نگاهی به روزنامه های یکشنبه ۲۴ مردادماه؛
«حصر» و « نزاع بر سر خراسان» زیر ذرهبین روزنامه ها
مسئله حصر در اکثر روزنامه های امروز مطرح شده است. روزنامه هایی که به این موضوع پرداخته اند و این موضوع را در صفحه یک خود منتشر کرده اند به صحبت های محمد رضا باهنر و محمدرضا عارف در رابطه با حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی پرداخته اند.
در ادامه نگاهی شده است به روزنامه های امروز:
روزنامه اعتماد گفت و گویی با عنوان « منتقدم، نه دلواپس» از فرشاد مومنی منتشر کرده است. استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی نسبت به بیانضباطی دولت در ارایه برنامه ششم به مجلس انتقاد کرد و گفت: یکی از نکات مثبت دولت کنونی ارایه لوایح در زمان تعیین شده بود که متاسفانه در سال گذشته، هم لایحه بودجه سال جاری و هم لایحه برنامه ششم دیرتر از موعد به مجلس ارایه شد. او با هشدار نسبت به اینکه دولت لایحه برنامه ششم را به طور کامل به مجلس نداد و تنها به ارایه کلیات برنامه اکتفا کرد، این روند را برای کشور خطرناک ارزیابی کرد. او با انتقاد از مجلس گذشته و رویه آنها در بررسی لایحه ششم گفت: قوه مقننه متاسفانه به جای رفع مشکلات در واکنشهایی که بخشهایی توجیه دلسوزانه و غیرکارشناسی بود و بخشی هم سیاستزده بود رویهای را برگزید که اگر آن چیزی که با امضای آقای مصباحیمقدم به عنوان مصوبه نهایی کمیسیون برنامه و بودجه مجلس نهم تقدیم رییس مجلس شده انتشار پیدا کند، میتوان گفت هزار رحمت به سندی که دولت داده بود. موضوع حصر میرحسین موسوی و مهدی کروبی تیتر یک امروز این روزنامه است. اعتماد گزارشی با تیتر « نظر عارف و باهنر
درباره حصر» منتشر کرده است. در این گزارش نوشته شده است: « «حصر» دو هزار و چندمین روز به کلیدواژه مشترک مردان اصلاحطلب و اصولگرا تبدیل شد. چهرههایی مطرح از دو جریان سیاسی دیروز در گفتوگوهایی جداگانه از حصر گفتند؛ از سرنوشتی که شش سال آنها را همراهی میکند. محمدرضا باهنر، چهره مطرح اصولگرایان در گفتوگویی با خبرگزاری ایلنا، اگرچه دو کاندیدای انتخابات ریاستجمهوری ٨٨ را اپوزیسیون نظام میداند، اما از پیغامی میگوید که اخیرا برای مهندس موسوی فرستاده است؛ پیغامی که میخواهد از مهندس موسوی قول بگیرد که در صورت آزادی تا سالها فعالیت سیاسی انجام ندهد، باز هم با جواب منفی روبهرو میشود و اما چهره سیاسی اصلاحطلبان به نوع دیگری در موضوع «حصر» ورود پیدا میکند. محمدرضا عارف، رییس فراکسیون امید، همان حرفهایی را میزند که بارها از سوی حسن روحانی مطرح شده و آن به یاد داشتن همه وعدههایی است که در میان آن «رفع حصر» بیش از همه خودنمایی میکند. شاید برای صفت خوش قول بودن رییسجمهور نیاز به یادآوری مجدد داشته باشد. در این میان و در بین همه اظهاراتی که از سوی چهرههای سیاسی مطرح میشود...»
