والیبال و تکرار مکررات
راه رفتن روی اعصاب مخاطبان کی تمام میشود؟
باخت تیم ملی والیبال ایران در نخستین بازی خود در لیگ ملتها تنها اتفاق تکراری روز جمعه نبود؛ تیم ایران سالهاست در اکثر تورنمنتها کارش را با شکست آغاز میکند. آنچه حتی بیشتر تکراری به نظر رسید حضور بهزاد کاویانی به عنوان مجری برنامه توپ و تور و جواد محتشمیان به عنوان مجری کارشناس بود.
اعتمادآنلاین| تقریبا هر کس که والیبال را در ایران دنبال میکند به خوبی میداند سالهای سال است ترکیب این برنامه که کارش پخش انحصاری رقابتهای والیبال تیم ملی ایران است، تغییری نکرده. علاوه بر این نه تنها آدمهای توپ و تور عوض نشدند، بلکه ذهنیت و زبان آنها هم بهروز نشده. یعنی میتوان صحبتهای بهزاد کاویانی را از هر برنامهای برداشت و در یک برنامه دیگر که مربوط به یک بازی دیگر است قرار داد و مشکلی هم پیش نیاید. جملات تکراری کاویانی نظیر «عملکرد خوب بچهها» یا «گرفتن یک ست از ژاپن و کره آرزوی ما بود» یا چیزهایی از این دست واقعا حوصله هر مخاطبی را سر میبرد. از آن ناامیدکنندهتر گزارشگر بازی جواد محتشمیان است.
به گزارش اعتماد، جواد محتشمیان سالهاست گزارشگری بازیهای تیم ملی والیبال را به نام خودش سند زده و تنها گاهی اجازه میدهد کیومرث کرده هم چند بازی را گزارش کند. این گزارشگر قدیمی با همان ذهنیتهای چند دهه قبل مسابقات را روایت و آنالیز میکند و همیشه بزرگترین تحلیلش رسیدن یا نرسیدن دریافت اول به پاسور است و مهمترین کشفش بخشپذیری امتیازات دو تیم به یک عدد خاص. جز این یکسری اطلاعات اضافی و تکیه کلامهاست که در طول بازی مدام تکرار میشود. مثلا اگر بازی به ست پنجم کشیده شود، بینندگان حداقل پنج بار طول و ارتفاع تور والیبال را از سوی گزارشگر بازی میشنوند. البته گاهی محتشمیان در قامت منتقد سرمربی تیم ملی هم ظاهر میشود و دستورات تاکتیکیاش را از راه دور روانه سالن برگزاری مسابقات میکند. هنوز انتقادهای عجیب او از کواچ و کولاکوویچ در جریان مسابقات جهانی یا لیگ ملتها از یاد طرفداران والیبال نرفته است.
بحث گزارشگری مسابقات ورزشی در صداوسیما سالهاست که تبدیل به یک چالش شده است. همانطور که گزارشگرانی مثل خیابانی، علیفر، یوسفی، سیانکی و چند نفر دیگر در فوتبال روی اعصاب هواداران قدم میزنند و کار را به جایی میرسانند که برخی ترجیح میدهند بیصدا بازیها را ببینند، در والیبال دیگرانی هستند که این بلا را سر مخاطب بیاورند. سوال مهم از برنامهسازان صداوسیما این است که در تمام این سالها آیا یک گزارشگر دیگر برای مسابقات والیبال تربیت نشده؟ آیا هیچوقت به فکر نیفتادند اجرای برنامههای پخش مسابقات والیبال را با شخص دیگری امتحان کنند؟ اینکه یک نفر سالهای سال برنامهای را به یک سبک و روش اجرا کند چه چیزی جز ملال برای مخاطبان به همراه میآورد؟ بحث پیشکسوتی، خاک صحنه خوردن، استادی و همه اینها سر جایش اما چه زمانی قرار است نسل جدید گزارشگران رشته والیبال به تلویزیون راه پیدا کنند؟
والیبال هرچند هیجانانگیز و سریع، خودش رشته پرتکراری است. در هر ست هر نقشه و هر اکت بازیکنان بارها و بارها تکرار میشود. سرویس، دریافت، پاس و ضربه مدام از این زمین به آن زمین میرود. در چنین شرایطی اگر قرار باشد سایر اجزای برنامه هم به این تکرار اضافه کنند چیزی از جذابیتهای این رشته برای بینندگان باقی نمیماند.
دیدگاه تان را بنویسید