تنگه باب‌المندب بسته شود چه بر سر اقتصاد جهان می‌آید؟

دونالد ترامپ با تداوم محاصره دریایی تنگه هرمز، روزانه ۵۰۰ میلیون دلار به اقتصاد ایران خسارت می‌زند و همزمان با القای روایت «شکاف در حاکمیت ایران»، به دنبال تضعیف انسجام ملی از درون است.

به گزارش روزنامه جوان،  در چنین شرایطی، پاسخ ایران نباید انفعال در میز مذاکره باشد، بلکه باید «فعال‌سازی رینگ دوم» باشد، یعنی بستن تنگه باب‌المندب توسط انصارالله یمن را در دستور کار قرار دهد. 

 ایران باید «دکترین تهاجمی ژئواکونومیک» خود را فعال کند. برگ برنده اصلی، بستن تنگه باب‌المندب توسط متحد یمنی است. اهمیت این آبراه کم از هرمز نیست. روزانه ۳/۹ میلیون بشکه نفت (۱۲ درصد تجارت دریایی جهان) از این گذرگاه ۲۹ کیلومتری می‌گذرد. تحلیلگران هشدار داده‌اند که بسته شدن آن، «فشار بر امریکا و متحدانش در خلیج فارس را به شدت افزایش خواهد داد». مقامات انصارالله نیز صریحاً اعلام کرده‌اند «اگر صنعا تصمیم بگیرد، انس و جن قادر به بازگشایی آن نخواهند بود». این تهدید، یک عملیات روانی توخالی نیست؛ ترسیم نقشه راهی عملیاتی است.

نقشه راه پیشنهادی برای فعال‌سازی این اهرم، چهار گام اساسی دارد:

۱- فعال‌سازی هماهنگ «قیچی ژئواکونومیک»: همزمان با حفظ انسداد تنگه هرمز باید به انصارالله چراغ سبز نشان داد تا باب‌المندب را ببندد. این اقدام، عملاً «کریدور حیاتی شرق به غرب» را فلج می‌کند و ترامپ را در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ با کابوس کمبود انرژی مواجه می‌سازد. 

۲- دیپلماسی همزمان تهدید و تطمیع: پیام روشن ایران به جهان باید این باشد؛ تا زمانی که محاصره هرمز ادامه دارد، هیچ کشتی از دو شریان اصلی انرژی جهان عبور نخواهد کرد. تنها راه بازگشت آرامش، لغو محاصره و پذیرش خسارت و پرداخت غرامت است.

۳- جنگ روایت معکوس: باید با واژگونی روایت دشمن، تیتر رسانه‌ها را از «بن‌بست مذاکرات» به «تحمیل اراده ایران بر اقتصاد جهانی» تغییر داد. هر روز آتش‌بس، باید به عنوان یک روز از تحمیل خسارت ۵۰۰ میلیون دلاری به اقتصاد امریکا و اروپا روایت شود. 

۴- بسیج اقتصادی و روانی در داخل: به جای آنکه مردم در خلأ خبری دوران «نه جنگ، نه صلح» دچار فرسایش شوند، باید با نمایش درآمدهای حاصل از عوارض تنگه هرمز و تقویت ارزش پول ملی، آنان را «سهامدار پیروزی» کرد. 

در پایان باید تأکید کرد که آتش‌بس تحمیلی ترامپ، یک «تله فرسایشی» است. ماندن در وضعیت انفعالی کنونی به معنای بازی در زمین دشمن و پذیرش شکست تدریجی است. راهبرد برون‌رفت، «آفند ژئواکونومیک» و فعال‌سازی ظرفیت عظیم باب‌المندب است. جهان باید بداند که امنیت انرژی و اقتصاد جهانی، در گرو احترام به حاکمیت و منافع ملی ایران است. این تنها راه برای واداشتن ترامپ به عقب‌نشینی کامل و تثبیت ایران به عنوان قدرتی بلامنازع در نظم نوین جهانی است.