تاجرنیا در بازی تاج؛ پشت پرده خبر قول جام به استقلال
درست در روزهایی که فدراسیون تحت فشار شدید افکار عمومی قرار دارد بحث اهدای جام قهرمانی فصل نیمه تمام به استقلال با قول شفاهی مدیران فدراسیون منتشر می شود.
روزبه دلاور| فوتبال ایران دوباره درگیر یک حاشیه عجیب و مضحک شده است. علی تاجرنیا، مدیرعامل استقلال در ادعایی پرسروصدا مدعی شده که فدراسیون فوتبال به او قول داده است جام قهرمانی فصل گذشته را به ویترین افتخارات آبیهای پایتخت اضافه کنند. این خبر مانند بنزینی روی آتش اختلافات همیشگی ریخته شد و به سرعت واکنشهای تند سپاهان و پرسپولیس را در پی داشت. اما در پس این هیاهوی رسانهای دو پرسش بنیادین و یک تحلیل استراتژیک نهفته است که نباید از چشم هواداران و ناظران دور بماند.
نخستین پرسش این است که آیا قهرمانی قول دادنی است؟ در ذات ورزش قهرمانی حاصل عرق ریختن و استراتژی و پیروزی در زمین مسابقه است. اهدای جام به عنوان یک امتیاز سیاسی یا پاداش توافقی در اتاقهای در بسته فدراسیون بدعتی است که کل ساختار لیگ را به بازیچهای برای جلب رضایت مقطعی تبدیل میکند. اگر قرار بر اهدای جام باشد کدام متر و معیار قرار است عدالت را تعریف کند؟ همانطور که مدیرعامل سپاهان به درستی اشاره کرده اگر فصل ناتمام است میتوان سراغ صدرنشین نیمفصل رفت پس چرا باید قواعد بازی تغییر کند تا صرفا یک باشگاه خاص آرام شود؟
نکته دوم بررسی زمانبندی این ادعاست. چرا باید چنین بحث جنجالی و غیرمنطقی درست در روزهایی مطرح شود که فدراسیون فوتبال تحت فشار حداکثری افکار عمومی قرار دارد؟ مهدی تاج، رییس فدراسیون در این سالها استادی چیرهدست در بحرانسازی برای عبور از بحران بوده است! هرگاه پرونده فساد و کیفرخواستهای سنگین، شکستهای بینالمللی و ناکامیهای تیمهای ملی از امیدها با آن نتایج فاجعهبار مقابل کره شمالی تا تیم بزرگسالان در بازیهای دوستانه روی میز میآید ناگهان یک اظهارنظر جنجالی مربوط به سرخابیها از سوی تاج مطرح میشود.
اینبار هم سوژه ماجرای حساسیتبرانگیز جام قهرمانی فصل نیمهتمام است. این ترفند قدیمی، اما همچنان کارآمد است. با پرتاب این استخوان لای زخم به سمت رسانهها ناگهان فضای ورزش کشور به جای نقد عملکرد مدیریت فدراسیون و پاسخگویی درباره پروندهها و شکستها به سمت بحث درباره اهدای جام یا مسائلی از این قبیل منحرف میشود. در این میان تاجرنیا هم که خود در روزهای اخیر به دلیل برخی حواشی رسانهای از جمله محکومیت 100 میلیاردی در پرونده کاریله تحت فشار بوده در بازی تاج افتاده است. او با رسانهای کردن این قول شفاهی سعی کرد محبوبیت کوتاهمدتی در میان هواداران استقلال بخرد فارغ از اینکه ناخواسته در سناریوی مهدی تاج بازی کرده است.
در حقیقت تاجرنیا با این رفتار آگاهانه یا ناخودآگاه دست به یک قمار رسانهای زده است. او به خوبی میداند که اهدای واقعی جام غیرممکن است، اما همین که بتواند چند روزی تیتر یک رسانهها باشد و هواداران را به بحث درباره جام فرضی بکشاند برای خودش و فدراسیون یک پیروزی است.
چرا فدراسیون چنین نمایشی راه انداخته؟ چون در این هیاهو کسی دیگر از شکست تحقیرآمیز تیم امید مقابل کرهشمالی حرف نمیزند، کسی دیگر نمیپرسد چرا تیم ملی بزرگسالان در بازی دوستانه مقابل ازبکستان آنطور نمایش میدهد و مهمتر از همه پروندههای فساد و کیفرخواستهای سنگین موجود در راهروهای فدراسیون به حاشیه میروند.
پرسپولیس، سپاهان و تراکتور بحق شاکی هستند. آنها میدانند که این نمایش اهدای جام توهینی به رقابتهای حرفهای است. اما متاسفانه موتور محرک این نمایش نه در دفتر مدیران استقلال، بلکه در اتاق مدیری فدراسیون فوتبال روشن شده است. جایی که مهدی تاج با نگاهی به افکار عمومی ملتهب، عروسکهای خیمهشببازی خود را به حرکت درمیآورد تا با تحریک احساسات پاک هواداران یک تیم حاشیه امنی برای خود بسازد.
وقتی تاجرنیا از قول فدراسیون حرف میزند در واقع دارد از ابزار فدراسیون برای بقا در فضای ملتهب مدیریتی استفاده میکند. اما در این بازی شطرنج بازنده نهایی نه سپاهان است و نه پرسپولیس، بازنده نهایی عدالت در فوتبال است که زیر پای بازیهای سیاسی مدیران ناتوان له میشود. بنابراین شاید بهتر باشد قبل از فکر کردن به جام قهرمانی فصل قبل فکری به حال آبروی ریخته شده در میادین بینالمللی و فساد نهادینه شده در سطوح مدیریتی کرد.
دیدگاه تان را بنویسید