گزارش میدانی روزنامه اعتماد درباره نقش سینما در کاهش استرس روزهای جنگ / مردم:‌ فیلم خوب می‌خواهیم

تینا جلالی-روزهای سخت و پر التهاب را پشت سر می‌گذاریم، از طرفی صداهای مهیب انفجار هر روز در ذهن‌ها تداعی می‌شود، با یک صدای بلند و یک تکان محکم ممکن است از جا بپریم . از سوی دیگر استرسی طاقت‌فرسا هر لحظه به جانمان می‌افتد و منتظر شروع دوباره جنگ هستیم. اما آنچه حقیقت دارد و کارشناسان می‌گویند باید زندگی کرد و به مسیر ادامه داد، نمی‌توان بست در خانه نشست و منتظر اتفاقات ترسناک بود، اصلا خدا را چه دیدید شاید در روزهای آینده روزهای خوبی در انتظار همه ما باشد.

به گزارش اعتماد، به این نکته باید توجه کرد حذف کالاهای فرهنگی و تفریحی از زندگی پیامدهای روانی عمیقی دارد، انسان برای ادامه زندگی به محرک‌های زیبایی‌شناختی، موسیقی، روایت و حرکت نیاز دارد. وقتی محیط زندگی فرد خلاصه می‌شود در کار برای تامین معاش و استراحت برای شروع دوباره کار، خلاقیت از بین می‌رود و جامعه به سمت افسردگی جمعی حرکت می‌کند.

حالا برای اینکه کمی از این نگرانی کم کنیم و تا حدودی روحیه‌مان بهتر شود چه باید کرد؟ برای اینکه لحظاتی بتوانیم فکر و خیال را از آشفتگی رها کنیم چه راهکاری باید اندیشید؟ آیا سالن سینما و فیلم خوب مفرح شاد می‌تواند در تغییر روحیه موثر واقع شود؟ ما به میان مردم رفتیم و از آنها پرسیدیم برای رهایی از نگرانی، سالن سینما را انتخاب می‌کنند و اصلا انتظارشان از سینما در این روزهای بحرانی چیست؟

در این گزارش تلاش شده با افرادی که به نظر می‌رسد از اقشار سینما‌رو هستند گفت‌وگو شود.ضمن اینکه‌نظر علی‌سرتیپی و حبیب‌اسماعیلی دو سینمادار را هم دراین مورد جویا شدیم. با الهه در اتوبوس سر صحبت را باز می‌کنم دانشجوی رشته شیمی است و 25 سال دارد. او می‌گوید: نزدیک دو ماه است که فقط اخبار را دنبال می‌کنم و واقعا نیاز دارم کمی حالم خوب شود . از او پرسیدم با دکتر روانشناس صحبت کردی، می‌گوید: نه ولی تلاش می‌کنم حالم را خودم خوب نگاه دارم، ورزش می‌کنم و پیاده‌روی می‌روم. از او می‌پرسم اهل فیلم و سینما هستی؟ با تعجب می‌گوید: مگر سینما باز است؟ می‌گویم بله، در گوشی موبایل با هم فیلم‌های روی پرده را چک می‌کنیم، خوشحال می‌شود و می‌گوید هر از چند گاهی به سینما می‌روم، ممنون که اطلاع دادی، یکی از فیلم‌ها را انتخاب می‌کند و می‌گوید به زودی حتما به سینما می‌روم . سوالم را از آرزو می‌پرسم، دختری جوان که به نظرم20‌ساله است، موهایش را از جلوی صورتش به کناری می‌زند و می‌گوید: خانوم من اصلا اهل سینما نیستم، اصلا فیلم نمی‌بینیم فقط کتاب می‌خوانم.

نازی خانم جوانی است که پسر کوچکی دارد و می‌گوید: فیلم کمدی خوب باشد حتما می‌روم چرا که نه... دلم می‌خواهد کمی روحیه بگیرم و بخندم.  از محسن که می‌گوید 30 سال دارد می‌پرسم سینما می‌روی؟ می‌گوید: تمرکز سینما و فیلم دیدن ندارم، ذهنم آشفته است، و نمی‌دانم وضعیت چه می‌شود، خدا ازشان نگذرد که با کشورمان این کار راکردند. از او می‌پرسم منظورت چه کسانی هستند؟ می‌گوید: هر کسی که باعث و بانی جنگ در کشورم شد. فرقی نمی‌کند . 

