بهروز بهزادی:‌ تورم، کارمندان و کارگران و بازنشستگان را روز‌به‌روز فقیرتر می‌کند

بهروز بهزادی در یادداشتی با عنوان «برای ایران آباد» در روزنامه اعتماد نوشت: جنگ در خلیج فارس ادامه دارد. تازه به جنگ نفتکش‌ها رسیده است. ناوگان جنگی امریکا به محاصره ایران ادامه می‌دهند. بیشترین فشار به اقتصاد کشور وارد آمده است. گرچه مقاومت نیروهای ایرانی در برابر دشمن جانانه است تا جایی که قدرت نظامی ایران زبانزد جهانیان شده است. از آنجا که معتقدم می‌توانیم بر مشکلات فائق شویم، اوضاع کشور را طی سال گذشته در دو  اپیزود بررسی کرده‌ام.

1- گرفتار تورم وارداتی شده‌ایم؛ تورمی که محصول تحریم و جنگ امریکا است. تورمی که با پیشینه تحریم اقتصادی توسط همین کشور، آهسته‌آهسته آغاز شد و اینک به اوج رسیده است. زیرا که به جنگ آغشته شد و کشتی‌هایی که روی آب محاصره‌مان کردند و هواپیمایی که پیش‌تر آمدند و راه برای آنان گشودند. البته بمب‌هایی روی شهرهایمان ریختند. بمب‌هایی که نه عروسی می‌شناختند و نه عزا، نه دانشگاه می‌شناختند و نه کودکستان و دبستان. اینها قوز بالاقوز شد بر مشکلات ناشی از چند دهه گذشته که تولید ناخالص کشور صددرصد افزایش پیدا کرده بود ولی حتی یک ریال از درآمد آن نصیب کارمندان و کارگران نشد و اقتصاد کشور زیر فشار رفت.

2- ثابت شده است که تورم، طبقات بالای جامعه را که ثروت و مکنت بسیار دارند متمول‌تر می‌کند و طبقات میانی یعنی کارمندان و کارگران و در کل مزدبگیران را فقیرتر می‌کند. البته طبقه بازرگانان و کسبه خرد از تورم آسیب چندانی نمی‌بینند، چرا که در هر شرایطی مبلغی روی اجناس خریداری شده می‌کشند و می‌فروشند. پس آسیب اصلی را کارمندان و کارگران و بازنشستگان که درآمد ثابتی دارند می‌بینند و روزبه‌روز فقیرتر می‌شوند. اما آنان که از یک پارچه تا چند پارچه زمین دارند، خانه دارند، طلا و نقره دارند خریدار وسایل آنتیک‌اند و در کل از این خانه به آن ویلا می‌روند و ماشین‌های لاکچری می‌خرند و شاید هواپیمای خصوصی دارند، روزبه‌روز چاق‌تر و ثروتمندتر می‌شوند.

3- حالا چندی است رییس‌جمهوری آمده است که خرابی‌ها را آباد کند، نظم و نسق به کار دولت و دیوانسالاری بدهد. ماشین خود را روشن کرد که راه بیفتد ولی دیو امریکا تنوره کشید و به‌همراه اسراییل به ایران حمله کرد و هنوز هم دست‌بردار نیست.

البته اگر قدرت نظامی ما نبود خاکمان را به توبره می‌کشیدند، صد آفرین به دلیرمردان مدافع کشور. شوری در جامعه پیدا شده بود. پزشکیان و گروهش با شعار وفاق ملی می‌خواستند روح جدیدی بر پیکر بروکراسی و اقتصاد کشور تزریق کنند که این حمله چنان که می‌بینیم چون سد اسکندر مقدونی جلوی آن ایستاد. با این حال جنگ و تحریم شدیدی که می‌توانست به قحطی منجر شود گرچه قیمت‌ها را بالا برد ولی نتوانست مغازه‌ها را خالی از اجناس کند، البته مشکلاتی در توزیع به وجود آمده است که طبیعی است. در زمان دولت پزشکیان بسیاری از مشکلات جامعه نیز حل شده است. مشکلاتی که زنان به عنوان نیمی از جمعیت کشور با آن روبه‌رو بودند، مساله اینترنت که برای مدتی قطع بود و می‌رفت که همچنان بماند و بسیاری دیگر از اصلاحاتی که می‌دانیم یک چنین دولتی اگر منابع مالی ناشی از فروش نفت داشته باشد مسلم است گام‌های بزرگی برای آبادی و آزادی برمی‌دارد. باید این دولت را حمایت کنیم.