روزنامه جمهوری اسلامی تیتر یک امروز خود را به صحبت های محمد جواد ظریف اختصاص داده است و صحبت های ظریف را با تیتر « برجام را قربانی رقابت های انتخاباتی نکنیم» منتشر کرده است. این روزنامه صحبت های رئیس جمهور در هنگام دریافت پیام کتبی رئیس جمهوری کوبا را نیز در صفحه یک خود با تیتر « اعمال تحریم ابزاری غلط و بی نتیجه است» منتشر کرده است. در صفحه 6 روزنامه اطلاعات از سیدضیا مرتضوی نقد فقهی در رابطه با اظهارات آیت الله منتظری درباره اعدام های سال 1367 منتشر شده است. در این مطلب که با تیتر « یک بام و دوهوا!» منتشر شده، نوشته شده است: « آیت الله منتظری که تمام وابستگان به دولت آمریکا و پناهدهندگان به آنان را مهردورالدم اعلام می کند، چگونه دستور امام خمینی در برخورد قاطع با منافقانی که بر حمایت از جانیان و خائنان به کشور پافشاری دارند را محکوم می سازد؟» در این مطلب همچنین این سوال مطرح شده است که « کسانی که امروز به هدف نقد و تخطئه امام خمینی متن جلسه آیت الله منتظری در سال 67 را به عنوان سند افتخار منتشر می کنند، آیا شجاعت آن را دارند که متن جلسه درس سال 65 را نیز عینا منتشر سازند؟!»
روزنامه شرق پیغام محمد رضا باهنر به میرحسین موسوی را تیتر یک خود کرده است. این روزنامه در گزارش خود با تیتر « شرط باهنر برای رفع حصر» نوشته است: « «محمدرضا باهنر»، دبیر کل جبهه پیروان خط امام و رهبری بالاخره کانالی پیدا کرد که پیامش را به «میرحسین موسوی» در حصر برساند. او بدون اشاره به اینکه چگونه و از طریق چه کانالی با او در ارتباط است، گفته: «برای آقای مهندس موسوی پیغام فرستادم که اعلام کند درصورتیکه آزاد شود تا سالها فعالیت سیاسی انجام نخواهد داد؛ اما گویا وی نپذیرفت... یک موقع آقایان میگویند ما میخواهیم زندگیمان را بکنیم و کاری هم نداریم؛ اما یک موقع هم هست که میخواهند بیایند بیرون هجمه راه بیندازند! معلوم است که در این مورد نظام اجازه چنین کاری را به آنها نمیدهد». «باهنر» مرداد سال گذشته به «شرق» گفته بود: «درباره آقای مهندس موسوی، من نمیخواهم از تعبیرهای خاص استفاده کنم. من با مهندس موسوی از زمان دولت دومشان مشکل داشتم...» شرق در ادامه نوشته است: « «باهنر» از جمله اصولگرایانی است که در همان ماههای بعد از خرداد ٨٨ از سوی تندروها به «ساکت فتنه» مشهور شد. گفته است: «آنها میگویند
بنده هم باید مثل آنها از همان روز اول شعار مرگ بر موسوی سر میدادم و از طرفی هم درود بر مخالفان موسوی میگفتیم؛ اما بنده با این نظر موافق نبودم. معتقد بودم تا زمانی که ناامید نشدهایم باید از موسوی برای پیوستن به ملت دعوت میکردیم. ممکن است برخیها بگویند آقا چگونه فتنه را مدیریت کرد که در جواب باید گفت وظیفه آقا یک چیز است و وظیفه ما یک چیز دیگر. شما ببینید یک ماه بعد از انتخابات چقدر از شخصیتهای مهم کشور با آقای موسوی دیدار کردند و در این دیدارها چه به آقای موسوی گفتند. من هم به دیدار آقای موسوی رفتم، نمیتوانستم بگویم آقای موسوی تو خائن، منافق و ضدانقلاب هستی؛ اما بیا به جبهه انقلاب برگرد. بهطور طبیعی به ایشان گفتم شما نخستوزیر امام بودید، سرمایه اجتماعی دارید و از سوی شورای نگهبان تأیید شدهاید، باید با انقلاب رفتار متناسب داشته باشید و از خر شیطان پیاده شوید...