رئیس سازمان سینمایی بیان کرد:
خیلیها از وضع کلی صدا و سیما ناراضی هستند
حجتالله ایوبی با بیان اینکه نگاه تلویزیون به اهالی سینما منفی است، گفت: صداوسیما برخلاف آنچه در دنیا اتفاق میافتد در صنعت سینما و تولید فیلم سهم ندارد، در حالی که سینما و تلویزیون دو بال صنعت تصویر هستند، اما الان تلویزیون نه سریالهای باشکوه قبل را تولید میکند و نه سهمی در تولید تلهفیلمها دارد و نتیجهی این اتفاق موج بیکاریای است که از جامجم به بهارستان میرسد.
او در گفت و گو با ایسنا تأکید کرده است که تغییر ذائقه و سلیقهی مخاطبان سینمای ایران در کنار افزایش فروش و تعداد تماشاگران یک اتفاق مهم به شمار میرود که در دوران مدیریت وی در سینِما رخ داده است.
گزیده ای از صحبت های رئیس سازمان سینمایی در ادامه می آید:
*به نظرم افزایش درصد سینماگرانی که در سینما مشغول کار هستند خود به تنهایی یک اتفاق خوب است، چون حتی آنهایی که با تردید به وضعیت سینما نگاه میکنند هم معتقدند که این روزها پیدا کردن بازیگر برای حضور در کاری سخت شده، چرا که بسیاری از آنها مشغول کار هستند. بنابراین اینها اتفاقات و خبرهای خوش پیوسته و دائمی است و خبر خاصی که الان بخواهم از آن به عنوان یک اقدام فوقالعادهای که در حال انجام است یاد کنم ندارم، اما کارهایی که خودم منتظرم زودتر ثمر بدهند و به آنها امیدوار هستم دو پروژهی مهم سینِما است.
*یک پروژهی دیگر با هماهنگی شورای عالی تهیهکنندگان در دست اقدام است تا سیستم مکانیزه از حالت آفلاین به آنلاین تبدیل شود. این سیتم میتواند نگرانیهای تهیهکنندگان و سینماداران را برای مشخص شدن میزان سهم و زمان پرداختشان تعیین کند.
*برخی سالنهای قدیمی در تهران و شهرستانها بازسازی نشدهاند؛ یعنی صندلی خوب، بوفه و لابی مرتبی ندارند و مردم ایران هم به چنین مکانهایی که مثلاً صندلیای قدیمی ۵۰ سال قبل را دارد نمیروند؛ به همین دلیل باید فکری به حال این سالنها کرد.
*هرجا که سالنهای قدیمی تخریب و سالن جدیدی بازسازی شده، فروش در آن سینما گاهی تا ۳۰ برابر هم شده است و اگر چه برای این جریان روی مردم و بخش خصوصی حساب میکنیم، اما همچنان به کمکها و حمایتهای خودمان هم ادامه میدهیم.
*واقعیت این است که از آمار دادن خیلی خوشم نمیآید، وگرنه براساس آن چیزی متفاوت از آنچه ممکن است گفته شود را میتوان نشان داد. با این حال اگرچه باز شدن خانه سینما اتفاقی مهم بود، اما به نظر من مهمترین اتفاق این بود که صنعت سینما حرکت خود را آغاز کرد و به نوعی راه افتاد.
*آشتی مردم با سینما اتفاق خیلی مهمی است و وقتی داشتم گزارشی را که برای انتشار یک کتابچه به نام «صنعت سینما در ایران» آماده میشود، نگاه میکردم متوجه شدم آمارهای خیلی امیدبخشی داریم؛ از جمله اینکه تعداد پروانههای صادر شده برای فیلمها و نیز فیلمهای تولید شده در سال ۹۴ که سال متوسط ما محسوب میشود نسبت به سال ۹۱ که سال پر رونق سینما در دولت گذشته بود، بسیار افزایش یافته است؛ به طور مثال در بخش تعداد فیلمهای نمایش داده شده از ۸۲ به ۲۱۳ رسیدهایم که فیلمهای هنر و تجربه و کوتاه و مستند را هم دربرمیگیرد و این یعنی ۲۱۳ هنرمند نتیجهی کار خود را روی پردهی سینما دیدهاند.
