همسر ماکسوبر چنین روزی به دنیا آمد
تا سال ۱۹۰۸ تحصیل دانشگاهی برای زنان در آلمان مجاز نبود و کار مخالفت با ماکس و ماریانه وبر به جایی کشید که نزدیک بود ماکس وبر با یکی از همکارانش سر این مسئله دوئل کند که میگفت: «کارش به جایی رسیده که گمان میکند زنها هم میتوانند دانشمند شوند.»
او در کتاب خاطراتش که اواخر عمر منتشر کرد نوشته است: «دختری آزاد ولی یتیم شده بودم و دائم به بیماریهای گوناگون گرفتار میشدم. تنها هنگامی از این وضع نابهنجار نجات یافتم که خویشاوندانم مرا با خود به برلین بردند.»
منظور او خانواده ماکس وبر اقتصاددان و جامعهشناس است که در آموزش و پرورش ماریانه جوان سهم بزرگی داشتند.
آشنایی او با ماکس که همواره پشتیبان اصلی او در تلاشهای آموزشی و اجتماعیش باقی ماند، به گفته ماریانه دروازه خوشبختی را به روی او گشود. در سال ۱۸۹۳ با ماکس ازدواج کرد و سال بعد با او به شهر فرایبورگ که امروز خواهرخوانده شهر اصفهان است رفت.
از آنجا که همسرش استاد "اقتصاد ملی" بود توانست بهرغم مخالفت استادان دیگر که زن را آماده و شایسته دخالت در امور علمی نمیدانستند، به عنوان مستمع آزاد به دانشگاه راه یابد و در مدت کوتاهی از آنچه در کودکی محروم مانده بود، بهرهمند شود.
کار ماکس وبر در زمینه جامعهشناسی دینی با مقاله «اخلاق پروتستانی و روح سرمایه داری» آغاز شد با مطالعات میدانی دربارهٔ پروتستانها در آمریکا، مذهب در چین: آیین کنفسیوس و تائوگرایی، مذهب هندی: جامعهشناسی هندوگرایی و بوداگرایی و یهودیت باستانی توسعه یافت. مطالعات او بر روی دیگر مذاهب با مرگ ناگهانی اش در سال ۱۹۲۰ متوقف شد و اجازه نداد تا او درادامه به مطالعه مسیحیت و اسلام بپردازد. سه موضوع اصلی او تأثیر عقاید مذهبی برفعالیتهای اقتصادی، رابطه میان طبقهبندی اجتماعی و عقاید مذهبی و ویژگیهای قابل تشخیص تمدن غربی بودند.
اما ماریانه وبر در فرایبورگ به تحصیل فلسفه پرداخت.
تا سال ۱۹۰۸ تحصیل دانشگاهی برای زنان در آلمان مجاز نبود و کار مخالفت با ماکس و ماریانه وبر به جایی کشید که نزدیک بود ماکس وبر با یکی از همکارانش سر این مسئله دوئل کند که میگفت: «کارش به جایی رسیده که گمان میکند زنها هم میتوانند دانشمند شوند.»
دیری نپایید که ماریانه وبر با کار و تلاش پیوسته و پشتیبانی همسرش همتراز با ماکس وبر به پژوهش و نگارش پرداخت و مورد توجه کارشناسان حقوقی و اجتماعی قرار گرفت.
کار و تلاش اصلی او پژوهش در زمینه حقوق زن در خانواده و نبرد با وابستگیهای اقتصادی زنان است. از آثار او باید به ویژه از "تاریخ تحول حقوق خانواده"، "جایگاه مادر و همسر در قانونهای کشور" و "مسائل اخلاقی در امور جنسی" را نام برد که تا هم اکنون از نخستین و مهمترین پژوهشها در این زمینه به شمار میآیند.
پس از درگذشت ماکس وبر و دو سالی که ماریانه به علت مرگ زودرس او در افسردگی و نومیدی گذراند، باز به نگارش و کوشش در اصلاح وضع زنان پرداخت و در سال ۱۹۲۲ از دانشگاه هایدلبرگ به عنوان نخستین زن در آلمان به خاطر همان کتاب "جایگاه مادر و همسر در قانونهای کشور" دکترای افتخاری گرفت.
ظهور نازیها در سال ۱۹۳۳ ماریانه را باز به افسردگی و مردمگریزی کشاند، گرچه از کمکهای پنهانی به زنان یهودی در خطر، باز نایستاد. اما پس از جنگ باز با نیرویی تازه در سن ۷۵ سالگی به تلاش و تقلا در بازسازی کشور و بهسازی امور زنان مشغول شد.
او همزمان مجموعه آثار ماکس وبر را منتشر کرد و کتابی با عنوان "ماکس وبر، تصویری از یک زندگی" را نگاشت.
آخرین کتاب او خاطرات خود اوست که با عنوان "زندگی به انجام رسیده" منتشر شده است.
ماریانه وبر در ۸۴ سالگی در هایدلبرگ درگذشت.
دیدگاه تان را بنویسید