؛ من در جلسهام با آقای موسوی ١٠ تعریف از ایشان ارائه کردم. نه اینکه فقط من اینطور باشم، هرکس پیش آقای موسوی میرفت همینگونه بود؛ اما اینکه برخیها امروز بیایند تعاریف آن روزهای من را پیدا کنند و بگویند نظر باهنر درباره موسوی این است،
منصفانه نیست. آقایان به کسانی که بعد از انتخابات تلاش میکردند دست موسوی را بگیرند و به آغوش انقلاب بازگردانند میگویند ساکت فتنه». » شرق طرحی از فیدل کاسترو را در صفحه یک خود آورده است و گزارشی به مناسبت 90 سالگی کاسترو با تیتر « 90 سالگی رفیق مبارزه» منتشر کرده است. شرق گزارشی از افزایش تمایل زنان برای استفاده از دوچرخه و موتورسیکلت با تیتر « زنان روی دو چرخ» منتشر کرده است. در این گزارش نوشته شده است که : « درحالیکه در چند دهه گذشته چالش دوچرخهسواری بانوان با تعارف و رودربایستی حل شده و به قولی حلنشده باقی مانده، در این روزها با صدور مجوز موتورسواری ورزشی برای بانوان، موج دیگری از تقاضا برای موتورسواری راه افتاده است. موتورسواریِ ورزشی و مجوزهای آن هیچ ارتباطی به موتورسواری در داخل شهر ندارد؛ اما توجه، مطالبه و تقاضای موجود در جامعه درباره دوچرخه و موتور از سوی بانوان، انکارنشدنی است.» گزارش نویس این روزنامه در ادامه نوشته است: « آنچه شهرداران سابق تهران از دوران غلامحسین کرباسچی برای استفاده بانوان از دوچرخه شروع کردند، در سالهای بعد به شکلی دیگر، محسوس یا نامحسوس ادامه پیدا کرد. محمدباقر
قالیباف از همان ابتدای دوره مسئولیت خود در شهرداری تهران، دوچرخه را بهعنوان یکی از مدلهای حملونقلی تعریف کرد و برای گسترش استفاده از آن اعتبارات و برنامههای مختلفی را در نظر گرفت. البته قالیباف برخلاف سایر شهرداران و برخی افراد خاص مانند فائزه هاشمی- که سالها بهخاطر صحبتها و نظراتش درباره دوچرخهسواری بانوان هدف اتهامات مختلف بود- پی دردسرهای شرعی و عرفی را به تن نمالید و از همان اول درِ کانکسهای دوچرخه خود را به روی بانوان بست. هرچند همان تجهیزات و مسیرهای دوچرخه و تبلیغاتی که برای آقایان انجام داد، خانمهای زیادی را به خرید دوچرخه یا استفاده از دوچرخه همسر و پسرشان ترغیب کرد و اگرچه امروز مسئولان شهرداری در آمارشان این گروه را حساب نمیکنند؛ اما شاید چراغخاموش از حضور آنها و تأثیر طرحشان خوشحال هم باشند.» در پایان این گزارش نوشته شده است: « به نظر میرسد مقاومتهای اجتماعی درباره استفاده از برخی امکانات عمومی برای زنان در نسل جدید دچار تغییرات اساسی شده و به همین دلیل روند حرکت مطالبات اجتماعی هم دگرگون شده است، به نحوی که در این دهه دیگر مانند دهه ٦٠ و ٧٠، شاهد مقاومت و برخوردهای خشن و
بیتوجهی مردم در مقابل این خواستها نیستیم و با شکلی معقول و کاربردیتر به مسائل توجه میشود.»
