مربی تیم ملی فوتسال: اشک های شمسایی به خاطر فشار فنی بود/ همه چیز عالی بود و بازیکنان خوشحال بودند

روزبه دلاور| تیم ملی فوتسال ایران با غلبه بر مالزی برای چهاردهمین بار بر قله قاره کهن ایستاد و قهرمان جام ملت‌های آسیا شد.

به گزارش روزنامه اعتماد، این فینال دراماتیک در حالی برگزار شد که بیش از ۱۶ هزار تماشاگر پرشور میزبان جوی سنگین و فشار مضاعفی را علیه ملی‌پوشان ایجاد کرده بودند. در این ماراتن نفسگیر بازی به شکلی کاملا پایاپای دنبال شد و مالزی با حمایت هوادارانش پایداری سرسختانه‌‌ای نشان داد. با این حال، ایرانی‌ها با مدیریت هوشمندانه بازی و عبور از این نبرد سخت موفق شدند حریف را شکست داده و بار دیگر با شایستگی جام قهرمانی را به خانه بیاورند. پس از پایان بازی‌ها و در حالی که ملی‌پوشان در راه برگشت به کشورمان بودند با محمود خوراکچی یکی از مربیان تیم ملی گفت‌وگویی ترتیب دادیم که ماحصل آن را در ادامه می‌خوانید.

   ‌سطح این دوره از مسابقات را چطور دیدید؟

ابتدا باید بگویم این قهرمانی دسترنج تمام خانواده فوتسال بود از باشگاه‌ها و مدیران و مربیان لیگی و اصحاب رسانه تا کمیته فوتسال. همه دست به دست هم دادند تا سخت‌ترین دوره این مسابقات را با قهرمانی پشت سر بگذاریم. من سه ماه پیش در شبکه خبر مصاحبه کرده بودم و پیش‌بینی کردم که ایران و اندونزی به فینال می‌رسند. ما تمام کشورهای آسیایی را رصد کرده بودیم. اندونزی پیشرفت زیادی داشته و همان موقع گفتم که ما با آنها فینالیست می‌شویم که همین هم شد. اما تیم ما مقابل ۱۶ هزار و پانصد تماشاگر پرشور حریف توانست کار بزرگی انجام دهد. درست که با پنالتی بردیم اما تیم اندونزی اصلا تیم دست و پا بسته‌ای نبود، ژاپن را به زانو کشانده بود و بقیه رقبا را شکست داده بود و به فینال رسیدند.

  ‌چقدر شناخت از این تیم داشتید؟

ما قبل از این مسابقات بازی‌هایشان را رصد کرده بودیم و هم حین بازی‌ها. واقعا آنالیز خوبی نسبت به این تیم داشتیم و بچه‌ها هم الحق والنصاف با تمام وجود بازی کردند و اتحاد و همدلی در تیم ما موج می‌زد. حضور آقای تاج هم در اندونزی نشان داد که خیلی به فکر بازیکنان هست و با توجه به کرسی‌ای که در ای‌اف‌سی دارد، دوست داشتیم جام قهرمانی را که آقای تاج تحویل می‌دهد به هموطنان خودش بدهد!

  ‌آماده‌سازی پیش از مسابقات چطور بود؟

تنها تیمی بودیم که بازی‌های تدارکاتی نداشتیم اما با تمرینات بیشتر و پشتکار بیشتر توانستیم این خلأ را پُر کنیم اما ناگفته نماند ما در سال 1۴۰۴ در تورنمت‌های مختلفی حضور داشتیم اما از این منظر گفتم که قبلا از این مسابقات نتوانستیم بازی تدارکاتی داشته باشیم اما تعداد بازی‌هایمان به لحاظ اینکه رنک فیفا را حفظ کنیم قابل قبول بود.

  ‌اندونزی تا این حد پیشرفت کرده که برای برد مقابل این تیم تا این حد به دردسر بیفتیم؟

نمایش اندونزی دسترنج زحمات ۴، ۵ ساله‌اش بود که هدف‌گذاری کرده بودند و در فوتسال سرمایه‌گذاری زیادی انجام دادند و این سرمایه‌گذاری آنها هم به لحاظ فنی و هم سخت‌افزاری نشان داد که بحق فینالیست شدند. یک تیم سختکوش و با برنامه بودند. آنها قبل از این تورنمت با تیم‌های درجه یک دنیا بازی کرده بودند و ما آنها را آنالیز کرده بودیم که چقدر در آن بازی‌ها هم خوب بودند. مثلا آرژانتین به زور ۲ بر ۱ این تیم را برده بود یا هلند را ۴بر۲ و تایلند را در کشور خودش ۷بر۱ برده‌ بودند که نشان می‌دهد تیم قابل احترامی هستند.

