در گفت و گو با روزنامه «اعتماد» مطرح شد:
برنده سه طلای وزنه برداری جهان: مدالمان را به شهدای میناب تقدیم کردیم/ قطعی اینترنت به ورزش ما هم آسیب زده است
الوالفضل زارع پدیده جدید وزنه برداری کشورمان می گوید می تواند قهرمان المپیک شود.
روزبه دلاور| کمتر از یک هفته از قهرمانی تیم ملی وزنهبرداری کشورمان در رقابتهای جهانی جوانان میگذرد، اما بدون تردید پدیده این مسابقات ابوالفضل زارع در دسته ۱۱۰ کیلوگرم بود که سه نشان طلای این مسابقات را بر گردن آویخت.
به گزارش روزنامه اعتماد، زارع در حرکت اول یک ضرب وزنه ۱۷۲ کیلوگرم را بالای سر برد و موفق به مهار آن شد. او در دومین حرکت وزنه ۱۷۵ کیلوگرم را بالای سر برد، اما هیات ژوری خطا گرفت و این وزنه مهار نشد، اما در سومین حرکت وزنه ۱۸۰ کیلوگرم را مهار کرد و موفق به کسب مدال طلا شد. زارع در اولین حرکت دوضرب وزنه ۲۰۴ کیلوگرم را مهار کرد و در دومین حرکت وزنه ۲۰۹ کیلوگرم را بالای سر برد و در آخرین تلاش خود روی صحنه رقابت وزنه ۲۲۰ کیلوگرم را بالای سر برد که موفق به مهار آن شد.این یل دیار فارسی با رکورد مجموع ۴۰۰ کیلوگرم به مدال طلا ی مسابقات رسید تا نوید ظهور یک ستاره در آسمان درخشان وزنهبرداری ایران را بدهد. با زارع در خصوص کسب این موفقیت بزرگ و رقابت با هموطنش و سایر مسائل پیرامون گفتوگویی ترتیب دادهایم که حاصل آن را در ادامه میخوانید.
در ابتدا از سطح مسابقات و رقبا بگویید، چطور بود؟
در وزن من یک رقابت بالا و سنگین بین من و فرهاد قلیزاده بود. هر دو ایرانی و بچه استان فارس هستیم که توانستیم اولی و دومی جهان را برای ایران به دست بیاوریم. میدانستم رقابت اصلی بین خودم و فرهاد است، اما با توجه به شرایط اینترنت نمیتوانستیم بقیه را آنالیز کنیم. همان قدری هم که شناخت داشتیم روی ورزشکاران کشور چین و ایتالیا فوکوس کرده بودیم که چینی در یک ضرب اوت شد و در دو ضرب هم خیلی خوب نبود. رقابت اصلی بین خودم و آقای قلیزاده بود.
سخت نبود رقابت با یک هموطن، آن هم در سطح جهانی؟
در تمرینات مشخص میشود و با توجه به اینکه من نسبت به فرهاد وزنههای بیشتری در یک ضرب و دو ضرب ثبت کرده بودم برای همین وزنهها را در شروع کارم کمی سنگینتر انتخاب کردم. بین من و فرهاد هم فقط رفاقت است، رقابت هم هست، اما سنگینی رفاقت بیشتر است. هیچ داستان حاشیهای بین من و بچههای تیم وجود ندارد، ما یک خانواده هستیم و برای همین هم بحثی بین ما پیش نمیآید. ما در مسابقات زیادی شرکت کردیم که میتوانیم روی خودمان کنترل داشته باشیم. استرسهایمان را تبدیل به آدرنالین میکنیم تا کورتیزول که باعث کرختی شود. کار خودمان را مدیریت میکنیم.
قبل از حضور در مسابقات شرایط تمرینی و اردو چطور بود؟
سه تا چهار هفته اردو برای جوانان گذاشته بودند، اما من حدود دو هفته زودتر پیش بچههای بزرگسال تمرین میکردم و بعد به جوانان پیوستم. تمریناتمان هم با بزرگسالان مشترک بود. شرایط اردو هم با توجه به شرایط کشور خیلی باکیفیت بود. محل اقامت و تمرین و همه چی عالی بود.