روزنامه وطن امروز در گزارشی با تیتر « 13 روز بی قانونی » نوشته است: « پس از حکم غیرقانونی روحانی برای رئیس هیأتعامل صندوق توسعه ملی تازه اعضای هیأتعامل صندوق منصوب شدند!» گزارش نویس این روزنامه نوشته است: « ئیسجمهور دیروز راهی پلاک 25 خیابان گاندی شد تا حکم مسالهداری که 13 روز قبل برای ریاست احمد دوستحسینی بر صندوق توسعه ملی صادر شده بود، در یک جلسه تشریفاتی و بدون مخالفت هیات امنای صندوق به تصویب برسد! به گزارش «وطن امروز» 40 روز از آخرین حضور سخت، تلخ و نفسگیر حسن روحانی در ساختمان صندوق توسعه ملی میگذرد؛ همان روزی که حسن روحانی و تعدادی از وزرایش در جلسهای حضور یافتند که دستور کار آن، موافقت با استعفای از پیش نوشته شده اعضای هیات عامل صندوق توسعه ملی بود. دیروز رئیسجمهور بار دیگر وارد همان ساختمان شد؛ ساختمانی که حتی ورودی آن هم، نشانههایی از خاطرات تلخ دولت را یکجا در خود دارد: «بانک رفاه کارگران، شعبه صندوق توسعه ملی!» دستور کار جلسه دیروز هم چیزی نبود جز موافقت اعضای هیات امنا با حکم 13 روز قبل رئیسجمهور برای انتصاب دوستحسینی به ریاست صندوق توسعه ملی! حکمی که رئیس سازمان بازرسی
و دادستان کل کشور مراتب اعتراض و گلایه خود را درباره آن با مهر «محرمانه» به رئیسجمهور اعلام کرده بودند و این انتصاب را مغایر با مفاد بند «د» تبصره 6 ماده 84 قانون برنامه پنجم توسعه دانسته بودند. حال در شرایطی که انتظار میرفت رئیسجمهور به ابهامات قانونی در انتصاب دوستحسینی به ریاست صندوق توسعه ملی توجه کند، ناگهان جلسه اصرار بر انتصاب پیشین برگزار شد تا میزان پایبندی دولتمردان و حقوقدانان دولت به قانون سنجیده شود. در این جلسه احمد دوستحسینی، علیرضا صالح، حمید تهرانفر، حمیدرضا تیموری و علیرضا ساعدی به عنوان اعضای جدید هیات عامل صندوق توسعه ملی منصوب شدند و با تصویب هیات امنا احمد دوستحسینی رئیس جدید هیات عامل صندوق توسعه ملی شد.»
وقایع اتفاقیه مسئله لغو کنسرت ها و صحبت های علم الهدی و رحمانی فضلی را در گزارشی با تیتر « نزاع بر سر خراسان» گزارش یک خود کرده است. در این گزارش نوشته شده است: « جدال بر سر شیوه مدیریت خراسان است؛ مدیریت فرهنگی شهری که پایتخت مذهبی و معنوی ایران لقب گرفته است. با این حال لغو کنسرتها و اجتماعات فرهنگی به دستور مقامات قضائی و در کنار آن انتقادات امامجمعه از برگزاری کنسرتها و حضور گردشگران در مشهد، این تلقی را به وجود آورده است که میتوان از قانون اساسی برداشتی دوگانه کرد.» لازم به ذکر است که آیتالله علمالهدی روز جمعه در خطبههای نماز جمعه مشهد گفته بود: «کسی که در شهر زیارت و امامرضا(ع) زندگی میکند، باید شرایط را بپذیرد. دیگر سر یک لغو کنسرت ما نباید چانهزنی با مردم داشته باشیم؛ تو کنسرت میخواهی، مشهدی نباش، برو یک شهر دیگر زندگی کن!»
