جشن تولد هفتادوهفت سالگی آیدین آغداشلو برگزار شد
خاطرات آغداشلو از گلستان، شاملو و جلال
آیدین آغداشلو بعد از مراسمی که به بهانه تولد هفتاد و هفت سالگیاش در نمایشگاه مطبوعات برگزار شده بود از وضعیت امروز هنرهای تجسمی و همچنین خاطراتش از ابراهیم گلستان، احمد شاملو و جلال آلاحمد گفت.
اعتمادآنلاین | آیدین آغداشلو عصر روز دوشنبه از نمایشگاه مطبوعات بازدید کرد تا بعد از مراسمی که به بهانه تولد هفتاد و هفت سالگیاش برگزار شده بود، درباره وضعیت امروز هنرهای تجسمی ایران و همچنین خاطراتش از ابراهیم گلستان، احمد شاملو و جلال آلاحمد بگوید.
آیدین آغداشلو در مراسمی که برای تولدش برگزار شده بود گفت: «من از کسانی که یادشان هست ۷۷ ساله شدم و از کسانی که اصلا یادشان نیست من هستم، تشکر میکنم. من همیشه به این نکته اشاره کردهام که وقتی از چیزی تجلیل میکنیم، از خودمان تجلیل کردهایم و این کار به معنای این است که حافظه تاریخیمان کار میکند.» آغداشلو در ادامه صحبتهایش از شش دههای گفت که به طور جدی کار نقاشی را دنبال میکند. او با اشاره به این زمان سپری شده توضیح داد: «در مدت ۶۳ سالی که نقاشی کرده و فروختهام، همیشه درونمایه آثارم در جدال با فراموشی بوده است. وقتی نمونههای هنر قدیم را بازسازی و ستایش کردم عمدتا به خاطر جدال با فراموشی بوده است. من فکر میکنم این وظیفه مهمی است که بر عهده من بوده و قابل توصیه نیست.»
این هنرمند در ادامه گفت: «ملتی که حافظه تاریخیاش را آرام آرام از دست میدهد یا برای آن جایگزین پیدا میکند، دچار بیماری فراموشی میشود. در ظاهر معلوم نیست اتفاقی میافتد اما فرد آرام آرام مادر، فرزند و خانه خودش را نمیشناسد.» او با بیان داستانی که در زادگاهش قفقاز نقل میشود توضیح داد: «در زادگاه من قفقاز قصهای نقل میشود از پرندهای کوچک که پای بسیار نازکی دارد و زمانی که رعد و برق میزند به پشت دراز میکشد و فکر میکند که سقف آسمان در حال افتادن است و او نمیتواند با پاهایش آن را بگیرد. من دچار توهم پرنده نشدم و فکر نکردم میتوانم چیزی را تغییر دهم یا اصلاح کنم بلکه فکر کردم کارم را درست انجام بدهم.»
اما آغداشلو در ادامه بازدیدش از نمایشگاه مطبوعات در گفتوگویی با خبرآنلاین، ارزیابیاش از وضعیت امروز هنرهای تجسمی ایران را هم عنوان کرد: «هنرهای تجسمی هنر زندهای است که هنرمندان تراز اولی در آن حضور دارند، همچنین چالشها و بالا و پایی های خودش را دارد. یک مدتی به رونق خیلی زیادی رسید که همه قصه آن نبود و نشانهایی از توهم در آن آشکار شد. اما فکر میکنم در حال حاضر به وضعیت متعادلی میرسد که این برای بعضی از افراد ناگوار است، ولی در دراز مدت اتفاق خوب و خوشایندی خواهد بود.»
این هنرمند برجسته همچنین درباره حضور مدیران غیرفرهنگی در موسسات و سازمان های فرهنگی و تاثیرات مخرب آن اینطور بیان کرد: «حضور مدیران هنری در مراکز و سازمان های مختص هنر، اتفاق نیست؛ اینکه در یک دولت آیا آدمهای شایسته و متخصص متصدی امور هنری میشوند یا نه سوال اصلی است که باید به آن پاسخ داد. بسیاری از اوقات هم در عرصه مدیریت هنرها، هر هنری صاحب مشکل و خسارت بوده است و این ادامه دارد و تا زمانی که که این شیوه وجود دارد این مسئله هم باقی خواهد ماند.»
او با ادامه داد: «مدیری مسوول میشود و تا کارش را یاد میگیرد برکنار شده و پس از آن مدیر دیگری میآید که اشرافی به کار خود ندارد و تا درباره شیوه کار یاد میگیرد دوباره از سمتش کنار گذاشته میشود. این شیوهای است که دارد اتفاق میافتد و اصلا خوب نیست، برای اینکه هنر عنصر خیلی ظریفی است و هیچکس نمیتواند هر کاری بکند و پس از آن بگوید ببخشید اشتباه کردم، این ببخشید اشتباه کردمها قابل قبول نیست.»
آغداشلو اضافه کرد: «من یادم هست این «ببخشید اشتباه کردیم»، در حوزه سینما، تئاتر اتفاق افتاد و عدهای که آدمهای خیلی خوبی هم بودند با این وعده که سینما را از ابتذال نجات دهند، آمدند ولی کارشان را بلد نبودند و آدمهایی بودند که در حین دارا بودن حسن نیت اما اشرافی به کاری که میخواستند انجام بدهند نداشتند و نتوانستند اهداف خود را عمیقا دنبال کنند، در نتیجه آمدند فیلم فارسی که بدنه سینمای ایران است را از بین ببرند. به همین دلیل اشتباه قابل پذیرش نیست و اگر این اشتباه رخ بدهد یک فضاحتی مانند فیلمفارسی امروز ایجاد میشود که نمیتوانیم جلوی آن را بگیریم. همانطور که اشاره کردید این عرصه، کارزار آزمون و خطا نیست.»
اما بخشی از صحبتهای آغداشلو به خاطراتش از ابراهیم گلستان، احمد شاملو و جلال آلاحمد اختصاص داشت. این هنرمند نقاش درباره خاطرات منحصر به فردش از ابراهیم گلستان و احمد شاملو گفت: «من همیشه سعی کردم دین خودم را به انسانهایی که دوست داشتم ادا کنم، هیچ وقت فکر نکردم این چیزی هست که همه میدانند و نیازی به بیان آن نیست، این نگاه کافی نیست شاید مسئلهای باشد که مردم از آن اطلاع نداشته باشند. آدم باید در آن لحظه درست کار صحیح را انجام دهد. در نتیجه نه تنها احمد شاملو و ابراهیم گلستان، حتی جلال آلاحمد که در جامعه روشنفکران مغضوب است؛ همه در زندگی من بوده و تاثیر گذاشتهاند. من ادای دین کردم و بعد از انقلاب بیشترین سخنرانیها درباره جلال آلاحمد را داشتم، در حالی که وقتی جوان بودم به علت مقاله تند و تیزی که دربارهاش نوشته بودم من را دوست نداشت، اما این مهم نیست، این ارزشمند است که من باید از بزرگیهای او میگفتم.»
دیدگاه تان را بنویسید