تحلیل واشنگتن پست از خروج نیروهای نظامی ایالات متحده از سوریه؛
تصمیم ترامپ برای خروج نیروهای آمریکا از سوریه یک اشتباه بزرگ است/ ترامپ در مورد بازگرداندن سربازان امریکایی به خانه شعارهای توخالی میدهد/ ماموریت آمریکا در سوریه با موفقیت قابل قبولی همراه نبوده است/ توافقی با ترکیه برای ایجاد منطقهای حائل میان آنها و ک
واشنگتن پست در تحلیلی منافع آمریکا را در سوریه شامل جلوگیری از درگیری میان نیروهای همپیمان ایالات متحده در سوریه و ترکیه، اطمینان از عدم سازماندهی مجدد پیکارجویان دولت اسلامی در منطقه و جلوگیری از کسب دستاوردی استراتژیک برای ایران و روسیه ارزیابی کرده است و پیگیری این منافع را گام مثبتی برای تخفیف اشتباه استراتژیک بزرگی آقای ترامپ مرتکب شده میداند.
اعتمادآنلاین| مینا جزایری- هیئت مدیره واشنگتن پست در تحلیلی با انتقاد از تصمیم ترامپ مبنی بر خروج نیروهای نظامی از سوریه، این تصمیم را اشتباهی استراتژیک ارزیابی کرده است و منافع ایالات متحده را در این منطقه برشمرده و خواستار از سرگیری اهدافی است که از پیش تعیین شده بودند. به گزارش اعتمادآنلاین ، در این تحلیل چنین آمده است:
از زمانی که رئیسجمهور ترامپ به صورت ناگهانی اعلام کرد نیروهای نظامی ایالات متحده را در دسامبر از سوریه خارج میکند، سران ارتش، فرماندهان نظامی، رهبران کنگره و متحدان ایالات متحده کوشش کردهاند این تصمیم را که عواقب فاجعهآمیزی به دنبال دارد به نوعی نقض و یا اصلاح کنند. به نظر میرسد آنها سرانجام پیشرفت هم کردهاند. مقامات دولتی جمعه گفتند که حدود 400 نیروی نظامی ایالات متحده در این کشور باقی خواهد ماند در حالیکه اکنون حدود 2000 نفر میان منطقه شمال در امتداد مرز ترکیه و پایگاه جنوبی در نزدیکی اردن تقسیم شدهاند.
روشن نیست که آیا استقرار تعداد نسبتا اندک نیروهای نظامی برای حفظ منافع ایالات متحده کافی خواهد بود یا نه؛ این منافع شامل جلوگیری از درگیری میان نیروهای هم پیمان ایالات متحده در سوریه و ترکیه، اطمینان از عدم سازماندهی مجدد پیکارجویان دولت اسلامی در منطقه و جلوگیری از کسب دستاوردی استراتژیک برای ایران و روسیه است. در هر صورت اگر شانس یار باشد، این اقدام گام مثبتی برای تخفیف اشتباه استراتژیک بزرگی است که آقای ترامپ مرتکب شده است.
ترامپ دستور خروج از سوریه را به صورت ناگهانی و بدون مشورت با همپیمانان و یا مشاوران اعلام کرد. او هرگز توضیح قانعکنندهای در این زمینه ارائه نداده است، و صرفا شعارهای توخالی در مورد آوردن نیروهای نظامی ایالات متحده به خانه از «جنگهای بیپایان» و نپذیرفتن نقش «پلیس خاورمیانه» را تکرار میکند. تا اواخر این هفته، او نسبت به مقامات ارشد نظامی، سناتورهای جمهوریخواه و رهبران اروپایی که هشدار دادند او در مورد وضعیت سوریه به طور ناخوشایندی اشتباه کرده و ایالات متحده را به خطر انداخته است بیتوجه بود.
در واقع، تقریبا ماموریت ایالات متحده در این کشور، برخلاف عراق و افغانستان با موفقیت قابل قبولی همراه نبوده است. بنا به درسهایی که از جنگهای قبلی آموختند، فرماندهان آمریکایی منطقهای در شمال شرقی سوریه را نگه داشتند و اتحادی با نیروهای محلی به رهبری کردها شکل دادند. پرسنل ایالات متحده این جنگجویان را مسلح کرده و آموزش دادند و در هنگام آزادسازی قلمرو مورد نظر از تسلط داعش به واسطه نیروی هوایی از آنها حمایت کردند. این کمپین در طی چهار سال مرگ هفت نظامی آمریکایی را متحمل شد و کنترل قسمت بزرگ و استراتژیک سرزمین را به متحدان واگذار کرد. برای اولین بار، واشنگتن قدرت نفوذ معناداری در چانهزنی بر سر آینده سوریه به دست آورده بود.
حال که فرماندهان ایالات متحده و دیپلماتها موفق شدهاند موقتا آقای ترامپ را از به هدر دادن این دستاوردها منصرف کنند، میتوانند پیگیری مجدد اهدافی را که در گذشته تعیین کرده بودند از سر بگیرند، که این امر شامل حصول اطمینان از عدم سازماندهی مجدد هزاران جنگجوی افراطی در سوریه و پیگیری توافقی قابل قبول از جنگ داخلی سوریه میشود. این امر لزوما شامل محدود کردن حضور ایران در این کشور است، از جمله محدود کردن تلاش ایران برای تقویت کردن جایگاه مبارزان و موشکهای پیشرفتهای که اسرائیل را تهدید میکند.
اولین قدم در این راه برقراری توافقی با ترکیه برای ایجاد منطقهای حائل میان آنها و کردهای سوریه متحد آمریکا خواهد بود- یک سرمایهگذاری سرنوشتساز که نیاز دارد تا آقای ترامپ در برابر رئیسجمهور ترکیه رجب طیب اردوغان بایستد به جای آنکه تسلیم تقاضاهایش شود. مقامات رسمی ایالات متحده همچنین سعی خواهند کرد انگلیس و فرانسه را متقاعد کنند تا استقرار نیروهای ضدتروریسم خود را در شمال سوریه ادامه دهند؛ اروپاییها قبلا گفتهاند در صورت خروج ایالات متحده به حضور خود ادامه نمیدهند.
همه اینها با بدتر شدن مستمر روابط با متحدان کلیدی اروپایی توسط آقای ترامپ و تمایل او به هماهنگ شدن با خواستههای مستبدانی چون آقای اردوغان و پوتین سختتر شده است. در حال حاضر، اما، رئیسجمهور به شایستگی این اعتبار را برای خود کسب کرده است که به سخن آنهایی که به او در مورد خطر فروافتادن در دام خاورمیانه هشدار دادهاند گوش داده است.
دیدگاه تان را بنویسید