روزنامه ایران گزارش یک خود را به اضافه شدن رشته زبان ترکی آذری برای داوطلبان زن و مرد گروه علوم انسانی در دفترچه کنکور سراسری سال تحصیلی 95-96 اختصاص داده است. ایران این گزارش را با تیتر « زبان ترکی هم به دانشگاه ها رسید» منتشر کرده است. این روزنامه نوشته است: « طبق اصل پانزدهم قانون اساسی، استفاده از زبان های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است.» علی یونسی دستیار ویژه رئیس جمهور در امور اقوام و اقلیت های دینی و مذهبی در سرمقاله امروز ایران نوشته است: « آموزش و تدریس زبان محلی، در کنار زبان ملی و رسمی، همواره یکی از خواسته ها و مطالبات جدی اقوام ایرانی از دولت ها بوده است.» یادداشت یونسی با عنوان « قدمی در جهت تقویت وحدت ملی» منتشر شده است. این روزنامه همچنین خبری از صحبت های باهنر در رابطه با حصر میرحسین موسوی در صفحه یک خود منتشر کرده است.
گزارش یک امروز روزنامه کیهان با تیتر « دور زدن ممنوع!کرسنت های دیگری در راه است» منتشر شده است. کیهان در این گزارش نوشته است: « نگاهی به روابط دولت با مجلس دهم نشان از آن دارد که دولت در مسائل کلان و مهمی چون قراردادهای نفتی، برنامه ششم توسعه و اصلاحیه بودجه 95 در عمل مجلس را دور زده و اهمیتی به آن نمیدهد، دور زدن مجلس در مسائل مهمی چون قراردادهای جدید نفتی به اذعان کارشناسان به وجود آورنده قراردادهای زیانباری نظیر کرسنت خواهد بود که بایستی جلوی آن گرفته شود. در این میان آن چه عجیب و تاسف بار به نظر میرسد همراهی برخی نمایندگان مجلس در دور زدن بهارستان از سوی دولت است، این نمایندگان به جای آن که نماینده ملت باشند ظاهرا وکیل دولت محسوب میشوند و در پی آن هستند که خواستههای دولت را جامه عمل بپوشانند!» حسین شریعتمداری در ستون یادداشت روز، این روزنامه یادداشتی با عنوان « این راه، رفتنی نیست!» نوشته است. شریعتمداری در این یادداشت نوشته است: « 1- آقای دکتر(ت) در دادگاه نظامی رژیم شاه به اعدام محکوم شده بود. دوتن دیگر از همپروندهایهای ایشان نیز قبلاً اعدام شده بودند. حکم اعدام دکتر در دادگاه
تجدیدنظر هم تأیید شد و به روال جاری در زندانهای سیاسی رژیم طاغوت، ایشان را بعد از تأیید حکم اعدام دیگر به بند باز نگرداندند و در انتظار اجرای حکم به انفرادی منتقل کردند. دو سه هفتهای از ماجرا گذشته بود که بلندگوی بند به صدا درآمد و اعلام کرد آقای دکتر (ت) که از اقدامات ضدامنیتی خود علیه نظام شاهنشاهی پشیمان شده و حکم اعدامش به حبس ابد تقلیل یافته قصد دارد علت ندامت خود را با زندانیان در میان بگذارد و... دکتر از پشت بلندگو و در حالی که صدایش در همه بندها پخش میشد، یک متن از پیش تعیین شده را قرائت کرد و توضیح داد که از اقدامات ضدامنیتی! خود پشیمان است و در انتخاب راه دچار اشتباه شده بود! چند دقیقه بعد دکتر (ت) را به بند بازگرداندند در حالی که زندانیان سیاسی با ملامت نگاهش میکردند و حاضر به پذیرش او در جمع -کمون- خود نبودند. حق با آنها بود، زیرا دکتر با ابراز ندامت خود، حیثیت زندانیان سیاسی را مخدوش ساخته و بینش و منش آنان را باطل و حرکت در بیراهه معرفی کرده بود. نگارنده اما، که با دکتر از قبل آشنایی داشتم و ایمان وی به اسلام، راه حضرت امام(ره) و اعتقاداتش به مبارزه با طاغوت را آزموده بودم، بر خلاف
