اسماعیل گرامیمقدم: صداوسیما از چه کسی دستور میگیرد که حتی سخنان رهبری هم از تیغ سانسور در امان نمیماند؟
اسماعیل گرامیمقدم گفت: پرسش اساسی اینجاست که صدا و سیما از چه مرجعی دستور میگیرد و چه کسانی سیاستهای آن را تعیین میکنند که حتی رییسجمهور، وزیر امور خارجه، قوه قضاییه و در مواردی سخنان رهبری نیز از تیغ سانسور در امان نمیمانند؟
اسماعیل گرامیمقدم، فعال سیاسی اصلاحطلب با روزنامه اعتماد درباره سانسور سخنان پزشکیان در صداوسیما گفتوگو کرده است.
به گزارش اعتماد، بخشهای مهم این گفتوگو را میخوانید؛
- رسانهای که باید محور وحدت، انسجام و بازتابدهنده مواضع رسمی کشور باشد، به عاملی برای تضعیف اعتماد عمومی و تقویت مرجعیت رسانههای بیرونی تبدیل شده است.
- ادامه این روند در شرایط حساس کنونی، آسیبی مستقیم به منافع ملی و انسجام داخلی وارد میکند.
- آنچه در ماجرای اخیر و سانسور سخنان رییسجمهور رخ داد، از جهاتی شگفتآورتر و نگرانکنندهتر از قبل است. رییسجمهور، به عنوان یکی از ارکان رسمی نظام و منتخب مستقیم مردم، طبیعتا باید از ابتداییترین حق برای رساندن پیام و مواضع خود به افکار عمومی از طریق رسانه ملی برخوردار باشد. اگر صدا و سیما حتی در بازتاب سخنان رییسجمهور نیز دست به سانسور میزند، باید پرسید این رسانه دقیقا در خدمت کدام منطق و کدام اراده قرار دارد؟
- پرسش اساسی اینجاست که صدا و سیما از چه مرجعی دستور میگیرد و چه کسانی سیاستهای آن را تعیین میکنند که حتی رییسجمهور، وزیر امور خارجه، قوه قضاییه و در مواردی سخنان رهبری نیز از تیغ سانسور در امان نمیمانند؟
- وقتی سخنان رییسجمهور سانسور میشود، طبیعی است که اعتماد عمومی به رسانه ملی آسیب ببیند. مردم از رسانهای که باید زبان رسمی کشور و پل ارتباطی میان حاکمیت و جامعه باشد، انتظار شفافیت، صداقت و جامعنگری دارند. اگر این انتظار برآورده نشود، مخاطب بهتدریج از آن فاصله میگیرد و به سوی رسانههای دیگر، بهویژه رسانههای خارج از کشور، سوق پیدا میکند.
- بسیاری از تلخیها و هزینههایی که در سالهای گذشته بر کشور تحمیل شده، بیارتباط با همین بحران مرجعیت رسانهای نیست. وقتی مردم احساس کنند رسانه داخلی مطالبات، نگرانیها، نقدها و حتی مواضع رسمی بخشی از حاکمیت را بازتاب نمیدهد، اعتمادشان سلب میشود و برای دریافت خبر و تحلیل به بیرون از مرزها رجوع میکنند. این مساله فقط یک ضعف رسانهای نیست، بلکه تهدیدی برای امنیت روانی و انسجام اجتماعی کشور نیز به شمار میرود.
- مروز مساله فقط سانسور یک سخنرانی یا حذف چند جمله نیست؛ مساله، آسیب بزرگی است که به منافع ملی وارد میشود. صدا و سیمایی که باید ستون انسجام عمومی باشد، اگر به محور اختلاف و تفرقه تبدیل شود، در عمل برخلاف نیازهای واقعی کشور حرکت کرده است. این روند، بهویژه در شرایط حساس کنونی، نه فقط یک خطای رسانهای، بلکه خطایی راهبردی و پرهزینه برای کشور است.
دیدگاه تان را بنویسید