  ‌بقیه مسابقات تیم ملی چطور بود؟

به غیر از بازی با مالزی بقیه بازی‌ها دشوار بودند، عربستان اگر در هرگروه دیگری بود صعود می‌کرد و رقیب قوی بود و افغانستان و ازبکستان و عراق هم سرسخت بودند. ما بازی با مالزی را یک بازی تدارکاتی در نظر گرفتیم و بقیه بازی‌هایمان دشوار بودند.

  ‌از میزبانی اندونزی رضایت داشتید؟

شرایط میزبانی خوب بود، هتل و تغذیه خوب بود. کمیته فوتسال با آقای تاج و همکارانش به خوبی شرایط را فراهم کرده بودند فقط کفپوش سالن و نور را نمی‌شد برای بازی‌های بین‌المللی خوب حساب کرد‌! تعجب کردیم که afc چطوری مجوز بازی‌ها را در این سالن‌ها داده بود. اما سالن بازی فینال، کفپوش و نور خوبی داشت و تهویه خیلی خوب بود که با آن همه تماشاگر گرما را احساس نمی‌کردیم. کاملا هوای مطبوعی داشت و بازیکنان فشار تنفسی نداشتند اما در بقیه بازی‌ها مشکل تنفسی پیدا کرده بودیم! با تمام این تفاسیر من نمره قبولی می‌دهم.

  ‌چرا سرمربی تیم ملی در زمان اهدای جام حضور نداشت؟

نمایندهafc زمانی که تیم ما می‌خواست مدال خودش را بگیرد اجازه ندادند که بیشتر از هفت نفر روی سکو بروند که هفت نفر هم جلوتر از ما رفتند البته آقای شمسایی به عنوان سرمربی هر لحظه می‌توانست برود روی سکو اما چون که اجازه به من و آقای طاهری به عنوان دستیاران اصلی‌اش ندادند که روی سکو برویم ایشان به نشانه اعتراض روی سکو نرفتند.

  ‌بعضی از بازیکنان روی سکوی قهرمانی شادی قابل توجهی انجام ندادند. علتش چی بود؟

چرا! خوشحال بودند. همه خوشحال بودند بابت زحماتی که کشیده بودند که نتیجه داد، خوشحال بودند و ما چیز خاصی ندیدیم! همه چی خوب بود! یک نکته دیگر هم بگویم تا تماسمان قطع نشده، حضور آقای تاج و آقای اصولی و آقای احسان کامیابی و احسان محمدی و آقای کریمیان باعث‌ دلگرمی کادر و بازیکنان شده بود و اتحاد و همدلی باعث‌ این ‌قهرمانی شد.

  ‌رییس فدراسیون فوتبال برای قهرمانی به تیم پاداش داد؟

بله. یک مقدارش را اینجا پرداخت کردند و بقیه را هم قرار است تا یکی- دو هفته آینده پرداخت کنند.

  ‌ کنفرانس مطبوعاتی قبل از بازی فینال و اشک‌های وحید شمسایی باعث نشد تمرکز تیم به هم بخورد؟ 

اول بگویم من در این یک سال مخصوصا در یکی، دو ماه اخیر علاوه بر مسائل فنی که آقای شمسایی یکی مربیان بزرگ دنیا است، صبوری و مقاومت و انگیزه را دیدم که به خوبی به کادر و بازیکنان انتقال دادند. من که ۲۵ سال است مربی‌ام و وحید یک زمانی شاگرد من بود، اینها برای من الگو شد و خیلی چیزها از او یاد گرفتم و این حرف دلم بود‌. اشک‌های ایشان در آن مصاحبه ناخودآگاه بود برای فشاری که بر رویش بود آن اشک‌ها تسکینش داد. فشار فنی و فشار بازی‌ها ر‌وی او زیاد بود که با آن اشک‌ها مقداری سبک شدند!