وقتی جاهطلبیهای محمد بن زاید با کوشنر تلاقی میکند / چگونه راهبرد منطقهای ابوظبی پیش از به قدرت رسیدن دونالد ترامپ شکل گرفت؟
این کتاب فاش میکند که محمد بن زاید در ژوئن ۲۰۰۳، برادر بزرگترش، شیخ خلیفه، را در سفر به لندن همراهی کرد تا ولیعهد امارات را به عنوان جانشین مناسبی برای پدرشان، شیخ زاید، که وضعیت جسمانیاش رو به وخامت گذاشته بود، معرفی کند.
«وقتی جاهطلبیهای محمد بن زاید با کوشنر تلاقی میکند» عنوان یادداشت روزنامه اعتماد به قلم سید عماد حسینی است که در آن آمده: متیو کول، روزنامهنگار تحقیقی، در فصل سوم کتاب خود با عنوان «شاهزادگان و دزدان» روند ظهور محمد بن زاید در خاندان حاکم امارات را بررسی میکند و جزییات چگونگی گسترش نفوذ او از طریق تشکیلات نظامی، ثروت نفتی و روابط با واشنگتن را شرح میدهد.
او در این فصل، از تماسهای امنیتی اولیه و محرمانه با اسراییل، نقش امارات در تغییر چشمانداز سیاسی مصر، لیبی و یمن، روابط محمد بن زاید با محمد بن سلمان و پیشنهادهایی برای عادیسازی روابط با اسراییل، که سالها پیش از توافقنامه ابراهیم مطرح شده بود، پرده برمیدارد.
نویسنده با استناد به مکاتبات دیپلماتیک و گزارشهای مربوط به تحرکات پشتپرده، توضیح میدهد که چگونه راهبرد منطقهای ابوظبی پیش از به قدرت رسیدن دونالد ترامپ شکل گرفت.
برخی از اطلاعات و جزییاتی که نویسنده در این کتاب در مورد این رابطه نوشته در پی میآید:
این کتاب فاش میکند که محمد بن زاید در ژوئن ۲۰۰۳، برادر بزرگترش، شیخ خلیفه، را در سفر به لندن همراهی کرد تا ولیعهد امارات را به عنوان جانشین مناسبی برای پدرشان، شیخ زاید، که وضعیت جسمانیاش رو به وخامت گذاشته بود، معرفی کند.
محمد بن زاید دیدارهای برادرش با نخستوزیر بریتانیا، وزیر امور خارجه و اعضای خاندان سلطنتی این کشور را ترتیب داد. هدف از این سفر، معرفی خلیفه به عنوان رهبری مطمئن و توانمند بود؛ در حالی که نقش واقعی محمد بن زاید در مدیریت این سفر پنهان میماند.
در تلگرافی که سفیر ایالات متحده در امارات به وزارت امور خارجه این کشور ارسال کرده بود، آمده است که شیخ خلیفه فردی بااعتمادبهنفس و سیاستمدار به نظر میرسید، اما در گفتوگو با مقامهای بریتانیایی درباره مسائل اساسی با مشکل مواجه بود.
در جمعبندی این تلگراف تأکید شده بود که این دیدار، نقش محوری محمد بن زاید در اداره امور رهبری امارات را برجسته میکند.
نویسنده خاطرنشان میکند که شیخ زاید در سالهای پایانی عمر خود از ضعف جسمانی و اختلال حافظه رنج میبرد.
محمد بن زاید و مادرش تلاش میکردند حضور او در انظار عمومی را محدود کنند و بر افرادی که امکان ملاقات با وی را داشتند، از جمله برخی اعضای خانواده، نظارت داشته باشند. هدف از این اقدامات، محافظت از وجهه بنیانگذار امارات و مدیریت ترتیبات جانشینی بود.
این فصل به پیشینه درگیریهای درون خاندان آلنهیان در دهه ۱۹۲۰ میپردازد؛ دورانی که انتقال قدرت با ترورهایی میان برادران و بستگان همراه بود.
در این روایت آمده است که سلطان بن زاید، پدر شیخ زاید، پس از کشتن برادرش حمدان و با همکاری برادر دیگری به قدرت رسید؛ برادری که بعدها به دست صقر، یکی دیگر از برادرانش، کشته شد. پس از این سلسلهترورها در خاندان حاکم، مادر شخبوط و زاید از پسرانش خواست تعهد بدهند که دیگر هرگز برای دستیابی به قدرت، بستگان خود را به قتل نرسانند. نویسنده این واقعه را نقطه عطفی در سازوکار انتقال قدرت در ابوظبی میداند.
این کتاب روایت میکند که شیخ زاید با بریتانیاییها به توافق رسید تا در ازای حمایت آنها از برکناری برادرش، شخبوط، روند توسعه میدانهای نفتی و زیرساختها را تسریع کند.
در سال ۱۹۶۶، نیروهای بریتانیایی کاخ شخبوط را محاصره کردند و او را بدون خونریزی از قدرت کنار زدند تا زمینه برای به قدرت رسیدن زاید فراهم شود.
نویسنده توضیح میدهد که تسلط بر ذخایر عظیم نفتی ابوظبی، شیخ زاید را به یکی از ثروتمندترین حاکمان جهان تبدیل کرد. این منابع مالی به او امکان داد نهادهای دولتی را ایجاد کند، ارتش را توسعه بدهد و روابط خود را با قدرتهای غربی گسترش دهد. شیخ زاید همچنین از ازدواجهای متعدد برای تحکیم اتحاد با قبایل و خانوادههای بانفوذ استفاده کرد. او ۹ همسر و دستکم ۳۰ فرزند دختر و پسر داشت و از این ازدواجها برای تحکیم حکومت و گسترش شبکه وفاداریهای خود بهره گرفت.
نویسنده بخشی از روند ظهور محمد بن زاید را با اشاره به جایگاه مادرش، فاطمه بنت مبارک، توضیح میدهد؛ زنی که همسر محبوب شیخ زاید بود و 6 پسر برای او به دنیا آورد.
برخلاف مادران خلیفه و سلطان که شیخ زاید از آنها جدا شده بود، فاطمه توانست نفوذ خود را در خاندان حاکم حفظ کند.
معامله ۱،۸ میلیارد دلاری و آغاز بحران مالی خانواده کوشنر
دیدگاه تان را بنویسید