به قطعی اینترنت اشاره داشتید. اینترنت بینالملل در چه زمینهای به کارتان میآمد؟
خب بالاخره سایتی که واردش میشویم تا نفرات رقیب را نگاه کنیم یک سایت جهانی است. وقتی نت نباشد، نمیتوانیم چک کنیم رقیبانمان چه کسانی و از چه کشورهایی هستند. اسمهایشان را پیدا کنیم بعد میتوانیم از طریق اینستاگرامشان آنها را ببینیم تا وضعیتشان را چک کنیم و ببینیم نقاط قوت و ضعفشان چیست. در تمرین رقیب اصلی آدم، وزنه است و نباید به رقبا نگاه کند. در مسابقه هم مربی از روی تابلو حریف را آنالیز میکند. بحث شخصی و آنالیز خودمان است که میگوییم رقبا را ببینیم، اما مربی روی تابلو آنالیز میکند و مربی حریف را به رقابت میاندازد و ما هم باید وزنه تمرینی را در آنجا بزنیم. مربی هم برای گرفتن مدال، وزنه را انتخاب میکند.
از القابی که برایتان در نظر گرفتند و اینکه عدهای پدیده وزنهبرداری از شما نام میبرند، احساس غرور میکنید؟
نظر لطفشان است، اما صد درصد تازه شروع کار است. کار اصلی من المپیک لسآنجلس و بازیهای آسیایی است. فعلا کارنامهای برای خودمان درست میکنیم تا با دست پر جلو برویم. امیدوارم این صحبتهایی که میکنند لایقش باشیم و خودمان را ثابت کنیم!
مهمترین مدالهای شما همین بود؟
در رده نوجوانان و جوانان در آسیایی مدال گرفتم. در جهانی مکزیک هم سه تا نقره گرفتیم و این مهمترین مدالم بود.
در شرایط جنگ تمرینات را چطور پیگیری میکردید؟
اوایل جنگ در شیراز اردو داشتیم که به خاطر شرایط جنگی اردو کنسل شد. بعد هم اردوی اردبیل گذاشتند که حدود ۲۲ تا ۲۳ ساعت در راه بودم. در رفت و آمدها خیلی اذیت شدیم. به هر حال تمام شد و رفت، اما امیدوارم شرایط کشور هم درست و مشکلات برطرف شود و راحت به کارهایمان برسیم.
جایزه مدالتان چی بود؟
وزارت ورزش قبل از فروردین ماه یک جایزهای بابت مسابقات آسیایی که مقام آوردم، واریز کردند. اصول کارشان پرداخت جایزه سالی یکبار است که پرداخت میشود. تنها درآمد ما هم همین ورزش و جوایزی است که میگیریم.
راضی هستید؟
خدا را شکر. میشود گذراند!
الگویتان کیست؟
مربیام سهراب مرادی است. از اوایل کار الگویم آقا سهراب بوده است که از هر سری تمرینات و صحبت با او لذت میبرم و حس خوبی دارد.
در المپیک چه رکوردی را باید بزنید تا مدال بگیرید؟
در ورزش حرفهای به خاطر فراز و نشیبهایش نمیشود پیشبینی کرد، اما خودم را باور و تلاش کنم، میتوانم قهرمان المپیک شوم. در المپیک بستگی به رقبا دارد، اما به نظرم در مجموع ۴۱۰ به بالا جزو سه نفر اول باشد. من در تمرینات یک ضربه ۱۸۵ و دوضرب ۲۲۵ کیلو رسیدم، اما ثبتش در مسابقات فلسفه جدایی دارد. خدا را شکر زمان هست و شرایط خوبی داریم و فقط باید مراقب باشیم تا آسیب نداریم.
مدال خود را به چه کسی تقدیم میکنید و در پایان اگر صحبتی دارید، بگویید!
تشکر میکنم از رییس فدراسیون که در این شرایط برایمان اردو را برگزار کرد و با سختی اخذ ویزا مبارزه کرد و ویزا را گرفت، چون خیلی سخت بود و از سرمربی هم بابت زحماتش تشکر میکنم. ما همانجا مدالهایمان را به شهدای میناب تقدیم کردیم باز هم همین کار را انجام میدهیم.
دیدگاه تان را بنویسید