دستگیری اعضای باند مخوف آدم‌ربایی در تهران / دو فقره آدم‌ربایی برای ۳۵۰ هزار دلار

پرونده یک باند مخوف آدم‌ربایی که با جعل عنوان مامور، فرزندان خانواده‌های ثروتمند را شناسایی و می‌ربود و در سیلویی در جنوب تهران زندانی می‌کرد، با دستگیری 10 عضو این باند بسته می‌شود. اعضای این باند با شکنجه وآزار  و اذیت افراد ربوده شده، از خانواده‌هایشان ۳۵۰ هزار دلار اخاذی می‌کردند. 

به گزارش اعتماد، چند وقت پیش پسری افغان از کارخانه پدر خود در جنوب تهران با ماشینش خارج می‌شود تا به خانه بازگردد، اما در طول مسیر دو ماشین پژو ۴۰۵ و پژو پارس جلوی او را می‌گیرند و مسیرش را می‌بندند. سرنشینان این دو ماشین خود را مامور معرفی می‌کنند و یکی از آنها مدعی می‌شود که چون این پسر افغان به‌ صورت غیرقانونی وارد ایران شده باید برای توضیحات همراه آنها برود. پسر جوان هم سوار ماشین این افراد می‌شود، اما وقتی سوار ماشین می‌شود آنها با استفاده از اسلحه او را تهدید و دست و پایش را می‌بندند و به راه خود ادامه می‌دهند. 

این افراد، پسر جوان افغان را به منطقه‌ای در جنوب تهران منتقل و در مکانی متروکه او را نگهداری می‌کنند. این افراد دست و پای پسر جوان را می‌بندند و سپس با پدرش تماس می‌گیرند. آدم‌ربایان برای آزادی او ۱۶۰ هزار دلار درخواست می‌کنند و برای اینکه سریع‌تر به هدف‌شان برسند و مبلغ مورد نظر را از پدر این جوان دریافت کنند، فیلم‌هایی از شکنجه این جوان افغان تهیه می‌کنند و برای پدر او ارسال می‌کنند. این افراد به پدر این جوان هشدار می‌دهند که در صورت پرداخت نشدن مبلغ مورد نظر، جان فرزندش را می‌گیرند، اما عاملان ربایش چند روز بعد نقشه ربایش پسر جوان دیگری را طراحی می‌کنند. آنها این‌بار هم قربانی را به شیوه قبل شناسایی می‌کنند؛ قربانی پسر یکی دیگر از کارخانه‌داران فعال در حوزه تولید لوازم پلاستیکی بوده که به همان شیوه و با همان شگرد ربوده می‌شود. آدم‌ربایان پس از ربودن دومین قربانی با خانواده او تماس می‌گیرند و عنوان می‌کنند که باید در ازای آزادی فرزندشان مبلغ ۲۰۰ هزار دلار پرداخت کنند. 

حدود 10 روز از ناپدید شدن دو پسر جوان می‌گذرد که خانواده‌هایشان تصمیم می‌گیرند به اداره یازدهم پلیس آگاهی پایتخت مراجعه کنند و ماجرای ربوده شدن فرزندان‌شان را گزارش دهند. آنها به ماموران می‌گویند که به دلیل تهدیدهای مکرر آدم‌ربایان و ترس از آسیب رسیدن به فرزندان‌شان، تاکنون موضوع را به پلیس اطلاع نداده‌اند. 

با ثبت این شکایات، تیمی از کارآگاهان اداره یازدهم پلیس آگاهی تحقیقات خود را آغاز می‌کنند. کارآگاهان ابتدا با بررسی دوربین‌های مداربسته اطراف کارخانه‌ها و مسیرهای اطراف ماجرا را پیگیری می‌کنند؛ چند دوربین در خیابان‌های اطراف، لحظات آدم‌ربایی را ثبت کرده بود و در میان آنها بخشی از شماره پلاک ماشین‌های مورد استفاده آدم‌ربایان نیز دیده می‌شد.