بقیه دوستان و حتی علیرغم توصیه آنها به دکتر نزدیک شدم و از آنجا که جمع دوستان حاضر به پذیرش او در میان خود و حضور وی بر سر سفره جمع نبود، در بسیاری از موارد، غذای خود را با دکتر صرف میکردم. این وضعیت نزدیک به 3 ماه ادامه داشت تا این که روز 4 آبان - سالروز تولد شاه- نزدیک شد. در این روز تعدادی از زندانیان سیاسی که پشیمان شده و توبه کرده و با واژه «زندانیان بریده» از آنها یاد میشد برای حضور در جشن تولد شاه دعوت میشدند. دکتر که به تدریج از ابراز پشیمانی پشیمان شده بود! پرسید چه کنم؟ به ایشان گفتم: امروز، روز امتحان و تعیین سرنوشت است. اگر در جشن شرکت کنی برای همیشه از دایره انقلابیون مؤمن و متعهد خارج شدهای و آخرتت را بر باد دادهای. امروز روزی است که باید به آنها «نه» بگویی. خودداری تو از حضور در جشن یعنی بازگشت به زمان قبل از ابراز ندامت، یعنی این که از ابراز ندامت، پشیمان شدهای. بدیهی است که این «نه» گفتن بیهزینه نیست، بلافاصله به زیر هشت (محل استقرار افسران و نگهبانان و دفتر بند) منتقل میشوی و به سختی شکنجهات میکنند و پس از آن نیز برای مدتی به انفرادی میروی و نهایتاً پس از گذران این مرحله
که چندان هم آسان نیست به بند بازمیگردی، در حالی که دیگر دکتر(ت) قبلی و ابراز ندامت کرده نیستی. دکتر این پیشنهاد را پذیرفت و صبح روز 4 آبان وقتی از بلندگوی بند نامش را برای حضور در جشن تولد شاه اعلام کردند، از مراجعه به «زیر هشت» برای اعزام به جشن خودداری کرد. بلندگوی بند چند بار دیگر نیز دعوت از او را تکرار کرد ولی دکتر توجهی نکرد و نهایتاً «وکیل بند» به درون بند آمده و با حالتی عصبی گفت؛ دکتر! مگر صدای بلندگو را نمیشنوی؟ چرا ایستادهای؟ و دکتر در پاسخ گفت: نمیآیم! وکیل بند که پاسخ دکتر برایش غیرمنتظره بود، گفت: میدانی که نتیجه این سرپیچی تو چیست؟ و دکتر گفت؛ مرا به حبس ابد محکوم کردهاید و انتظار دارید از شما تشکر کنم؟!... دکتر را به زیر هشت بردند و بعد از شکنجه مفصل، در حالی که خون از سر و صورتش جاری بود و گوشت کف پاهایش از شدت ضربات کابل بیرون ریخته بود، به سلول انفرادی منتقل کردند و نهایتاً بعد از 3 هفته به بند بازگشت و از همان لحظه ورود با استقبال گرم و توأم با قدرشناسی سایر زندانیان سیاسی روبرو شد و...» شریعتمداری در ادامه این یادداشت نوشته است که « آقای دکتر روحانی، رئیس جمهور محترم کشورمان
از نخستین روزهای بعد از تصدی پست ریاست جمهوری، کلید حل مشکلات را در نزدیکی با آمریکا تلقی کردند و برخلاف آنچه تجربه سی و چند ساله انقلاب اسلامی گواهی میداد، از در اعتماد و اطمینان به آمریکا وارد شدند تا آنجا که گفته میشد «کلید»ی که ایشان در نخستین کنفرانس خبری خود به خبرنگاران داخلی و خارجی و مردم نشان دادند، فقط یک نمایه و نماد از کلیدی بود که جناب رئیسجمهور، آن را در دست آمریکا میدیدند و گویی بر این باور بودند که برای گشودن قفل مشکلات کشور و مخصوصاً