معامله ۱،۸ میلیارد دلاری و آغاز بحران مالی خانواده کوشنر

«معامله ۱،۸ میلیارد دلاری و آغاز بحران مالی خانواده کوشنر» عنوان یادداشت روزنامه اعتماد به قلم سید عماد حسینی است که در آن آمده؛  در سال ۲۰۰۷، جارد کوشنر و پدرش ساختمان مرتفع شماره ۶۶۶ خیابان پنجم در منهتن را به قیمت ۱.۸ میلیارد دلار خریداری کردند.

این معامله که در زمان خود یکی از بزرگ‌ترین معاملات بازار املاک نیویورک به شمار می‌رفت، در بیست‌وششمین سالگرد تولد جارد انجام شد.

بر اساس اطلاعات کتاب، خانواده کوشنر تنها حدود ۵۰ میلیون دلار از منابع مالی خود را برای این خرید اختصاص دادند و بخش عمده مبلغ معامله، یعنی حدود ۱.۷۵ میلیارد دلار، از طریق استقراض تامین شد. به این ترتیب، نزدیک به ۹۷ درصد هزینه خرید ساختمان از محل بدهی تامین مالی شده بود؛ موضوعی که این سرمایه‌گذاری را به ‌شدت در برابر نوسانات بازار و افزایش هزینه‌های تامین مالی آسیب‌پذیر می‌کرد.

با وقوع بحران مالی جهانی در سال ۲۰۰۸ و سقوط بازار املاک و مستغلات، ارزش اقتصادی این معامله به ‌شدت تحت فشار قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵، همزمان با ورود دونالد ترامپ به رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری، شرکت‌های متعلق به خانواده کوشنر همچنان با فشار مالی قابل توجهی ناشی از تعهدات مرتبط با این ساختمان مواجه بودند. نویسنده در ادامه به نقش توماس باراک، تاجر نزدیک به دونالد ترامپ، در مذاکرات مربوط به بازسازی بدهی‌های این ملک اشاره می‌کند. در نتیجه این مذاکرات، میزان تعهدات مالی بازسازی‌ شده در اوایل سال ۲۰۱۹ به حدود ۱.۲ میلیارد دلار رسید.

این ماجرا، به روایت نویسنده، نمونه‌ای از تداخل روابط شخصی میان خانواده‌های بانفوذ و شبکه‌های تجاری پیرامون دونالد ترامپ را نشان می‌دهد.

گسترش نفوذ جارد در محافل سیاسی و طرفدار اسراییل

نویسنده در بخش دیگری از فصل، به دریافت دکترای افتخاری جارد کوشنر از دانشگاه هافسترا در سال ۲۰۱۴ اشاره می‌کند و آن را در امتداد سابقه حمایت‌های مالی خانواده‌اش از موسسات آموزشی و تلاش مستمر آنها برای کسب اعتبار و جایگاه اجتماعی قرار می‌دهد.

در جریان مبارزات انتخاباتی سال ۲۰۱۶ نیز جارد کوشنر نقش فعالی در شکل‌دهی به مواضع دونالد ترامپ درباره اسراییل ایفا کرد.

او ترامپ را برای سخنرانی در برابر کمیته امور عمومی امریکا و اسراییل (آیپک) تحت فشار قرار داد. پس از آنکه ترامپ به دلیل برخی مواضعش درباره یهودیان با انتقادهایی مواجه شد، کوشنر برای آماده‌سازی سخنرانی او، با  ران درمر، سفیر اسراییل در امریکا و شلدون ادلسون، میلیاردر بانفوذ مشورت کرد؛ دو شخصیتی که از چهره‌های برجسته مرتبط با جناح راست اسراییل در واشنگتن به شمار می‌رفتند.

سخنرانی ترامپ در آیپک با اعلام تعهد او به انتقال سفارت امریکا از تل‌آویو به قدس همراه بود.

نویسنده با برجسته کردن نقش جارد در آماده‌سازی این سخنرانی، نشان می‌دهد که او چگونه تلاش کرد مواضع ترامپ را با اولویت‌های چهره‌های بانفوذ و طرفدار اسراییل که با آنها ارتباط داشت، همسو کند.

نفوذ جارد در ستاد انتخاباتی ترامپ به ‌تدریج افزایش یافت و او در تصمیم‌گیری‌های مهم مربوط به مدیریت کارزار انتخاباتی، از جمله برکناری دو مدیر ستاد نقش داشت. نویسنده معتقد است که صعود سریع جارد در ساختار سیاسی ترامپ بیش از آنکه حاصل تجربه متعارف سیاسی یا دیپلماتیک او باشد، نتیجه اعتماد و جایگاه ویژه‌ای بود که در خانواده ترامپ به دست آورده بود.

اتکا به شهود شخصی به‌ جای مطالعه و تجربه

نویسنده در ادامه به اظهارنظری از جارد کوشنر اشاره می‌کند که گفته بود علاقه‌ای به کتاب خواندن ندارد، زیرا مطالعه ممکن است بر شهود و برداشت شخصی او تاثیر بگذارد.

متیو کول از این اظهارنظر برای توضیح رویکرد جارد در مواجهه با مسائل پیچیده استفاده می‌کند؛ رویکردی که بر برداشت‌های شخصی، قضاوت فردی و ارتباطات مستقیم استوار است، نه لزوما مطالعه و بررسی نظام‌مند موضوعات.

جمع‌بندی: تلاقی بحران مالی و قدرت سیاسی

در مجموع این فصل تصویری از جارد کوشنر به عنوان تاجری ارایه می‌دهد که از یک سو با تعهدات مالی سنگین در حوزه املاک و مستغلات و میراثی از رسوایی‌های قضایی و مالی خانواده‌اش روبه‌رو بود و از سوی دیگر، به یکی از نزدیک‌ترین افراد به رییس‌جمهور منتخب امریکا تبدیل شد و به سطحی بی‌سابقه از دسترسی به مراکز تصمیم‌گیری سیاسی واشنگتن دست یافت.

متیو کول با ترسیم این پیشینه مالی، خانوادگی و سیاسی، زمینه را برای بررسی موضوع اصلی فصل‌های بعدی کتاب فراهم می‌کند: چگونگی پیوند خوردن منافع تجاری و بحران‌های مالی جارد کوشنر با روابط او با قدرت‌های منطقه‌ای خلیج‌فارس و نقشی که این روابط در سیاست خارجی دولت ترامپ ایفا کردند.