در گفت و گو با روزنامه «اعتماد» مطرح شد:
سرمربی تیم ملی کشتی آزاد در المپیک: الان وقت خداحافظی حسن یزدانی نیست/ در پشتوانهسازی از امریکایی ها عقب هستیم
محسن کاوه در مورد شرایط حسن یزدانی و تیم ملی کشتی آزاد نکاتی را مطرح کرد.
روزبه دلاور| اظهارات اخیر منصور برزگر مبنی بر لزوم خداحافظی حسن یزدانی از دنیای قهرمانی شوک بزرگی به جامعه کشتی وارد کرده؛ پیشنهادی که ریشه در نگرانی برای حفظ اعتبار پادشاه و چالشهای ناشی از مصدومیت کهنه او دارد.
به گزارش روزنامه اعتماد، همزمان عملکرد ملیپوشان در تورنمنت رنکینگ کرواسی و نوسانات فنی در برخی اوزان ابهاماتی را درباره نقشه راه کشتی ایران در میادین بزرگ پدید آورده است. به همین بهانه و برای واکاوی دقیق شرایط فعلی سراغ محسن کاوه، پیشکسوت و مربی باسابقه رفتیم. او در این گفتوگو به تحلیل پیشنهاد برزگر و ارزیابی عیار فنی تیم ملی در مسابقات اخیر پرداخته است که حاصل آن را در ادامه میخوانید.
ارزیابی کلی شما از عملکرد کشتی ما پس از مسابقات رنکینگ چیست؟
مسابقات رنکینگ را به چشم یک تورنمنت دیدم که یکسری بچههای جوانتر کشتی گرفتند و مدعی رسیدن به دوبنده کشتی تیم ملی هستند. حضور در این مسابقات خوب است به شرط آنکه پس از مسابقات بیاییم عیبهایشان را پیدا کنیم و سطح کشتیگیرانی که میتوانند در بزرگسالان موفق شوند را ارتقا بدهیم. روی هم رفته حضور در چنین مسابقاتی خیلی خوب است.
عملکرد این کشتیگیران جوان چطور بود؟
جوان مثلا من ابوالفضل رحمانی را خیلی رو به جلو دیدم کشتیگیرانی مثل شمسیپور یا سبحان اسمی برای اولینبار در مسابقاتی که کشتیگیران نامدار هم میآیند شاید به لحاظ نتیجه خوب نباشند اما اگر روی اینها کار کنیم، میتوانند در آینده خوب باشند. مثلا سینا خلیلی خوب بود؛ روی هم رفته حضور در چنین مسابقاتی را نباید برای نتیجه گرفتن نگاه کرد، این مسابقات در مسیر نتیجهگرایی است. بچهها باید بیایند در این مسابقات خودشان را یک ارزیابی کنند برای آینده. در این فصل زمانی هم نباید کشتیگیرهای ما آمادگی خیلی بالایی داشته باشند! اگر در این زمان آمادگیشان خیلی بالا باشد حتما برای مسابقات بزرگ آسیب میبینند.
با توجه به عملکرد کشتیگیران ایرانی فکر میکنید بالاخره در برخی اوزان مثل ۹۲ و ۹۷ کیلوگرم توانستهایم کشتیگیر ششدانگی پیدا کنیم؟
ما در ۹۲ با مبین عظیمی، ابوالفضل امانی و امیرحسین فیروزپور و رقابت داخلی بین اینها میتوانیم یک کشتیگیر خوب برای رقابتهای جهانی داشته باشیم و در ۹۷ کیلو هم الان دست ما پر هست! چه حسن یزدانی که به تازگی وارد ۹۷ کیلو شده و چه آذرپیرا. هر دو کشتیگیر برای اوزان جهانی میتوانند مفید باشند. ما در ۹۷ نیروهای دیگری مثل گلیج و احمد بذری و بچههای دیگر را هم داریم.