مشکلات اقتصادی باید آن را از آمریکا وارد کرد و یا به ودیعه و عاریه گرفت! اعتماد به آمریکا و انتظار حل مشکلات از آن سوی آبها تقریباً همه مسائل مهم داخلی را که گشایش اقتصادی با اهمیتترین آنها بود، تحتالشعاع قرار داد. ماجرا از مذاکرات هستهای آغاز شد. آقای دکتر روحانی که قبل از انتخابات فقط 20 تا 30 درصد مشکلات اقتصادی را ناشی از تحریمها میدانستند و 70 تا 80 درصد آن را به مدیریت داخلی نسبت میدادند، در یک چرخش 180 درجهای، همه مشکلات موجود و حتی آب خوردن مردم را هم در گرو نتیجه مذاکرات هستهای و رفع تحریمها معرفی کردند و ماجرا تا توافق هستهای وین
و برجام که سند اجرایی آن است پیش رفت. آقای روحانی و همکاران ایشان، برجام را «آفتاب تابان»! «فتحالفتوح»! «بزرگترین دستاورد در تاریخ ایران»! «تسلیم قدرتهای بزرگ در مقابل مردم ایران»! و... نامیدند و جناب ایشان در 23 تیرماه 94 خطاب به مردم فرمودند؛ «امروز به ملت شریف ایران اعلام میکنم که طبق این توافق، در روز اجرای توافق، تمامی تحریمها، حتی تحریمهای تسلیحاتی و موشکی هم به صورتی که در قطعنامه بوده، لغو خواهد شد. تمام تحریمهای اقتصادی شامل مالی، بانکی، بیمه، حمل و نقل، پتروشیمی و فلزات گرانبها به طور کامل لغو خواهد شد و نه تعلیق و حتی تحریمهای تسلیحاتی هم کنار گذاشته میشود»! هم ایشان روز 27 دیماه 94 به مناسبت انعقاد برجام میفرمایند؛ «امروز با اعلام رسمی اجرای برجام از پرونده هستهای ایران، امنیتزدائی شد. قطعنامههای ظالمانه علیه ملت ایران، لغو گردید، طومار تحریم درهم پیچیده شد، حقوق هستهای ایران تثبیت گردید و اقتصاد ایران در مدار اقتصاد جهانی قرار گرفت... اکنون زمان ساختن و بالیدن است»! و دهها نمونه دیگر از این وعدهها که هیچیک از آنها تحقق نیافته و امروزه ریاست محترم جمهور و سایر دستاندرکاران با
صراحت و یا با تلویحی نزدیک به تصریح، دستاوردهای برجام را «تقریبا هیچ» ارزیابی میکنند.3- در دیگر سوی این ماجرا، وعده ایجاد اشتغال به گسترش بیکاری منجر شده، قول حتمی عبور از رکود به تثبیت رکود انجامیده، قرار بود احترام پاسپورت ایرانی به آن بازگردد ولی آنچه در این عرصه میگذرد و سیاست منفعلانه دولت، اصلیترین عامل آن است، به فاجعه شبیهتر است، تا آنجا که همین دو روز قبل یک عضو ارشد نهاد ریاست جمهوری و از افراد بسیار نزدیک به رئیسجمهور را در فرودگاه دوبی به گونهای اهانتآمیز بازرسی بدنی میکنند! آمریکا به نماینده معرفی شده از سوی رئیسجمهور برای سازمان ملل متحد ویزا نمیدهد! فلان سفارتخانه اروپایی به دانشمندان کشورمان برای حضور در یک همایش علمی اجازه ورود به کشورش را نمیدهد! وعده داده بودند که با اجرای برجام، رابطه تجاری ایران با سایر کشورها برقرار و شکوفا میشود ولی امروزه به اعتراف مسئولان ذیربط دولتی، بانکهای جهانی از ترس تحریم آمریکا حاضر به سرمایهگذاری و یا حتی رابطه تجاری با ایران نیستند، گفته شده بود که علاوه بر چرخش چرخ سانتریفیوژها، قرار است چرخ زندگی اقتصادی و معیشتی مردم هم بچرخد ولی