با کنار هم قرار دادن این سرنخ‌ها، کارآگاهان موفق می‌شوند شماره پلاک یکی از ماشین‌ها که پژو ۴۰۵ بوده را شناسایی کنند. بررسی‌ها نشان می‌داد که این ماشین در یکی از شهرستان‌های اطراف تهران تردد داشته است.

با به دست آمدن این سرنخ، صاحب ماشین در این شهرستان بازداشت می‌شود. 

این فرد در اظهارات خود می‌گوید: «ماشین را به فردی با هویت مشخص فروخته است.» بررسی ماموران نشان می‌دهد فردی که این شخص از او نام می‌برد از مجرمان سابقه‌دار بوده است. ماموران این فرد را در مخفیگاهش بازداشت می‌کنند. او در بازجویی‌ها اعتراف می‌کند: «در ربودن دو پسر جوان افغان نقش داشته است.» متهم، 9 همدست دیگر خود را نیز معرفی می‌کند و با راهنمایی او، ماموران راهی مکانی می‌شوند که دو گروگان آنجا اسیر شده بودند. ماموران بعد از گذشت 15 روز دو پسر جوان افغان ربوده شده را آزاد می‌کنند. ماموران پس از آزادی این دو پسر جوان افغان، سایر اعضای باند را نیز شناسایی و طی عملیات‌های جداگانه آنها را دستگیر می‌کنند. ماموران در تحقیقات بیشتر متوجه می‌شوند که اعضای این باند با همین شیوه دو مرد افغان را در پاکدشت ربوده و مبالغ هنگفتی از خانواده‌هایشان دریافت کرده‌ بودند.

طبق اطلاعات پرونده، سردسته این باند در اظهارات خود درباره نحوه شناسایی طعمه‌ها عنوان کرده است: «چهار نفر را ربودیم. ابتدا کارخانه‌دارها را شناسایی می‌کردیم و اگر پسر جوان داشتند، سراغ او می‌رفتیم. خانواده‌ها برای نجات جان فرزندان‌شان حاضر هستند کل دارایی‌شان را بدهند. ما روی ترس والدین سرمایه‌گذاری می‌کردیم. خیلی خشن عمل کردیم. ناچار شدیم برای رسیدن به پول، فیلم آزار و اذیت ربوده‌شدگان را برای خانواده‌هایشان ارسال کنیم. اینگونه وحشت به جانشان می‌افتاد و پولی که می‌خواستیم را تهیه می‌کردند. از یکی از خانواده‌های فرد ربوده شده ۱۵۰ هزار دلار و از خانواده دیگر ۲۰۰ هزار دلار به صورت ارز دیجیتال گرفتیم و آنها را آزاد کردیم. قبلا چند بار به جرم قاچاق مواد‌ مخدر، سرقت و زورگیری دستگیر و زندانی شدم.» 

«مرتضی نثاری» معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ در مورد این پرونده می‌گوید: «اعضای این باند با معرفی خود به عنوان مامور، اتباع افغانستانی را ربوده و در ازای آزادی آنان درخواست مبالغ کلان می‌کردند.» 

نثاری در تشریح جزییات این پرونده می‌گوید: «اواخر سال ۱۴۰۴ در پی وقوع دو فقره آدم‌ربایی، رسیدگی ویژه به موضوع در دستور کار کارآگاهان اداره یازدهم پلیس آگاهی تهران بزرگ قرار گرفت. بررسی‌های اولیه نشان می‌داد که اعضای این باند از مجرمان سابقه‌دار بوده‌اند که با استفاده از سه ماشین پژو ۴۰۵، پژو پارس و پراید طعمه‌های خود را شناسایی و سپس با معرفی خود به عنوان مامور با تهدید سلاح گرم آنها را می‌ربودند. متهمان سپس برای آزادی گروگان‌ها از خانواده آنان درخواست مبالغ قابل‌توجهی می‌کردند.» 

معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ می‌گوید: «کارآگاهان با انجام اقدامات اطلاعاتی و پلیسی، ضمن رصد تحرکات متهمان و هماهنگی با خانواده ربوده‌شدگان، موفق می‌شوند یکی از متهمان اصلی را در یکی از استان‌های همجوار تهران شناسایی و دستگیر کنند. متهم پس از دستگیری به مشارکت در آدم‌ربایی‌ها اعتراف می‌کند و در ادامه تحقیقات، هویت 9‌عضو دیگر باند نیز شناسایی می‌شود. کارآگاهان در چند عملیات جداگانه موفق می‌شوند تمامی اعضای این شبکه را پیش از پرداخت هرگونه وجه از سوی خانواده قربانیان دستگیر کنند.» 

نثاری همچنین در مورد سوابق آدم‌ربایی‌های دیگر متهمان می‌گوید: «در بازرسی از مخفیگاه متهمان، دو قبضه سلاح کمری به همراه فشنگ جنگی کشف و ضبط می‌شود. در ادامه تحقیقات تکمیلی نشان می‌دهد که اعضای این باند به همین شیوه در یکی از شهرستان‌های شرق استان تهران نیز مرتکب آدم‌ربایی شده‌اند. با دستور مقام قضایی، تمامی متهمان برای انجام تحقیقات بیشتر در اختیار پلیس آگاهی قرار دارند و بررسی‌ها برای شناسایی سایر جرایم احتمالی آنان ادامه دارد.» 

مجازات آدم ربایی و سلب حق آزادی تن

آزادی تن بدین معناست که یک شخص حق دارد از هر نقطه‌ای به نقطه دیگر برود و یا حتی از کشوری به کشور دیگر نقل مکان کند و هیچ شخصی غیر از مقامات دارای اختیار قانونی نمی‌توانند اختیار تردد و آزادی متصل به آن را از فردی از افراد جامعه سلب و شخصی را خلاف میل به نقطه‌ای منتقل یا نگهداری کنند. در همین رابطه جرم آدم‌ربایی به عنوان یکی از جرایم علیه آزادی افراد در قانون مجازات اسلامی در ماده ۶۲۱ مورد بررسی قرار گرفته است. طبق ماده ۶۲۱؛ «هرکس به قصد مطالبه وجه یا مال یا به قصد انتقام یا به هر منظور دیگر به عنف، تهدید، حیله یا به هر نحو دیگر شخصا یا توسط دیگری شخصی را برباید یا مخفی کند به حبس از 5 تا 15 سال محکوم خواهد شد. در صورتی که سن مجنی‌علیه کمتر از 15 سال تمام باشد یا ربودن توسط وسایل نقلیه انجام پذیرد یا به مجنی‌علیه آسیب جسمی یا حیثیتی وارد شود مرتکب به حداکثر مجازات تعیین شده محکوم خواهد شد و در صورت ارتکاب جرایم دیگر به مجازات آن جرم نیز محکوم می‌شود.» 

جهت تحقق جرم آدم‌ربایی و انطباق جرم و مجازات بر عمل واقع شده طبق ماده فوق این شرایط لازم و ضروری است: «۱) شخص ربوده شده آدم زنده و دارای حداقل 15‌سال سن باشد. در غیر این صورت ممکن است بسته به مورد عمل فرد مشمول آدم‌ربایی مشدد یا دزدیدن طفل تازه متولد شده یا مخفی کردن اموات قرار گیرد که خود عناوین مجرمانه متفاوتی است. در نتیجه باید توجه داشت در جرم آدم‌ربایی ساده، ربودن یک فرد زنده و دارای سن بیش از 15 سال شرط است. ۲) انتقال مجنی‌علیه به صورت غیر ارادی واقع شود. با زور، تهدید یا حیله؛ بدیهی است زمانی که شخصی با اراده با دیگری همراه شود یا مثلا سوار بر ماشین او شود، جرم آدم‌ربایی محقق نشده بلکه گرداندن و سلب آزادی فرد باید با حیله یا زور و بدون اراده و رضایت فرد باشد. جهت تحقق جرم آدم‌ربایی صرفا یک سوء‌نیت عام مورد نیاز است و آن بدین معناست که مرتکب جرم عالم به این باشد که شخص زنده‌ای را می‌رباید و سوء‌نیت خاص یا دلیل ربایش در تحقق جرم دخالتی ندارد.