هر لحظه باید احتمال جنگ را داد / رسانه ملی باید به مردم آموزش‌های لازم را بدهد

«لزوم توجه به آموزش‌های پیشگیرانه دفاعی» عنوان یادداشت روزنامه اعتماد به قلم شاهپور محمدی است که در آن آمده؛  قبلا نیز به این موضوع در همین روزنامه پرداخته شده که بعد از جنگ تحمیلی 12روزه در سال گذشته، رسانه ملی باید با همکاری نهادهای ذی‌ربطی چون ستاد بحران کشور، آتش‌نشانی، هلال‌احمر، مرکز اورژانس و... به آموزش‌های پیشگیرانه دفاعی از طریق شبکه ‌های مختلف خود می‌پرداخت، چون قابل پیش‌بینی بود که کشورهای متخاصم به بهانه‌های مختلف، باز هم تجاوز و جنایت خود را ادامه دهند، چراکه منطق و دکترین نظامی و سیاسی آنها بر مبنای کشتار، زور، فریب و جنایت استوار است. بعد از جنگ 12 روزه و با نگاه پیشگیرانه، مردم باید آموزش‌های زمان بمباران را به‌طور فراگیر از صفحه تلویزیون مشاهده می‌کردند .  در مورد لزوم تولید این‌گونه برنامه‌های آموزشی، بارها از طریق مطبوعات به بحث و روشنگری پرداختیم و گفتیم که این رسانه نباید در مورد چنین موارد مهمی تعلل داشته باشد تا اینکه جنگ سوم تحمیلی آغاز شد و 40 روز طول کشید و در همین مدت نیز مردم بدون آموزش این پروتکل‌ها به‌طور فراگیر، ایام جنگ را سپری کردند. در حالی که جای آن داشت که هر شب در کنار اخبار جنگ و دیگر برنامه‌ها، این دستورالعمل‌ها نیز از قاب تلویزیون به مردم اطلاع‌رسانی ‌شوند.  هم‌اکنون نیز مدیران رسانه ملی به اتفاق نهادهای مرتبطی که نام برده شدند، ‌باید مبنا را بر این قرار دهند که هر لحظه امکان جنگ چهارم تحمیلی وجود دارد، بنابراین با تهیه برنامه‌های آموزش محور دفاعی به این آمادگی‌ها بپردازند.  رسانه ملی رسالت و وظایف مهم و سنگینی در این زمینه‌ها بر عهده دارد و برای اصحاب قلم و کنشگران فرهنگی کشور کماکان جای سوال است که چرا این رسانه به‌رغم تذکرات مکرر، در مورد آماده‌سازی مردم در مقابل بحران‌های احتمالی، اقدام موثری انجام نمی‌دهد؟  بارها به این موضوع تاکید داشته‌ایم که نهاد رسانه، به‌رغم گرفتاری‌های اقتصادی کشور، برای فعالیت‌های رسانه‌ای خود، بودجه‌های چشمگیری از دولت اخذ می‌کند، اما چرا در مقابل این حجم از اعتبار دریافتی، نباید انتظارات بدیهی و ساده مردم را در امر آموزش‌های زمان بحران برآورده کند؟ دلیل آن چیست؟ آیا این رسانه مشکل برنامه‌ساز دارد؟ آیا این رسانه مشکل نویسنده و پژوهشگر دارد؟ آیا مشکلات فنی و تجهیزاتی در این رسانه وجود دارد؟ 

و سوالات بسیار دیگر... این نهاد رسانه‌ای باید اولویت‌های زندگی مردم را به ‌درستی تشخیص دهد. آموزش آمادگی‌های دفاعی زمان بمباران، آن‌ هم برای کشوری که در وضعیت آتش‌بس موقت قرار داشته و جنگ سختی را نیز به‌طور غافلگیرانه پشت سر گذاشته، آیا یک نیاز مهم ملی محسوب نمی‌شود؟ چه دلیلی باید وجود داشته باشد که مردم از آموزش‌های اولیه و حداقلی زمان بمباران محروم بمانند؟  مردم حق دارند بدانند در زمان حمله مجدد، چه کارها و دستورالعمل‌هایی را و چگونه باید رعایت کنند. چنین مواردی به ‌دلیل فراگیر بودن حضور تلویزیون در خانه‌ها، قطعا به‌ عهده نهاد رسانه ملی است. در کنار این پروتکل‌های مربوط به حفظ سلامتی، حتی مردم از برخی موارد امنیتی نیز شاید اطلاع چندانی نداشته باشند.  شاید هنوز هم یک عده به درستی ندانند که در زمان حملات هوایی نباید از مناطق نظامی، اقتصادی، پالایشگاهی و مسکونی یا بیمارستانی و... عکس و تصویر گرفته و آنها را به شبکه‌های تلویزیونی دیگر کشورها ارسال کنند و چنین موارد خطرناکی به معنای گرا دادن به دشمن است و چرا نباید این‌گونه هشدارها به‌طور مداوم در قالب برنامه‌های ویژه جنگ به مردم آموزش داده شوند؟  چرا رسانه هم‌اکنون که کشور در شرایط نسبی آرامش غیرجنگی قرار دارد به این موارد نمی‌پردازد؟ مگر جنگ تمام شده است؟   اصحاب قلم، این خلأها و نقصان‌ها را مکررا به رسانه ملی گوشزد می‌کنند، اما چرا به‌رغم این همه تذکرات، این هشدارهای مهم جدی گرفته نمی‌شوند، همواره جای سوال است؟  رسانه ملی، محلی نیست که بخواهد در بحث آموزش پروتکل‌های جنگ تعللی داشته باشد و اگر هم به هر دلیلی کم‌کاری صورت گرفته، ‌باید سریعا این خلأها پر شوند.  اگر پناهگاه‌هایی در سطح شهر برای زمان بحران و بمباران پیش‌بینی شده‌اند، این رسانه ‌باید در مورد محل و نحوه انتقال به آن مکان‌ها در زمان‌های اضطرار مدام اطلاع‌رسانی کند یا اینکه آژیر‌های خطر به چه نحوی در شرایط اضطرار، قرار است مردم را آگاه کنند!  چه مدت زمانی قبل از بمباران در اختیار مردم قرار دارد تا بتوانند به محلی امن پناه ببرند؟ و اصولا مکان امن در زمان بمباران کجاست و کدام بخش از منزل و محل کار و... است؟  در زمان حضور نیروهای امدادگر و آتش‌نشان، وظایف مردم چیست؟  و بسیاری قوانین حفاظتی و پیشگیرانه دیگر...!! آماده‌سازی برای شرایط بحران و اضطرار و تلاش برای حفظ سلامت جسمی و روانی افراد، جزو حقوق اجتماعی مردم محسوب می‌شود و نیازمند اهتمام و کوششی مضاعف در این زمینه است .  امیدواریم این‌گونه برنامه‌های آموزشی را به سرعت از صفحه رسانه ملی شاهد باشیم.