*عناوین فیلمهای خارجی توزیع شده در شبکهی نمایش خانگی در سال 41، 94 درصد کاهش و فیلمهای ایرانی ۹۷ درصد افزایش پیدا کرده است؛ بنابراین فکر میکنم اینها اتفاقات مهم سینما است، اما دربارهی آنچه برای برخی فیلمها پیش آمده واقعیت این است که پیگیری برخی از آنها در حد توان بنده به عنوان رئیس سازمان سینمایی نیست. بخشی هم در اختیار حتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نیست، ولی تأکید میکنم پروندهی هیچکدام از فیلمهایی که برای اکران مشکل داشتند بسته نشده است و یکی از مثالهایی که میتوانم مطرح کنم فیلم «رستاخیز» است که از اکران عمومی آن خیلی دور نیستیم.
*این را قبول دارم که همچنان در ذهن بخشی از بدنهی مدیریت کشور، سینما روی صندلی بدگمانی است؛ یعنی باور به اینکه سینما به نظام و کشور خدمت میکند هنوز فراگیر نشده است. به نظرم این بدگمانی که به سینما و هنر وجود دارد گاهی باعث اقداماتی میشود که برای همهی ما سخت و پرهزینه است و در واقع انرژی منفی به سینمایی است که به این نظام خدمت میکند. با این حال بخشی از آنچه را که پیش آمده باید با گفتوگو حل کرد و در جلساتی که اخیرا هم داشتیم، دوستان متوجه شدند که اهالی سینمای ایران چقدر به آرمانهای نظام جمهوری اسلامی کمک میکنند و اگر این روند را ادامه دهیم، به نظرم بدگمانی به سینمای ایران کمتر میشود.
* متأسفانه بخش قابل توجهی از انرژی ما صرف موضوعاتی میشود که اهمیتی ندارند تا بخواهند وقت مدیران کشور را بگیرند. به عنوان مثال نمیدانم چرا فیلمی مثل «فروشنده» که باعث افتخار ایران است و آن همه اتفاقات خوب در دنیا برایش رخ داده و کارگردانی مثل اصغر فرهادی دارد که برای ساخت فیلمش تمام ضوابط و آداب و ادب فیلمسازی ایرانی را رعایت کرده، باید با حاشیههایی روبرو شود که مجبور باشیم کلی وقت صرف کنیم با افراد مختلف صحبت کنیم تا بگوییم این فیلم هیچ مشکلی ندارد.
*به زودی جلسهی دیگری با قاضی محترم صادرکننده حکم خواهیم داشت و آقای جنتی هم با رئیس قوه قضاییه در اینباره صحبت کردهاند. انشاءالله موضوع حل میشود، اما نکته اینجاست که ما در این قضیه با یک پارادوکس روبرو هستیم، چرا که سینماگران میگویند تیزری به شبکههای ماهوارهای ندادند و نقشی در این ماجرا ندارند و ممکن است کسانی از سر انتقام اقدام به پخش تیزرهای آنها کنند و معلوم نیست چطور میتوان این را ثابت کرد. از طرف دیگر گفته میشود تعریف شبکههای معاند خیلی مشخص نیست و در نهایت وقتی چنین احکامی صادر میشود در واقع به آنها تهمت زده شده است آن هم برای جرمی که ثابت نشده و خیلی هم قابل اثبات نیست. به همین دلیل در شرایط فعلی به نظر میرسد همچنان خطر برای سینماگران وجود داشته باشد.
*ما با کمیسیون فرهنگی مجلس همیشه تعامل خوبی داشته و داریم، اما به آنها گفتهایم که شورای پروانه نمایش مرجع اصلی برای اکران فیلم است؛ به همین دلیل وقتی رییس کمیسیون فرهنگی مجلس سه، چهار روز قبل از شروع اکران عمومی فیلم «فروشنده» از من مصرانه خواستند که فیلم را برای ایشان و احتمالاً تعدادی دیگر از نمایندگان نمایش دهم، امتناع کردم و فکر میکنم باعث دلخوریشان هم شدم. آن روز به ایشان گفتم اگر آقای فرهادی بخواهد این کار را انجام بدهد حرفی ندارم، اما من به عنوان رئیس سازمان سینمایی این کار را نمیکنم که شما یک فیلم را ببینید و بعد تصمیم بگیرید که اکران بشود یا خیر.
