تحلیل محسن کاوه از نتیجه ضعیف تیم ملی کشتی جوانان

روزبه دلاور| تیم ملی کشتی آزاد در حالی به رقابت‌های خود در مسابقات جهانی پایان داد که برای نخستین‌بار در 10 سال گذشته نتوانست روی سکوی جهانی برود.

به گزارش روزنامه اعتماد، این عملکرد دور از انتظار موجی از انتقادات را برانگیخت و نگاه‌ها را متوجه ضعف‌‌های فنی و روانی در اردوگاه تیم ملی کرد. در واکاوی این شکست تلخ، پای صحبت‌های محسن کاوه سرمربی اسبق تیم ملی و کارشناس سرشناس کشتی نشستیم. کاوه معتقد است مشکل فراتر از مسائل تاکتیکی است. او با صراحت می‌گوید که بچه‌های ما اصلا کشتی نگرفتند و این فقدان جنگندگی و اراده کافی برای پیروزی عامل اصلی فروریختن رویاهای ملی‌ پوشان روی تشک‌‌های جهانی بود.

 

     امسال در رقابت‌های جوانان جهان روی سکو نرفتیم. این اتفاق افت مقطعی است یا زنگ خطر برای پشتوانه‌سازی تیم ملی بزرگسالان؟

اگر قرار است بزرگسالان خوبی داشته باشیم باید در جوانان خودش را نشان بدهد و اگر جوانان خوبی نداشته باشیم نمی‌توانند خودشان را در بزرگسالان در قالب قهرمانی جهان نشان بدهند. نه فقط امسال بلکه پارسال هم همین طور بود یعنی ما امسال هم دوباره چهارم شدیم. باید فکری کرد و اتاق فکر فدراسیون تغییراتی نسبت به سال قبل بدهد و ببیند با آن تغییرات عملکردمان بهتر شده یا بدتر شده است. چیزی که مهم است ما حتما باید به فکر باشیم و اگر به فکر پشتوانه خوب نباشیم مطمئنا در بزرگسالان به مشکل می‌خوریم.

     به لحاظ تکنیک، تاکتیک یا آمادگی جسمانی بیشترین ضعف بچه‌هارا در کدام بخش دیدید؟

کلا بچه‌های ما خوب کشتی گرفتن را درون‌شان ندیدیم. پنج، شش حلقه‌ای که باید در کشتی‌گیران باشد بین بچه‌ها کم دیدم. بحث روحی روانی، تکنیکی، مدیریت کشتی، بچه‌های ما خوب نبودند. درست که رده جوانان هستند اما همین جوان ما باید جرقه‌ای بزند. مثلا کشتی‌گیرهای ژاپن و امریکا و چند تا روسی خیلی فکورانه کشتی گرفتند. در قالب کشتی بزرگسالان کشتی می‌گرفتند. این توقع از بچه‌های ما می‌رفت که وقتی در حال کشتی گرفتن هستند آن توانایی کشتی بزرگسالان را داشته باشند تا بعد بتوانند در خدمت تیم بزرگسالان باشند و مدال‌های خوشرنگ کسب کنند.‌ این موضوع در تیم ما کمرنگ بود. البته وقتی بچه‌ها خوب کشتی نمی‌گیرند فقط دلیلش یک مورد نیست و چند مورد دیگر هم دست به دست می‌دهد. این را بگویم کل تیم ما این طور بود؛ حتی سینا خلیلی که قهرمان شد و عضو تیم ملی بزرگسالان ما هست، دیدیم که در تایم دوم به مشکل خورده بود. دقیقه اول کشتی‌گیر آذربایجانی چند امتیاز گرفت اما از دقیقه دو تا شش کشتی‌اش هیچ پوئنی نگرفت و سه تا پوئن داد. این مدل برای کشتی‌گیری مثل سینا خلیلی که قرار است برای بزرگسالان کشتی بگیرد و توانایی کسب مدال برای بزرگسالان هم دارد، باعث می‌شود با مشکل مواجه شود. شاید بگوییم رقبا را دست‌کم گرفته بود.

