کد خبر: 130476
|
۱۳۹۵/۰۶/۰۵ ۰۰:۰۰:۰۰
| |

مهتاب کرامتی بیان کرد:

دوست دارم با کارگردان‌هایی که فیلم اولشان را می‌سازند همکاری کنم

این بازیگر سینما گفت: فیلمنامه «عصر یخبندان» و کاراکتر منیر در این فیلمنامه، خیلی به من جای کار می‌داد. منیر، زنی از طبقه متوسط است که دلش می‌خواهد رشد کند، دیده‌شود و مورد اهمیت قرار بگیرد ولی برای این دیده شدن مسیر اشتباهی را انتخاب می‌کند.

دوست دارم با کارگردان‌هایی که فیلم اولشان را می‌سازند همکاری کنم
کد خبر: 130476
|
۱۳۹۵/۰۶/۰۵ ۰۰:۰۰:۰۰
اعتمادآنلاین - مهتاب کرامتی بازیگر سینما در گفت و گویی بیان کرده است که در صورتی کار من، نمود پیدا خواهد کرد که همه دوستان در کنار هم به‌درستی کار کنیم. برای همین به مستقل رفتار کردن سر صحنه و بی‌توجهی به کارگردان اعتقادی ندارم. او در گفت و گو با «خبرگزاری صبا» گفته است: فیلمنامه خوب برای من اهمیت ویژه‌ای دارد و در این فیلمنامه کاراکتری که به من پیشنهاد می‌شود باید جای کار داشته باشد. به‌علاوه کارگردان هم برایم بسیار اهمیت دارد چون یک کارگردان خوب، حتی می‌تواند از یک فیلمنامه متوسط، یک فیلم خیلی خوب بسازد و یک کارگردانی ضعیف، می‌تواند یک فیلمنامه عالی را به نابودی بکشاند.

گزیده ای از صحبت های مهتاب کرامتی در ادامه می آید:

* زمانی که پیشنهاد کار در «عصر یخبندان» به من داده شد، فکر می‌کردم این فیلمنامه هم باید در همان راستایی که دو فیلم قبلی حرکت کرده‌اند باشد ولی «عصر یخبندان» کاملا متفاوت بود و فیلمنامه بسیار قوی‌ای داشت، به علاوه به جرات می‌توانم بگویم که در طول ساخت و تولید، فیلم نسبت به فیلمنامه هم پیش افتاد.

*«عصر یخبندان» فیلم بسیار سختی بود، حتی خیلی سخت‌تر از آن چیزی که من در ابتدا با خواندن فیلمنامه تصور می‌کردم. این فیلم نزدیک به پنجاه لوکیشن داشت و تعداد بازیگران آن هم زیاد بودند. برخلاف «خط ویژه» که بیشتر ریتم تند، تعقیب و گریز و اکشن فیلم، تماشاچی را با خود همراه می‌کرد، در «عصر یخبندان»، باتوجه به این‌که شخصیت‌ها دو نفره، سه‌نفره یا حتی به‌صورت تکی بازی دارند، تماشاچی بیشتر می‌تواند به عمق شخصیت‌ها پی ببرد و این موضوع به‌نظر من یکی از مهم‌ترین تفاوت‌هایی است که این فیلم با بقیه کارهای کیایی دارد.

*مصطفی کیایی به‌شدت به فیلمنامه وفادار است ولی این وفاداری به هیچ عنوان بی‌منطق نیست. او بابت تک تک پلان‌هایی که می‌خواهد بگیرد دلیل و منطق داشته است و به‌راحتی بازیگرانش را توجیه می‌کند. چندبار سر صحنه این تجربه برای من پیش آمد که می‌خواستم دیالوگی را جور دیگری ادا کنم، مصطفی کیایی هم می‌پذیرفت ولی خیلی برایم جالب بود که پس از تمرین‌های مکرر و مکرر، در آخرین اجرا به همان جمله‌ای می‌رسیدم که خود او در فیلمنامه نوشته بود و ترجیح می‌دادم دیالوگ را به همان شیوه ادا کنم.

*فیلمنامه خوب برای من اهمیت ویژه‌ای دارد و در این فیلمنامه کاراکتری که به من پیشنهاد می‌شود باید جای کار داشته باشد. به‌علاوه کارگردان هم برایم بسیار اهمیت دارد چون یک کارگردان خوب، حتی می‌تواند از یک فیلمنامه متوسط، یک فیلم خیلی خوب بسازد و یک کارگردانی ضعیف، می‌تواند یک فیلمنامه عالی را به نابودی بکشاند.

*البته فکر می‌کنم تجربه کاری من نشان داده است که دوست دارم با کارگردان‌هایی که فیلم اولشان را می‌سازند همکاری کنم، به شرط آن‌که بدانم کارشان را بلد هستند و تجربه سینما را دارند - یا به‌عنوان دستیار یا به‌عنوان فیلمساز فیلم کوتاه- تا بتوانم در طول کار، خودم را به دست آنها بسپارم.

*دوست دارم که به کارگردان اقتدا کنم و نگاه کارگردان به‌عنوان کسی که می‌تواند من را راهنمایی کند برایم از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این جمله معروفی را که بارها آن را شنیده‌ایم تکرار می‌کنم؛ سینما یک کار گروهی است و اگر همه اعضای گروه به‌خوبی در کنار هم کار نکنند هیچ موفقیتی به‌دست نخواهد آمد. بنابراین در صورتی کار من، نمود پیدا خواهد کرد که همه دوستان در کنار هم به‌درستی کار کنیم. برای همین به مستقل رفتار کردن سر صحنه و بی‌توجهی به کارگردان اعتقادی ندارم.
برای مطالعه و بررسی آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال اعتمادآنلاین در «روبیکا» و «بله» مراجعه کنید.

دیدگاه تان را بنویسید

خواندنی ها