سکوت سنگین‌تر از فریاد سلبریتی‌ها در روزهای جنگ!

 تینا جلالی در روزنامه اعتماد نوشت: صدای مهیب انفجار بمب‌ها قلبم را می‌فشرد، گوش‌هایم را می‌گیرم و تلاش می‌کنم صداها را نشنوم… اما مگر می‌شود، دومین انفجار و سومین… یک لحظه احساس می‌کنم بازیگر فیلم‌های جنگی شدم، با خودم فکر می‌کنم واقعیت است یا خواب می‌بینم؟

لحظه‌هایی از فیلم‌های رسول ملاقلی‌پور و ابراهیم حاتمی‌کیا از جلوی چشمم می‌گذرد. تلاش می‌کنم تمرکز کنم و از اتاق بیرون می‌آیم که جلوی خانه ما دود بلند می‌شود. از پنجره بیرون را نگاه می‌کنم، دود حاصل انفجار به خودش می‌پیچد و به هوا می‌رود… گیج و مستاصل تلاش می‌کنم به فضای مجازی سری بزنم، اخبار هم حکایت از انفجار در غرب دارد. با خودم می‌گویم: چرا دست از سر منطقه غرب بر نمی‌دارند؟  یک لیوان آب برای خودم می‌ریزم تا کمی آرام بگیرم، ذهنم به سمت یادداشت‌های سینمایی می‌رود که باید تهیه کنم. در این چند روز یادداشت‌های سینماگران یا بهتر بگویم ‌فیلمسازان زیادی را خوانده‌ام، اما چنگی به دلم نزد، بیشتر از سر رفع مسوولیت بود. ولی نوشته سیدرضا میرکریمی به معنای واقعی سینمایی بود، درباره مسابقه تاریخی محمدعلی کلی و جورج فورمن و تشبیه آن نبرد به جنگ ایران. با خودم فکر می‌کنم در آینده و سال‌های بعد از دل این روزها چه قصه‌هایی نوشته می‌شود و چه فیلم‌هایی قرار است ساخته شود؟

کدام بازیگران قرار است نقش‌های اول آن را بازی کنند؟  یاد یادداشت سیدضیاء هاشمی و نقش هنرمندان در جنگ می‌افتم. ناخودآگاه این پرسش در ذهنم به وجود می‌آید در این چند روز و در اتفاقات هولناک حملات امریکا و اسراییل، چرا صدایی از بازیگران و چهره‌های شناخته شده نشنیدیم؟   ( غیر از پرستویی و کیانیان و مریلا زارعی ) چرا بازیگران از درد کودکان میناب نگفتند؟  یعنی آنها صحنه‌های آتش‌سوزی و انفجار را در نقطه‌های مختلف ایران و تهران می‌بینند و کلامی نمی‌گویند؟  مگر می‌شود صحنه‌های آتش‌سوزی پالایشگاه‌های تهران و تصاویر دهشتناک را دید و ساکت بود؟  چه اتفاقی افتاده که بازیگران را به سکوت واداشته؟

باور کنید بعضی وقت‌ها بعضی اتفاقات قابل باور نیست، اینکه خاویر باردم، بازیگر شناخته شده جهان از آن طرف دنیا درباره مصایب جنگ در کشور ایران واکنش کوبنده نشان دهد، اما بازیگرهای داخلی ما سکوت اختیار کنند هم عجیب است و هم پرسش‌برانگیز.

البته اشتباه نشود اینجا قصد مواخذه نیست. ولی از موقعیت‌های تاریخی کشور هم نمی‌توان ساده گذشت.

آخر چطور همه بازیگران در جنگ ۱۲ روزه به میدان آمدند و از ایران دفاع کردند، اما این روزها هیچ کلامی نمی‌گویند.  باور کنید سکوت این روزهای آنها غم بزرگی در خود دارد… .