امروزه، از یکسو هزاران سانتریفیوژ از چرخش ایستادهاند و چرخ زندگی معیشتی مردم هم دنده عقب گرفته است! گفته بودند، تورم را مهار و یک رقمی کردهایم ولی مردم فراموش نمیکنند که رئیسجمهور محترم، ملاک تورم را جیب مردم دانسته بودند! و... این رشته سر دراز دارد! 4- حالا به ماجرای صدر این نوشته بازمیگردیم و ابتدا، با عرض پوزش از دولت محترم میپرسیم؛ مگر آمریکا با چه زبانی و با کدام اقدام دیگری باید فریاد بزند که قابل اعتماد نیست! تا شما باور کنید و به فکر تغییر مسیری باشید که تاکنون پیموده و تقریبا در همه موارد نتیجه معکوس گرفتهاید؟! آیا کمترین تردیدی هست که اعتماد شما مسئولان بزرگوار به آمریکا نه فقط هیچ دستاوردی نداشته است، بلکه «سم مهلک» بوده و فقط «خسارت محض» به دنبال داشته است؟
شاید جناب آقای روحانی، رئیسجمهور محترم کشورمان از آنچه در این یادداشت آمده است ابرو درهم بکشند و زبان به ملامت نگارنده بگشایند ولی تلخی احتمالی! این نوشته که فقط مروری گذرا بر عملکرد 3ساله دولت ایشان است با واقعیتهای تلخ و ناگواری که اعتماد ایشان به آمریکا در پی داشته و به ملت تحمیل شده است قابل مقایسه نیست.» کیهان در ستون اخبار ویژه خود خبری با عنوان « رد گم کنی حامیان دولت وعده ها پس از بی حاصلگی برجام» منتشر کرده است. در این خبر نوشته شده است: « نشریات زنجیرهای دو خط انحرافی «توهین به رئیس جمهور» و «احتمال رد صلاحیت روحانی در انتخابات 96» را در دستور کار قرار دادهاند.7 ماه پس از اجرای برجام و آشکار شدن دستاورد تقریباً هیچ برجام، نظرسنجیهای مختلف از گسترش بیاعتمادی مردم نسبت به وعدههای برجامی دولت حکایت میکند.برخی حامیان دولت میگویند دولت و روحانی با همین منوال بازنده پیشاپیش انتخابات ریاست جمهوری اردیبهشت 96 هستند و باید با حاشیهسازی و دوقطبیسازی و دامن زدن به مجادلات غفلتآور، ذهن مردم را از مطالبه کارنامه و کارآمدی در سال پایانی دولت یازدهم منحرف کرد.»
روزنامه اطلاعات تیتر یک خود را به صحبت های حسن روحای اختصاص داده است. این روزنامه صحبت های رئیس جمهور را با تیتر « دکتر روحانی: ایران خواستار آزادی تجارت در نظام جهانی است» منتشر کرده است. شکستن رکورد المپیک توسط کیانوش رستمی و کسب نخستین مدال طلای ایران در المپیک نیز عکس یک این روزنامه شده است. صحبت های عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور نیز از دیگر موضوعاتی است که در صفحه یک اطلاعات منتشر شده است. اطلاعات صحبت های وزیر کشور دولت یازدهم را با تیتر « وزیرکشور: روش های امر به معروف و نهی از منکر قابل بازنگری است» منتشر کرده است.
روزنامه آرمان تیتر یک خود را به صحبت های محمدرضا باهنر اختصاص داده و تیتر « ادامه حصر» را برای این گزارش انتخاب کرده است. آرمان در صفحه یک خود به صحبت های وزیر کشور نیز پرداخته و از برای صحبت های رحمانی فضلی تیتر « بگیر و ببندها مردم را مایوس می کند» را انتخاب کرده است.
روزنامه آفتاب یزد گزارشی از وضعیت چای کاران منتشر کرده است. این گزارش تیتر یک روزنامه آفتاب یزد شده و با عنوان « حا چایکاران خوب نیست» منتشر شده است. قهرمانی رستمی در المپیک عکس یک امروز این روزنامه شده است.
دیدگاه تان را بنویسید