 از امیر مرد میانسالی که کارمند بانک است سوالم را می‌پرسم می‌گوید: پسرم در خانه برای کنکور درس می‌خواند و اتفاقا نیاز دارد کمی روحیه‌اش بهتر شود، می‌گویم: احساس ترس ندارید که به سینما بروید از لحاظ اینکه ممکن است ناگهان دوباره جنگ آغاز شود؟ در جوابم می‌گوید: نه اگر همینطور بخواهیم بترسیم و جایی نرویم بیشتر مریض می‌شویم، باید بیرون برویم تا ترس و اضطرابمان بریزد. از من می‌پرسد فیلم جدید خوب این روزها اکران است؟ می‌گویم: چند کمدی اکران شده، در گوشی موبایل سینماها را چک می‌کند و می‌گوید پسرم را حتما می‌برم. الان زمان تماشای فیلم کمدی خوب است.

آتنا 18‌ساله می‌گوید: دلم برای تماشای فیلم خوب روی پرده تنگ شده است. نزدیک به سه ماه است به سینما نرفتم . خانوم فیلم جدید در سینما چه اکران است؟ اصلا مگر سینما باز است؟ وقتی برایش توضیح می‌دهم می‌گوید: پژمان جمشیدی خوب است، خیلی کارهایش را دوست دارم.  سیما 40‌ساله می‌گوید: واقعیتش همچنان ترس دارم، هر جا می‌روم سریع به خانه بر می‌‌گردم، بیشتر کتاب می‌خوانم، و از طریق پلتفرم‌ها فیلم یا سریال می‌بینم. فعلا سینما نمی‌روم. علیرضا که به نظر می‌رسد 30 سال دارد می‌گوید: تازه ازدواج کردیم، متاسفانه نمی‌توانیم سفر خارج از کشور برویم و چند روزی به شهر یزد رفتیم، تفریح آنچنانی نداریم. فیلم خوب در سینما اکران شود حتما می‌رویم . چرا که نه... واقعیتش فیلم کمدی خوب باشد که حتما می‌رویم.  از آقای دامون که کارمند اداره دولتی است سوالم را می‌پرسم؛ می‌گوید: خانوم بهتر نیست از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم گزارش تهیه کنید، درباره مشکلات اقتصادی حاضرم ساعت‌ها حرف بزنم. در ادامه می‌گوید: حوصله سینما رفتن ندارم، اصلا دل و دماغش راندارم، ولی فیلم و سریال با خانواده در خانه زیاد می‌بینیم.  اعظم‌خانم را در میدان تره‌بار می‌بینم. می‌گوید: حسابدار شرکت خصوصی است، ولی کارشناسی روانشناسی خوانده است، در پاسخ به سوالم توضیح می‌دهد: چرا سینما نروم، حتما می‌روم، فیلم کمدی این روزها برای روحیه خوب است. پنج‌شنبه یا جمعه می‌روم. او در ادامه توضیح می‌دهد: به نظرم مسوولان وظیفه دارند به اوضاع و احوال روحی مردم توجه داشته باشند. مطمئن باشند فیلم خوب مخاطبان را به سینما جذب می‌کند. از او می‌پرسم: منظورش از فیلم خوب چیست؟ توضیح می‌دهد: مثلا فیلم‌های آقای فرهادی خوب است. یا فیلم‌های کمدی که کیفیت حداقلی داشته باشد. حتی فیلم تاریخی مست عشق هم خوب بود.  از او می‌پرسم: توصیه شما برای بهبود روحیه مردم در بحران چیست؟ لبخندی می‌زند و می‌گوید: ورزش، آب خوردن و لبخند را هیچ‌وقت فراموش نکنید. بعد انگار به خاطر دل من می‌گوید: سینما هم بروید... هر دو می‌خندیم و از هم جدا می‌شویم. مهدیار می‌گوید: خوراکم فیلم و سریال است، من و همسرم روزی یک فیلم یا سریال می‌بینیم. از خارجی و ایرانی. اگر فیلم خوب در سینما اکران شود هم می‌رویم ولی باید فیلم خوب باشد. این روزها فیلم خوب در سینما کم است . از او می‌پرسم فیلم خوب مثل چه فیلمی؟ در جوابم می‌گوید: مثل فیلم پیر پسر.. فیلمی که ارزش سینما رفتن داشته باشد. آرش 17‌ساله دانش‌آموز است می‌گوید: برای اینکه استرس را از خودم دور کنم باشگاه می‌روم، ولی واقعا از صدای انفجار و بمب می‌ترسم، همه‌اش فکر می‌کنم جنگ می‌شود، با این حال تلاش می‌کنم حالم خوب باشد.اودرباره سینما رفتن می‌گوید: فیلم کمدی مفرح اکران شده، اگر چند روز آینده جنگ نشود می‌روم.