دلیل اینکه حسن یزدانی آن شکست تلخ را مقابل حریف امریکاییاش تجربه کرد، چی بود؟
ما باید قبول کنیم که حسن یزدانی یک مدتی در حدود ۲۰ ماه دوران نقاهت پس از آسیبدیدگیاش را سپری میکند بعدش تازه آمده تمرینات حرفهایاش را به عنوان ورزشکار قهرمان شروع کرده و این را هم باید قبول کنیم که حسن دو وزن هم بالاتر آمده است. برای آمادگی در این وزن باید در مسابقات بیشتری شرکت کند، اما یکسریها پس از این باخت او صحبتهایی را مطرح میکنند که از نظر من زیاد منصفانه نیست! چرا؟ چون باید بپذیریم که حسن یزدانی چه به لحاظ شخصیتی به عنوان یک کشتیگیر اخلاقمدار شناخته میشود و چه به لحاظ شخصیت حقوقیاش به عنوان کسی که دارای چندین مدال جهانی است و چندین سال است که دارد برای ما افتخارآفرینی میکند، محسوب میشود. باید به او این فرصت را دهیم تا در وزن جدید جا بیفتد. یک مقدار این نقدهایی که میشود، کارشناسی نیست!
منصور برزگر گفته بهتر است حسن یزدانی خداحافظی کند!
قهرمانان بزرگ ما باید آن فرصتها را به خودشان بدهند یعنی باید شرکت کنند در مسابقات مختلف و اگر این فرصت را الان به خودشان ندهند در آینده میتواند آسیبهای روحی و روانی بیشتری به آنها بزند. با خودشان دایم میگویند که اگر باز هم در مسابقات شرکت میکردم، میتوانستم. مسابقات و دنیای قهرمانی همین است و باید مبارزه کرد و تمام توان خود را به کار ببندد حتی ممکن است به قهرمانی در جهان نرسد یا در این مسیر شکستهایی بخورد، اما اگر این فرصتها را یک قهرمان به خودش ندهد در آینده آسیبهای روحی و روانی دارد. البته من درباره نظر ایشان صحبتی ندارم و فقط نظر خودم هست.
آسیبدیدگی حسن یزدانی میتواند دلیل موجه برای خداحافظیاش باشد؟
ایشان یک آسیبدیدگی دارد که کارش را سخت میکند، اما او در حال مبارزه و تلاش است برای اینکه دوباره بیاید و کشتی بگیرد و این خیلی قابل ستایش است به نظر من. اگر به لحاظ کیفی مشکلی داشته باید با دکترها مشورت کند. او باهوش است و حتما با پزشکان و فیزیوتراپها مشورت دارد و به او پاسخ صریح میدهند. او مشورت میکند، اما تمام اینها به خاطر باخت حسن در این مسابقات است. اما او را در مسابقات لیگ دیدید که قهرمانان زیادی را برد، اما باید قبول کنیم که حسن برای اولینبار در دو وزن بالاتر در مسابقات دورهای کشتی گرفته و این شرایط متفاوت است. شرایط با مسابقاتی که یک کشتی صبح بگیری و یک کشتی در بعدازظهر فرق میکند. به نظر من باید حسن به خودش فرصت دهد و ما هم به او فرصت دهیم. این رقابت بین حسن و آذرپیرا و بقیه بچهها میتواند شرایط خوبی را برای کسی به وجود بیاورد که صاحب دوبنده تیم ملی میشود.
سوال آخرم درباره وضعیت فنی کشتی کشورمان است. بعضی از کشتیگیران ما در ثانیههای پایانی مغلوب رقبای بهخصوص امریکایی میشوند. مشکل اصلی فنی است یا زیرساختهای بدنسازی؟
باید قبول کنیم که امریکاییها رشد خوبی کردهاند. ما در سال گذشته یا در امسال تیم امریکا را دیدیم که در تمام ردهها غیر از بزرگسالان قهرمان شدند و در هر وزن در ردههای مختلف نفرات شاخصی دارند. به نظرم به لحاظ پشتوانه نسبت به آنها ضعیفتر هستیم و باید حتما پشتوانهسازی کنیم و برنامهریزی داشته باشیم. عیب است که مثلا رحمان عموزاد در بزرگسالان قهرمان شود، اما تیمهای امید و جوانان ما از مسابقات جهانی حذف شوند.
دیدگاه تان را بنویسید