از ساری تا MDT Diploma؛ روایت فیزیوتراپیستی که با تشخیص اشتباه مبارزه میکند
کمردرد در جهان امروز فقط یک درد ساده نیست؛ یکی از شایعترین علل ناتوانی، غیبت از کار و مراجعه به مراکز درمانی است. با این حال، بسیاری از متخصصان معتقدند هنوز هم بخش قابل توجهی از بیماران مبتلا به دردهای ستون فقرات، یا بهدرستی تشخیص داده نمیشوند یا درمانهایی دریافت میکنند که لزوماً برای مشکل واقعی آنها مناسب نیست.
در سالهای اخیر، افزایش تعداد جراحیهای ستون فقرات، وابستگی شدید به MRI و رواج درمانهای غیرهدفمند، باعث شده برخی فیزیوتراپیستها و پژوهشگران نسبت به روند فعلی درمان بیماران اسکلتیعضلانی هشدار دهند. «ایمان کمالی حکیم»؛ پژوهشگر، محقق و مدرس حوزه اختلالات اسکلتیعضلانی، یکی از همین افراد است.
کمالی حکیم متولد ۱۳۶۱ و اهل ساری است. او دوران مدرسه را در مازندران و در دبیرستان نمونه مردمی ۱۵ خرداد گذراند. علاقه او به علوم تجربی و حوزه پزشکی، به گفته نزدیکانش، از تشویقهای مادرش آغاز شد؛ مسیری که بعدها او را به تهران و رشته فیزیوتراپی رساند. او در سال ۱۳۹۲ با کسب رتبه ۱ آزمون کارشناسی ارشد فیزیوتراپی وارد دانشگاه علوم پزشکی ایران شد و در ادامه، تحصیلات خود را در مقطع دکترای تخصصی فیزیوتراپی در دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی تهران ادامه داد. تمرکز پژوهشی او در سالهای اخیر، طراحی مدلهای پیشبینی بالینی برای درمان کمردرد و بررسی نتایج درمان مبتنی بر شواهد بوده است.
نقطه عطف اول مسیر حرفهای او، حضور در کارگاههای منوالتراپی دکتر نادر معروفی بود؛ دورههایی که نگاه او را نسبت به علم فیزیوتراپی متحول کرد و باعث شد سالها در حوزه درمانهای دستی و اختلالات اسکلتیعضلانی فعالیت حرفهای گستردهای داشته باشد.با این حال، نقطه عطف دوم و شاید تعیینکنندهتر، حضور او در دوره Part A روش مکنزی بود؛ دورهای که مسیر کاری او را تغییر داد.در یکی از کارگاههای Part A مکنزی، دو بیمار واقعی برای ارزیابی و درمان حضور داشتند. تغییر قابل توجه علائم هر دو بیمار، حتی در همان جلسه اول و در پیگیریهای بعدی، برای او شگفتانگیز بود و همانجا توجهش بهصورت جدی به رویکرد MDT جلب شد.او معتقد است رابین مکنزی با ارائه رویکرد MDT، نگاه جدیدی به ارزیابی و درمان اختلالات مکانیکی ستون فقرات ایجاد کرد. همین نگاه باعث شد کمالی حکیم مسیر آموزش MDT را بهصورت جدی ادامه دهد و برای تکمیل مراحل آموزشی و دریافت بالاترین سطح صلاحیت حرفهای این روش، دورههای پیشرفته را تا کانادا دنبال کند.
نام او در وبگاه رسمی مؤسسه بینالمللی McKenzie Institute بهعنوان دریافتکننده مدرک MDT Diploma از ایران ثبت شده است. بر اساس استعلام انجامشده، دکتر ایمان کمالی حکیم نخستین دیپلمات ایرانی متد مکنزی محسوب میشود. او معتقد است بخش مهمی از درمانهای اشتباه، از تشخیص اشتباه آغاز میشود و یکی از مشکلات رایج در مدیریت بیماران مبتلا به کمردرد، اتکای بیش از حد به تصویربرداری و کمتوجهی به ارزیابی بالینی است. به اعتقاد او، MRI همیشه ماهیت واقعی درد را نشان نمیدهد. بسیاری از تغییرات دیدهشده در تصویربرداری، در افراد بدون درد هم وجود دارند و اگر یافتههای تصویربرداری بدون ارزیابی دقیق بالینی تفسیر شوند، میتوانند منجر به درمانهای اشتباه شوند.
او همچنین معتقد است بخشی از جراحیهای ستون فقرات میتوانند با ارزیابی دقیقتر بالینی و درمان محافظهکارانه مناسب، قابل اجتناب باشند.
در کنار فعالیتهای علمی و پژوهشی، کمالی حکیم سابقه فعالیت در فوتبال حرفهای را نیز در کارنامه دارد. او دو فصل در تیم پاسارگاد تهران، یک فصل در شموشک نوشهر و یک فصل در تیم شهرداری بندرعباس بهعنوان فیزیوتراپیست فعالیت کرده است.
او همچنین یک دوره بهعنوان دبیر و یک دوره بهعنوان رئیس انجمن فیزیوتراپی استان البرز فعالیت کرده است.
کمالی حکیم مدیریت «کلینیک فیزیوتراپی سعادتآباد» در تهران را نیز بر عهده دارد؛ مرکزی که با حضور تیمی متشکل از فیزیوتراپیستها در شیفتهای مختلف فعالیت میکند و در زمینه اختلالات ستون فقرات، دردهای مزمن و مشکلات اسکلتیعضلانی خدمات درمانی ارائه میدهد.
فعالیت رسانهای نیز بخش دیگری از مسیر حرفهای او بوده است. طی سالهای اخیر، او بارها در برنامههای تلویزیونی از جمله «طبیب»، «سیمای خانواده» و «پنجره باز» بهعنوان کارشناس حوزه فیزیوتراپی و دردهای اسکلتیعضلانی حضور داشته و درباره موضوعاتی مانند کمردرد، سیاتیک، دیسک کمر، گردندرد، آرتروز و خطاهای رایج در تشخیص و درمان این اختلالات صحبت کرده است.
به گفته نزدیکان و همکارانش، دغدغه اصلی او در حضورهای رسانهای، آگاهیبخشی عمومی و تزریق امید به بیماران مبتلا به دردهای اسکلتیعضلانی بوده است؛ بیمارانی که بسیاری از آنها تصور میکنند درد مزمن یا دیسک کمر، الزاماً به معنی پایان فعالیت طبیعی زندگی است.
کمالی حکیم معتقد است آینده درمان اختلالات اسکلتیعضلانی در دنیا به سمت «تشخیص دقیقتر، درمان اختصاصیتر و کاهش مداخلات غیرضروری» حرکت میکند و نقش آموزش بیمار و مشارکت فعال او در روند درمان، روزبهروز پررنگتر خواهد شد.
او میگوید: «گاهی شدیدترین دردها، بیشتر از جراحیهای پیچیده، به یک تشخیص صحیح و حرکت درمانی اختصاصی نیاز دارند.»
دیدگاه تان را بنویسید