     انتخاب نفرات یا برنامه‌ریزی‌ها در اردوهای سطح پایه چطور بود؟

شش هفته اردو داشتند و به لحاظ اردویی مشکلی نداشتند و در دو، سه اردوی آخرشان با بزرگسالان بود. بعد از اینکه تیم ایران در مسابقات آسیایی دوم شد در فدراسیون تصمیماتی گرفته شد و یکسری مربیان کنار رفتند و یک سری مربیان جدید آمدند و یک سری کشتی‌گیرها را کنار گذاشتند و جدید وارد کردند تا نتایج بهتری بگیرند ما یک سری فراز و نشیب‌های این‌چنینی داشتیم. باید این طور فکر کنیم که آیا بعد از آسیایی تغییراتی که ایجاد کردیم وضعیت بهتر شد یا نه‌ یا مثلا در کادر فنی، کمک‌ها را که عوض کردند آیا به نفع شد یا هیچ تغییری نشد یا خود کشتی‌گیرهایی که عوض کردند و چند تا دیگر را بردند به غیر از بحث سینا خلیلی و ابوالفضل رحمانی که اصلا در جوانان کشتی نگرفتند و از بزرگسالان وارد شدند اما این تغییرات به نفع تیم شد یا نه. من فکر می‌کنم به لحاظ آماری برویم ببینیم بچه‌های ما چند تا زیر گرفتند؟ در دفاع چقدر موفق بودند؟ در خاک چطور؟ چه در دفاع و چه در حمله باید رو بیاوریم به کشتی گرفتن. الان کشتی گرفتن در کشتی ما در حال گم شدن است. بچه‌های ما فن و بندهای کشتی را کم دارند یا کم به آن می‌پردازند. فکر می‌کنم‌ نحوه کشتی ما و برنامه‌های کشتی باید تغییر کند. ‌البته دوستان در اندیشکده هستند و هزینه زیادی هم می‌شود اما آیا کمکی به ارتقای جوان‌ها کردند؟ هماهنگ ‌هستند یا نه اصلا در انستیتو مشاوره می‌دهند؟ باید باشگاه‌های‌مان هم وضعیت خود را بهتر کنند. حرف زیاد است اما در اسلوونی حقیقتا بچه‌های ما خوب کشتی نگرفتند و باید به حال آن فکر کنیم چرا که این بچه‌ها باید پشتوانه بزرگسالان شوند اما با این پشتوانه‌ها در آینده به مشکل خواهیم خورد.

     وضعیت رقبای اصلی ایران چطور بود؟

روس‌ها پس از اینکه شرایط تیمی برایشان مهیا شد بهتر شدند و مطمئنا در یکی، دو سال آینده بهتر هم می‌شوند. ژاپنی‌ها نسبت به گذشته که در اوزان پایین مثل اول و دوم و سوم کشتی‌گیرهای خوبی داشتند اما الان در ۹۲ و ۹۷ هم خوب شدند و به لحاظ کیفیتی هم کشتی‌گیرهای خوبی دارند. خیلی جالب بود چون مثلا در اوزان پایین‌شان در سطح جوانان مدال می‌گیرند می‌بینیم که بزرگسالان‌شان هم مدال بگیر هستند این یک رقابت خوب بین بزرگسالان آنهاست. در کنار این تیم‌ها، امریکایی‌‌ها در جوانان مخصوصا امسال خیلی قابل بودند و اگر اشتباه نکنم هر ده تای آنها مدال گرفتند. یک کار تیمی کردند. این نحوه مبارزه تصور غلط در ذهن ما ایرانی که می‌گوید امریکایی‌ها فقط آمادگی جسمانی دارند را تعویض کرد. آنها کشتی تکنیکی می‌گیرند. اگر بخواهیم آمار در بیاوریم شاید ده نفرشان در کشتی‌های مختلف بالای بیست تا زیر گرفتند. آنها واقعا تکنیکی کشتی می‌گیرند اما ما به اشتباه تفسیر می‌کنیم آنها آمادگی بدنی بالایی دارند. آنها تا لحظه آخر جنگیدند کاری که متاسفانه رحمانی انجام نداد اینها را باید مورد بررسی قرار داد.

     صحبت خاصی مانده؟

امیدوارم و همه ما خواهان این هستیم که کشتی خوب شود. ان‌شاءالله در بازی‌های آینده برای بزرگسالان چه در آسیایی و چه در جهانی درخشش خوبی داشته باشند و انگیزه خوبی برای جوان‌ها باشند و دنباله رو آنها شوند.