیگران، لحظات درخشش در MLS گاهی پراکنده و مقطعی بود. اما مسی به نظر می‌رسد در هر بازی و در هر مقطع، این لحظات را برای هواداران به ارمغان می‌آورد.

درخشش ستاره او دیگر مانند سال‌های حضورش در بارسلونا یا حتی چند ماه پیش، زمانی که پیراهن آرژانتین را بر تن می‌کرد، پرنور نیست.

با این حال، حتی همین نور اندک و کم‌فروغ‌تر و گذراتر که مسی در میامی از خود به نمایش می‌گذارد نیز ارزش تماشا کردن دارد. اولین خداحافظی او از صحنه جهانی فوتبال که احتمالا یک خداحافظی دائمی خواهد بود، یادآوری خوبی است که به زودی این نور برای همیشه خاموش خواهد شد.