علیاشرف درویشیان با نوای «مرغ سحر» بدرقه شد
پیکر علیاشرف درویشیان تشییع و در بهشت سکینه کرج به خاک سپرده شد.
اعتمادآنلاین پیکر علیاشرف درویشیان با حضور جمعیت زیادی که برای بدرقه این داستاننویس و پژوهشگر فقید ادبیات در بهشت سکینه کرج حاضر شدند، تشییع شد و این نویسنده در این مکان به خاک سپره شد.
حاضران پیکر درویشیان را در سکوت تا قطعه هفت بهشت سکینه کرج همراهی کردند و پیکر این نویسنده با خواندن تصنیف معروف «مرغ سحر» به خاک سپرده شد. در آغاز مراسم، از سوی حراست محل تدفین به کسانی که عکس یا فیلم میگرفتند تذکر داده و گفته میشد اجازه تصویربرداری ندارند، که این موضوع ادامه پیدا نکرد و عکاسان و حاضران به تصویربرداری از مراسم پرداختند.
رضا خندان مهابادی، عباس مخبر، علی عبدالهی، حسن کیانیان، علی باباچاهی، علیرضا آدینه و بکتاش آبتین از جمله نویسندگان، شاعران و ناشران حاضر در مراسم بودند.
در این مراسم فرخنده حاجیزاده، محسن حکیمی، فریبرز رئیسدانا، علیاکبر معصومبیگی، رضا خندان مهابادی، ناصر زرافشان و حسن فرخسرشت سخنرانی کردند. همچنین ناهید کبیری شعر خواند و علیاکبر شکاری، نوازنده پیشکسوت کمانچه، چند قطعه خواند. فرخنده حاجیزاده با بیان اینکه علیاشرف درویشیان انسانی آزاده و عدالتخواه بود از حاضران خواست تا یک دقیقه به احترام او سکوت کنند. بهرنگ درویشیان، فرزند علیاشرف درویشیان، نیز از حاضران تشکر کرد و به خاطر تألم روحی صحبت نکرد.
محسن حکیمی نیز گفت: «علیاشرف از کودکی با درد و رنج ناشی از جامعه سرمایهداری آشنا بود. او از کودکی در کارگاه آهنگری کار میکرد و بعد از آن شاگرد بنا بود و بعد درس خواند و وارد دانشسرا شد و معلم کودکان در روستاهای اطراف کرمانشاه بود. او قبل از انقلاب در سالهای ۵۰، ۵۶ و ۵۷ به زندان افتاد و زمانی که در سال ۵۷ آزاد شد، من آن روز را به یاد دارم. مردم که به استقبال زندانیان آمده بودند او را بر دوش گرفته و تا دانشگاه تهران بردند و او سخنرانی کرد. مشکل اساسی او سانسور بود و بعدا نیز سانسور مشمول آثارش شد.» وی در ادامه با بیان اینکه بیماری علیاشرف درویشیان ناشی از فشار و استرس بود گفت: «اما این زندگی سر سوزنی غمانگیز نیست؛ زندگی او سراسر مبارزه و اعتراض بود.»
سپس فریبرز رئیسدانا در سخنانی اظهار کرد: «علیاشرف درویشیان نویسنده فرودستان نبود زیرا او معتقد بود همه نوشتهها باید برای همه جامعه و برای عدالت باشد. قلم علیاشرف درویشیان نماد شرافت است، نمادی برای آزادی و گذرگاهی ارزشمند برای عدالت اجتماعی.»
ناصر زرافشان نیز گفت: «علاقه نسبت به علیاشرف درویشیان خاص است. اگر چنین جایگاهی دارد به خاطر چهره و وجود فیزیکیاش نیست. او راوی رنجهای مردم بود که ویژگی قلم او بود. اصالت او در مضامینی است که در زندگی واقعی مردم روی میدهد.» او همچنین اظهار کرد: «دغدغه اول علیاشرف عدالت اجتماعی و ستیزهجویی با فقر بود. دومین ویژگی کار او آزادی و عدالت اجتماعی بود. سومین ویژگی کارش هم بومی بودن است و این مزیت اوست. چهارمین نکته درباره شخصیت فردی علیاشرف درویشیان است؛ او مانند آثارش ساده و فاقد تکلف است.»
علیاکبر معصومبیگی نیز در این مراسم گفت: «معمولا گفته میشود علیاشرف درویشیان کودکی سختی داشته و سختیهای بسیاری کشیده و در دوره جوانی طعم ستم را چشیده و زندانی شده؛ اما به نظر من زندگی علیاشرف درویشیان حسرتبرانگیز و رشکانگیز است. کسی که موفق شود از کودکی رنجدیده خود چنین داستانهایی بنویسد آدم موفقی است. چرا باید به حالش گریست؟ او بارها به زندان افتاد و همه ما نیز به زندان افتادهایم اما او حضور خود در زندان را به یک اثر ادبی تبدیل کرد.»
رضا خندان مهابادی هم اظهار کرد: «از چند روز قبل که این اتفاق ناگوار افتاد رسانههای زیادی با من تماس میگیرند و از من میپرسند که او را چگونه دیدهای. به نظر من علیاشرف درویشیان تکهای بود از باورها و آرمانهای خود.»
حسن فرخسرشت دیگر سخنران این مراسم هم در صحبتهایی گفت: «برای وداع با علیاشرف درویشیان آمدهایم. علیاشرف هر آنچه را گفت زندگی کرده است. او تصویرگر آنهایی بود که فقر و ستم چهارسوی زندگیشان را لگدکوب کرده است. آیا میتوان جهانی را تصور کرد که بدی قاعده شده و نیکی استثناست؟ برای تغییر آن به آثار علیاشرف نیاز داریم.»
علیاشرف درویشیان، نویسنده و پژوهشگر ادبیات عامه، عصر روز پنجشنبه ۴ آبانماه در پی یک دوره بیماری و نارسایی ریوی در سن ۷۶ سالگی در کرج درگذشت.
دیدگاه تان را بنویسید