گفت و گو با یکی از دو برادر طلایی کاراته ایران در ناگویا:
مرتضی نعمتی: تنها کسی که می تواند اذیتم کند برادرم محمود است/ پاداش خوبی گرفتیم اما با توجه به تورم فعلی شرایط سخت است
مرتضی نعمتی قهرمان کاراته بازی های آسیایی می گوید چون کاراته در المپیک نیست، بازی های آسیایی برای این رشته حکم المپیک را دارد.
روزبه دلاور| آغاز افتخارات کاروان ورزشی ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا با درخشش برادران نعمتی بود که دو طلا برای کشورمان به ارمغان آوردند.
به گزارش روزنامه اعتماد، مرتضی نعمتی ملی‌پوش کاراته در فینال وزن ۷۵- کیلوگرم با غلبه ۴ بر ۳ مقابل حریف سرسخت ترکمنستانی موفق شد نخستین مدال طلای کاروان کشورمان را به نام خود ثبت کند. او که پیش‌تر در مرحله نیمه‌‌نهایی با اقتدار و نتیجه ۸ بر ۲ از سد حریف فیلیپینی گذشته بود در این مسیر درخشان همراه با برادرش محمود که او هم بر سکوی نخست ایستاد به افتخاری بزرگ دست یافت. به همین بهانه پای صحبت‌های این قهرمان با اخلاق نشسته‌‌ایم.
با این افتخاری که به دست آوردید الان از شادی حتما روی آسمان‌ها سیر می‌کنید!
قطعا اما در ایران زیاد هم روی هوا بودن خوب نیست آدم را با تیر می‌زنند! (باخنده) لطف خدا بوده که علاوه بر اینکه خودم طلا گرفتم برادرم هم طلا گرفت که یک اتفاق تاریخی را رقم زدیم که همه آن لطف خدا است. الحمدالله توانستیم برای لحظه‌ای دل مردم را شاد کنیم و این حس خوبی دارد. اولین‌بار بود که در بازی‌های آسیایی شرکت می‌کردیم و خودمان هم فکرش را نمی‌کردیم تا این‌حد بازخورد مثبت داشته باشد و مردم ما مسابقات را نگاه کنند و حس خوب بگیرند و باب‌دل‌شان شود. وقتی به ایران برگشتیم تازه آن نگاه مردم و محبت‌شان را دریافت کردیم.
اصالتا اهل کجا هستید؟
اصالت همدانی از بخش گل‌تپه اما زاده قم هستیم.
این اولین‌بار بود که با دیگر برادر خود مدالی به این مهمی کسب کردید؟
مدال دوتایی داریم اما مهم‌ترینش همین بود. ما دوماه قبل با هم توانستیم طلای آسیا را بگیریم و مدال‌های تیمی آسیایی دو یا سه تا داریم و نقره جام جهانی با هم داریم اما مهم‌ترینش همین مسابقات المپیک آسیایی و قهرمانی آسیا بود.
حتما می‌دانید که در گذشته حسن و حسین روحانی هم دو برادر بودند که قبل شما طلا گرفته بودند؟
بله آنها 20 سال قبل در بازی‌های آسیایی به این افتخار رسیده بودند اما در قهرمانی آسیا برای اولین‌بار بود که دو برادر طلا می‌گیرند که دو ماه پیش بود.
خانواده برای کدام‌تان بیشتر خوشحال است؟
فرقی که بین فرزندان نمی‌گذارند قطعا برای جفت‌مان خوشحال هستند و همیشه سعی کردند کمک‌مان کنند تا هر دو موفق باشیم.
برادر یا خواهر دیگر هم دارید؟
نه، ما چهار تا برادریم یک برادر دیگر هم گلر فوتسال است و در لیگ برتر شاغل است و قبلا گلر تیم ملی امید ما هم بوده.
دو طلا برای دو برادر؛ مجموعا پاداش خوبی هم گرفتید. راضی هستید؟
خودتان که شرایط را بهتر می‌دانید اما ناشکری نمی‌کنیم. مبلغ خوبی است اما در تورم الان واقعا ۶ تومان پولی نیست. اما خدا را هزار بار شکر. مهم مدال بود که دل مردم و حال خودمان شاد باشد و بقیه چیزها را خدا خودش می‌دهد!
