نگاهی به کتاب احمد هاشمی؛
«آفتاب دار»؛ داستان آدم های ناتمام
از متن: رمان آفتابدار داستان رفاقت های قدیمی که این روزها همه می گویند نایاب شده و ای کاش بود. داستان بدشانسی ها، دروغ و ریا آدمها که برای پول به هر کاری دست میزنند. «احمد هاشمی» نویسنده این کتاب در رابطه با ایده شکل گیری آفتاب دار گفته است که « همه چیز از یک تصویر شروع شد. جوانی که پشت فرمان اتومبیلش نشسته بود و لبخندی روی لب داشت. گاهی لبهایش تکان آرامی میخورد و خندهاش تا میآمد محو شود، لبخند دیگری به جایش مینشست.
داستان رفاقت های قدیمی که این روزها همه می گویند نایاب شده و ای کاش بود. داستان بدشانسی ها، دروغ و ریا آدمها که برای پول به هر کاری دست میزنند. «احمد هاشمی» نویسنده این کتاب در رابطه با ایده شکل گیری آفتاب دار گفته است که « همه چیز از یک تصویر شروع شد. جوانی که پشت فرمان اتومبیلش نشسته بود و لبخندی روی لب داشت. گاهی لبهایش تکان آرامی میخورد و خندهاش تا میآمد محو شود، لبخند دیگری به جایش مینشست.
این اتفاق چند ثانیه بیشتر نبود، تا زمانی که من از کنار ماشینش رد شدم، اما برای من آن چند ثانیه هیچوقت تمام نشد. دنبال دنیایی که در خیال آن جوان بود میگشتم. خیالاتی که اینچنین او را از زمین میکَند و حتی حضور رهگذری که زل زده به چشمهایش او را برنمیگرداند.
چند روز گذشت و من تمام آن روزها غرق در رؤیاهای جوانک بودم. او نه راننده تاکسی تلفنی بود که منتظر مسافری باشد و نه چشم به راه معشوقهای که قرار بود چند دقیقه دیگر سر برسد. اصلاً آدمهای منتظر اینطور نیستند، رد نگاهشان را میشود دید که به امتداد یک راهی دوخته شده است؛ آدمی که اینطور حُرم آفتاب مرداد را طاقت بیاورد و یک قطره عرق هم روی پیشانیاش ننشیند، اصلاً روی زمین نیست که یک آدم زمینی پیدا شود و دست در دستش، دنده را عوض کند و راه بیفتد. برای او اگر هم دوست داشتنی شبیه عشق وجود داشته باشد، ماجرا از نگاهی که به طره گیسویی بیفتد و دلی که بلرزد، شروع نشده، تمام داستان از تنهاییاش شروع شده بود.
اینجور رفاقتها مزه تنهاییاش همیشه زیر زبان میماند. عاقبتش هم هرچه باشد یکجور تنهایی است.» در بخشی از این کتاب نوشته شده است: « یه روز تنهایی رفته بودم سینما. از در پشتی رفتم. سرظهر بود. یه دختر و پسر کنارم نشسته بودن. نفری یه ساندویچ کالباس درآوردن. بوی گند کالباس موندع توی سینما پیچیده بود. خواستم بگم برین بیرون کوفت کنین. یهو هوس کالباس کردم. از اونا که عینهو خمیرن و توشون سنگریزه پیدا میشه. بعد، در ظرف سالاد کلم رو وا کردن.دیدی کلم با سس قاطی میشه، چند ساعت بمونه بوی معده سگ می ده؟ حالا من هوس سالاد کلم کرده بودم.
آخر فیلم اون نایلون رو که از لواشک می کندن صداش رو اعصابم بود، ولی باز یه جور باحالی بود. چندسال بعد رفتم دوتا ساندویچ کالباس با دوتا سالاد کلم خریدم و یه کله خوردم. روش هم لواشک و آلوچه. دلم درد گرفته بود ولی هنوز گرسنه ام بود. فکرم سیرمونی نداشت. اون ساندویچ رو باید تو شونزده سالگی می خوردم.»هادی خانیکی استاد ارتباطات در رابطه با شخصیت های این کتاب گفته است که « شخصیت های این کتاب خیلی دیدنی و دست یافتنی هستند و نمی شود گفت که جایی درباره یکی شان غلو شده است. همه شخصیت ها را انگار دیده ایم، حتی اگر اهل جنوب شهر نباشیم.
این رمان به وقایع روز اشاره دارد و کاملاً در موقعیت های پارادوکسیکال این وقایع را نشان می دهد. از سوی دیگر در نقد اجتماعی نگاه واقع بینانه ای دارد. مانند اشاره ای که به موضوع ورود زنان به ورزشگاه می کند. این کتاب اقبال شتاب زده جامعه به فناوری های جدید را نشان می دهد و اشاره به پدیده هایی است که در جامعه کمتر به آن پرداخته می شود، مانند موضوع پزشکان ساختمان ساز.» رمان آفتاب دار ٩٥٠٠ تومان است و انتشارات نیلوفر آن را منتشر کرده است.
دیدگاه تان را بنویسید