وداع غیرمنتظره اسکوچیچ/ پایان عصر طلایی تراکتور رقم خورد؟

روزنامه اعتماد نوشت: خبر جدایی دراگان اسکوچیچ از تراکتور تبریز آن‌هم در روزهایی که این تیم یکی از آماده‌‌ترین دوران تاریخ خود را سپری می‌کرد شوک بزرگی به جامعه فوتبال ایران و هواداران پرشور آذربایجانی وارد کرد.  این جدایی درست پس از شکست مقابل السد قطر در لیگ نخبگان آسیا رخ داد؛ شکستی که اگرچه تلخ بود اما با توجه به جایگاه مناسب تراکتور در جدول و نمایش‌‌های مقتدرانه این تیم در لیگ داخلی هرگز نمی‌توانست توجیهی فنی برای پایان همکاری باشد. 

واقعیت این است که اسکوچیچ خود بر جدایی اصرار داشت. با وجود تلاش مدیران باشگاه برای تداوم همکاری و حفظ ثبات تیمی اصرار این مربی کروات درنهایت منجر به توافق برای قطع همکاری شد.  اما چه شد که مربی موفقی مانند او در اوج محبوبیت و درحالی که تیمش مدعی اصلی قهرمانی در دو جام بود تصمیم به ترک تبریز گرفت؟ در محافل ورزشی گمانه‌زنی‌‌های بسیاری درباره دلایل غیرفنی این جدایی مطرح است.

برخی معتقدند جرقه‌های اختلاف میان او و کاپیتان تیم یعنی شجاع خلیل‌زاده روابط صمیمانه رختکن را تحت‌‌الشعاع قرار داده بود و اسکوچیچ که همواره به نظم و دیسیپلین تاکید داشته، ترجیح داد پیش از عمیق‌‌تر شدن شکاف‌ جدا شود.  ازسوی دیگر، شرایط خاص و ملتهب منطقه و توصیه‌های کنسولی به اتباع خارجی در ماه‌های اخیر فرضیه دیگری است که بسیاری آن را دلیل اصلی خروج ناگهانی او می‌دانند.  برخی هم از پیشنهاد تیم اماراتی و متزلزل بودن جایگاه ساپینتو در استقلال گفته‌اند. این ذهنیت وجود دارد که اسکوچیچ قرار است جانشین ساپینتو در استقلال شود و برای همین منظور زودتر جدایی از تراکتور را کلید زده است. هر چند اسکوچیچ بعد از فسخ با تراکتور راهی کرواسی شد.   

در مجموع به نظر می‌رسد مجموعه‌‌ای از فشارهای روانی و ملاحظات شخصی او را به این نتیجه رساند که ادامه فعالیت در تراکتور علی‌رغم تمام موفقیت‌‌ها دیگر میسر نیست.  با این حال، کارنامه اسکوچیچ در تراکتور فراتر از این حواشی است. او با کسب دو جام ارزشمند (قهرمانی لیگ برتر و سوپرجام) نام خود را به عنوان پرافتخارترین مربی تاریخ این باشگاه در تالار افتخارات سرخ‌پوشان تبریزی ثبت کرد.  او تیمی ساخت که نه تنها نتیجه می‌گرفت بلکه فوتبال را زیبا، تهاجمی و با برنامه بازی می‌کرد.

هواداران تراکتور پس از سال‌ها، تیمی را در زمین می‌دیدند که شخصیت قهرمانی داشت و در مقابل هیچ رقیبی چه در سطح داخلی و چه در سطح آسیایی از پیش بازنده نبود. دراگان اسکوچیچ در فوتبال ایران همواره به عنوان یک مربی «جنتلمن» و بااخلاق شناخته شده است. او از زمان حضور در ملوان و فولاد تا رسیدن به نیمکت تیم ملی و درنهایت تراکتور، همواره دانش فنی بالای خود را به اثبات رساند.  او مربی‌‌ای بود که بدون هیاهو و جنجال‌‌های مرسوم روی کارش تمرکز می‌کرد و توانست از بازیکنان معمولی و از ستاره‌ها یک «تیم» بسازد. جدایی او از تراکتور بدون شک یک فقدان بزرگ برای لیگ برتر ایران و از آن مهم‌تر تراکتور است که سکان هدایت خود را به دست یک مربی امتحان پس‌نداده در تیم‌های بزرگ سپرده است. 

فوتبال ما مربی‌ای را از دست داد که به معنای واقعی کلمه به کیفیت بازی‌ها اعتبار می‌بخشید. اگرچه هواداران تبریزی از این پایان زودهنگام شاید دلخورند اما نام اسکوچیچ به واسطه جام‌‌هایی که به ارمغان آورد و شخصیتی که از خود به یادگار گذاشت همیشه با احترام در تاریخ باشگاه تراکتور و فوتبال ایران باقی خواهد ماند.  او ثابت کرد که موفقیت اتفاقی نیست و برای رسیدن به قله ترکیبی از دانش فن یو مدیریت بحران و البته کمی شانس نیاز است؛ هر چند که درنهایت عوامل خارج از مستطیل سبز، مسیر او و پرشورها را از هم جدا کرد.