خانه برای خودتان دارید؟
نه، اما استاندار محترم قم قول دادند که برای‌مان یک واحد مسکن می‌خرند. ما هم منتظر عملی شدن قول ایشان هستیم.
برگردیم به ناگویا. کمی از سطح مسابقات بگویید که چطور بود؟
بازی‌های آسیایی برای خودش جایگاه خاصی دارد و چون رشته ما المپیکی نیست برای ما حکم المپیک را دارد و فشار روانی و فنی را مدیریت کردن بسیار مهم است اما خدا را شکر در این اردوهایی که داشتیم به لطف خدا و با زحمات کادر فنی توانستیم حریفان را آنالیز کنیم. فشار مسابقات را در تمرینات پشت سرگذاشتیم و با اینکه قرعه سختی داشتم و یک فینال زودرس با حریف قزاق سپری کردم توانستم با ۸ امتیاز اختلاف برنده شوم و در نهایت با پیروزی مقابل حریفانی از فیلیپین و ترکمنستان قهرمان شدم.
دلیل موفقیت‌های پی در پی کاراته را چه می‌دانید؟
ما سه دوره قهرمان جهان در بخش تیمی شدیم و سرمربی ما در کاراته که اولین‌بار المپیکی شده بود (سجاد گنج‌زاده) توانست مدال طلا بگیرد و امیدوارم باز هم کاراته المپیکی شود. ریاست محترم فدراسیون از وقتی که آمده شرایط بهتر هم شده و کادرمنسجم با اردوهای خوب که از قبل عید داشتیم با وجود وقفه جنگ تحمیلی ۴۵ روزه در قهرمانی آسیا در تیمی قهرمان شدیم و به تورنمنت روسیه هم رفتیم که خیلی مفید بود و اردوهای مستمر ختم شد به بازی‌های آسیایی که برای اولین‌بار در این مسابقات با کسب دو طلا و سه نقره در مجموع زنان و مردان قهرمان شدیم.
جنگ در کشور تاثیری روی عملکرد تیم گذاشت؟
قبل از عید جنگ به کشور ما تحمیل شد اما ما می‌دانستیم برای هدفمان که بازی‌های آسیایی بود تحت هر شرایطی باید برای رسیدن به موفقیت تلاش کنیم. در استان‌های‌خودمان تمرین کردیم با اینکه شرایط سخت بود اما در این شرایط مردم هم نیاز به روحیه و انگیزه دارند و ما هم در بخش خودمان سعی کردیم دل آنها را شاد کنیم.
رشته‌های دیگر هم دنبال می‌کنید؟
بله من یک سری رشته‌ها را در سطح نیمه‌حرفه‌ای هم دنبال کردم مثلا در پینگ‌پونگ در استان خودم مدال دارم. فوتسال و والیبال و هندبالم خوب است. فوتبال هم قبلا بازی می‌کردم و الان یادم نیست کی آخرین بار بازی کردم!
طرفدار کدام تیم هستید؟
استقلال و فرهاد مجیدی!
پیام تبریکی که انتظارش را نداشتید دریافت کردید؟
نه، اما تنها چیزی که خودم فکرش را نمی‌کردم بازخورد مثبت بین مردم بود. ما در رنکینگ نبودیم اما کاروان ایران با طلای من وارد رنکینگ شد و مردم دیده بودند و پیام تبریک فرستادند و وقتی آمدیم مردم به استقبال ما آمدند و خوشحال بودند و تشکر می‌کردند.
اگر در فینال با برادر خود رقابت می‌کردید چه کسی برنده می‌شد؟
سوال سختی است اما همیشه گفتم که محمود یک کاراته‌کار شش دانگ است و کار کردن با او خیلی سخت و تنها کسی که می‌تواند من را در تمرین و مسابقه خیلی اذیت کند، محمود است! در رسمی با هم مسابقه ندادیم اما در اردو چرا. کلا کاراته غیرقابل پیش‌بینی است اما قطعا محمود یک سر و گردن از من بالاتر است!
مدال‌تان را به چه کسی تقدیم می‌کنید؟
تشکر از شما و مردمی که برای‌مان دعا کردند. قطعا همه مردم در مدال‌های‌مان سهیم هستند و ما برای اینکه لحظه‌ای دل آنها را شاد کنیم تمام تلاش خود را می‌کنیم. مدالم را به پدر و مادر عزیزم تقدیم می‌کنم.
دیدگاه تان را بنویسید