*بنای حوزهی هنری با ما بر سر تفاهم است و شرایط با گذشته فرق دارد، چون آن زمان بنابر عدم تفاهم و درگیری شدید بود و دستاورد آن جز تنش برای اهالی سینِما نبود. الان واقعاً حوزه قصد بر همکاری با ما دارد و در این بین فیلمهایی هم بوده که حوزه براساس مشکلات خاص خودش تردیدهایی برای اکران آنها داشته، ولی کار با مذاکره حل شده است. برخی فیلمها را هم نتوانستند اکران کنند، ولی ما سعی کردیم این موضوع بحران نشود،, چون اولاً این بحرانها به نفع سینما نیست و بعد هم اینکه معتقدم درصد تأثیر حوزهی هنری بر فروش سینمای ایران آنچنان قابل ملاحظه نیست که روند اکران یک فیلم را مختل کند. نمونهی آن هم فیلم «لانتوری» است که در سینماهای حوزهی هنری نمایش داده نشد، اما همه میبینیم که چطور با استقبال مواجه شده است بنابراین این، شکلی است که ما به ماجرای حوزهی هنری نگاه میکنیم.
* آقای عسگری میراثدار گذشتهای هستند که زمان میبرد تا درست شود، ولی واقعیت این است که وضع کلی صداوسیما به گونهای است که خیلیها از آن ناراضی هستند و این رسانه با افت بسیار شدید مخاطب روبرو شده است. اهالی سینما هم از صداوسیما راضی نیستند و این نارضایتی چند دلیل دارد از جمله اینکه رسانهی ملی به سینمای مملکت کم توجهی میکند و همین باعث شده تهیهکنندگان از نحوهی پخش تیزر و نیز هزینههای آن راضی نباشند.
*صداوسیما برخلاف آنچه در دنیا اتفاق میافتد در صنعت سینما و تولید فیلم سهم ندارد، در حالی که سینما و تلویزیون دو بال صنعت تصویر هستند، اما الان تلویزیون نه سریالهای باشکوه قبل را تولید میکند و نه سهمی در تولید تلهفیلمها دارد و نتیجهی این اتفاق موج بیکاریای است که از جامجم به بهارستان میرسد.
*به طور کلی مسئلهی کاملا مشهود این است که نگاه تلویزیون به اهالی سینما منفی است. اعتقاد ما بر این است که صداوسیما باید مردم را به سمت سینماها بکشاند، اما آنچه حداقل من در این سه و نیم سال مدیریت خودم دیدم خلاف این بوده و در این مدت تقریبا تمام بحرانهایی که داشتهایم از تلویزیون و بخشهای خبری آن آغاز شده است. مثل ماجرای فیلم «رستاخیز» که کلید آن را تلویزیون جمهوری اسلامی زد و در آن احمدرضا درویش را در حد سلمان رشدی پیش بردند؛ همین تلویزیونی که الان طرفدار نمایش با چهرهی (حضرت ابوالفضل (ع)) فیلم درویش است. در کنار این اتفاقات متأسفانه برنامههای نقد تلویزیون هم مثبت نیست و امیدواریم گرفتاریهای رئیس جدید صداوسیما هم کمتر شود تا بتوانیم جلسهای با ایشان برای بررسی این موضوعات داشته باشیم.
*بدگمانهای سینما ممکن است چند دسته باشند. عدهای هستند که اصلا با هر پروژهی خوبی که در این دولت اجرا شود مشکل دارند و عدهی دیگری هم هستند که نگاهشان صرفا سیاسی است که من با این دو دسته کاری ندارم. اما خطاب به آنهایی که دغدغهمند واقعی هستند و صادقانه نگرانی دارند مثل جامعهی متدینین و علما، میگویم که در حال آماده کردن گزارشی برای این جمع شریف و قابل اعتنا هستم تا با آمار و ارقام و تحلیل محتوایی بگویم که چه تعداد فیلم و با چه محتوایی تولید شده و ذائقهی مخاطب به چه شکل در این سالها تغییر کرده است.
*ادعای من این است که سینمای ایران پیشتاز پرچمداران مقابله با نفوذ فرهنگی غرب در ایران است و یک نمونهی بارز آن همان کاهش فیلمهای خارجی عرضه شده در شبکهی نمایش خانگی است که با رشد ۹۰ درصدی فیلمهای ایرانی به ۴۰ درصد کاهش یافته است. میخواهم تأکید کنم که ما این شانس را داشتهایم هزاران نفر از مردم، شبها ماهوارههای خود را خاموش کرده و فیلمهای طیب و حلال سینمای ایران را دیدهاند.
*خیلی دلم میخواهد کسانی که با آقای کیارستمی مخالف بودند و گاهی به من هم خرده میگیرند، یکبار بیطرفانه دستاوردهای او را برای ایران، اسلام، انقلاب و نظام جمهوری اسلامی بررسی کنند و ببینند که کیارستمی چه کارنامهی درخشانی برای معرفی چهرهی دیگری از نظام جمهوری اسلامی ایران و انقلاب اسلامی دارد.
دیدگاه تان را بنویسید