بلاتکلیفی 5 ماهه معاونت فرهنگی شهرداری تهران در انتظار تصمیم نهایی نجفی
۵ ماه از شهردار شدن محمدعلی نجفی، مرد با تجربه کارگزاران میگذرد اما هنوز طلسم مهمترین معاونت این دولت کوچک بسته مانده است.
اعتمادآنلاین| عبدالرضا لیاقتی - بعد از ۵ ماه از شهردار شدن مرد با تجربه کارگزاران هنوز انگار طلسم مهم ترین معاونت این دولت کوچک بسته مانده است. بی مهری و حرکت خاموش صالحی امیری به سمت کمیته ملی المپیک-علاقه قدیمی و سلیقه شخصی او- بیش از آنکه تکانهایی را در بدنه آن معاونت ایجاد کند، رای دهندگان و علاقمندان به جریان اصلاحات را به فکر وا می دارد. اینکه چرا با وجود زنان و مردان کارکشته در این جریان، هم دولت و هم شهرداری اصرار بر انتصاب کهنه ژنرالها دارند؟
امروز هم از راهروهای ساختمان بهشت نامهایی مثل علی جنتی و شجاع پوریان شنیده می شود. نامهایی بسیار ارزشمند و دوست داشتنی اما همگی در شرایط بازنشستگی و یا سالهای آخر خدمت و مهمتر اینکه بدون تسلط کامل بر معاونت فرهنگی.
در تمام سالهای حضور قالیباف در شهرداری، بخش مهمی از بار این مجموعه حساس بر روی شانه اصلاحطلبانی بود که ظاهرا آن زمان میدان بیشتری داشتهاند تا امروز که عملا شهردار نیز از همین طیف برآمده است. گویا کهنه اصولگرایان- معتدلین امروز- و یا مردان خسته اصلاحطلب بیشتر به دل اعضای خاص شورا و شخص شهردار راه دارند.
تصویری که حقیقتا از آقای نجفی در ذهنهاست مدیری با گرایش به خواستههای نسل جوان و با نگاه اصلاح طلبانه است. لااقل امروز که دولت تنها، حجتی را به عنوان عضوی اصلاحطلب میزبانی می کند، با آن روی ترش شده مجلس به بیطرف، کاش لااقل شهرداری صدای رای مردم و هوادارانش را بیشتر بشنود.
کاش این شعار که شورا و شهرداری باید صنفی و کارشناسانه انتخاب شوند جامه عمل بپوشد. این خواسته عجیب و نشدنی نیست.
حوزه معاونت فرهنگی و بخصوص آسیبهای اجتماعی جایی برای برند نشان دادن و آدم سیاسی رو کردن نیست. اصلا شهرداری محل نمایشهای این شکلی نیست. بلکه باید کاری کرد کارستان و این شهر دود و دخان گرفته را از لاک افسردگی درآورد.
تهران، با این همه پل و زیرگذر و رو گذرهای سیمانی، نیازمند یک تفکر شهری و فرهنگ متناسب برای پایتخت تمدن ایرانی اسلامی است تا همپای برجها و توسعه خیابانها، رشد کند و ببالد و معرف میهمانان خارجی و داخلی باشد.
به اعتقاد شما کدام ژنرالی می تواند نفس چاقشده یک جوان کارشناس را چاشنی کار کند. کدام برند سیاسی حاضر است کوچه پسکوچههای کارتن خواب زده و کودکان کار سر چهار راه را از نو تجربه کند و بشناسد و تحلیل کند.
تهران پر شده از عوارض زندگی کلانشهرهای رها شده، شهری با عضلاتی در هم تنیده و با اخلاقی نامشخص. گاهی خوش، گاهی ترش.
کاش این بار انتخاب معاون فرهنگی را در اختیار همه اعضای شورا و نه تنها در اختیار یک جریان خاص قرار دهند چرا که این امر در راستای شعارهای زیبا و کارای انتخابات و صیانت از آرای شهروندان تهرانی است.
دیدگاه تان را بنویسید