هشدار نسبت به تخریب تیم مذاکرهکننده؛ پالسی از تفرقه و تضعیف دیپلماتها صادر شود دشمن بهرهبرداری میکند
روزنامه اعتماد نوشت: اگر خدای ناکرده پالسی از تفرقه یا تضعیف و تخریب دیپلماتها و سیاستمداران کشور که در حال نبرد هستند صادر و مشاهده شود جدا از خالی کردن پشت رزمندگان، منجر به بهرهبرداری دشمن و تحت فشار قرار دادن دیپلماتهای ما خواهد شد. چیزی که در بیانیه شورای عالی امنیت ملی نیز به دقت و درستی تاکید شده است.
محمد ذاکری در یادداشتی با عنوان «پیروزی در نیمه اول» در روزنامه اعتماد نوشت: اعلام آتشبس 15 روزه و پایان درگیری نظامی بین ایران و امریکا و اسراییل، احساسات متناقضی را در گروههای مختلف جامعه برانگیخته است. برخی از اعلام این آتشبس ناراحتند و آن را نشانهای از سازش و نیمه کاره رها کردن نبرد تلقی میکنند. گروهی دیگر نیز از این خبر ناراحتند چون آنچه امید داشتند با تهاجم نظامی این دو رژیم ددمنش در ایران محقق شود، برباد رفته میبینند. گروهی از پایان فاز نظامی خرسندند چون آن را مایه حفظ امنیت مردم و زیرساختها و منابع کشور میدانند. گروهی نیز با تردید و ابهام به روزهای آینده مینگرند تا ببینند نتیجه چهل روز درگیری نظامی و چند هفته تلاش دیپلماتیک به کجا خواهد رسید و... با این همه به نظر میرسد جانفشانی غیورمردان نیروهای مسلح ایران در سپاه پاسداران و ارتش و فراجا و بسیج و... با هدایت مقام معظم رهبری و تلاش و پشتیبانی دولت و حمایت و حضور ایثارگرانه مردم در صحنه، منجر به پیروزی ایران در فاز نظامی نبرد شده است. اما نباید فراموش کرد که این پیروزی به مثابه پیروزی در نیمه اول یک مسابقه یا بازی رفت است. در واقع باید دقت داشت که نبرد نابرابر ایران و امریکا و اسراییل و متحدانشان هنوز تمام نشده بلکه اعلام آتشبس 15 روزه به معنای تغییر میدان و عرصه نبرد است. چنانکه گفتم فاز اول این نبرد فاز نظامی بود که با برنامهریزی و تقسیم کار دقیق و مجاهدت همه ارکان با پیروزی میهن و مردم ما به پایان رسید اما فاز دوم نبرد هنوز باقی مانده و دیپلماتها و نیروهای سیاسی و امنیتی در خط مقدم این میدان هستند تا پیروزی کشور در فاز نظامی را تقویت یا تثبیت و منتج به دستاوردهای سیاسی، اقتصادی، امنیتی و ژئوپلیتیک کنند. پس این تلقی که جنگ تمام شده و کشور کار را نیمهکاره رها کرده یا باید با خوش خیالی به شرایط عادی برگشت چندان دقیق نیست. در فاز قبلی، نیروهای مسلح در صف اول نبرد با دشمن بودند و دستگاه دیپلماسی در پشت صحنه تلاش میکرد تا در عرصه سیاسی، دیپلماتیک، افکار عمومی مردم و سران کشورهای دیگر بستر لازم برای فعالیت و موفقیت نیروهای نظامی را فراهم کند، ضمن آنکه مانع از شکلگیری فضای سیاسی تقابلی علیه کشور شده و همواره نشان دهد ایران طرفی است که آغازگر جنگ نبوده، تمایلی به جنگ هم ندارد اما برای دفاع از خود محدودیتی قائل نیست. این امر به ویژه در تعامل با کشورهای منطقه و همسایگان که اسراییل تلاش داشت با عملیات پرچم دروغین آنها را رودرروی ایران قرار بدهد بسیار موثر بود.
حال در نیمه دوم نبرد، دیپلماتها و سیاستمداران از 21 فروردین در اسلامآباد به میدان میروند تا نبرد را بر سر میز مذاکره و هزارتوهای دیپلماسی ادامه بدهند. آشکار است که ماموریت نیروهای مسلح کشور تمام نشده و آنان نیز در پشت صحنه با هوشیاری و آمادگی کامل از تمامیت ارضی کشور، دستاوردهای جنگ و روند مذاکرات حمایت میکنند تا دشمن خیال خامی برای شکستن آتشبس و غافلگیری کشور در دوران مذاکره را در سر نپروراند.
اما نقش مردم، رسانهها و صاحبان تریبون در این ایام نیز بسیار تعیینکننده و پررنگ است. همانطور که در 40 روز گذشته رهبری معظم، فرماندهان نظامی و مسوولان کشور، حضور مردم در خیابان را به منزله حمایت از نیروهای مسلح و پشتگرمی آنان در میدان نبرد دانستند و رسانهها و جریانهای فکری و سیاسی وطنپرست با زبان و قلم و حضور میدانی در حمایت از نیروهای مسلح به میدان آمده و به راهبرد کشور در مدیریت جنگ اعتماد کردند امروز نیز جا دارد همین حمایت از رزمندگان عرصه دیپلماسی صورت بگیرد.
به جرات میتوان گفت تیم مذاکرهکننده ایران دربرگیرنده خبرهترین، متعهدترین و میهنپرستترین سیاستمداران کشور و جهان هستند و در عین دانش و تخصص و تجربه در کار خود بر سر منافع ملی و حقوق مردم با کسی تعارف ندارند. اگرچه نقد عالمانه و کارشناسی و کمک فکری به مردان دیپلماسی کشور از مجاری درست قطعا مفید خواهد بود اما اگر خدای ناکرده پالسی از تفرقه یا تضعیف و تخریب دیپلماتها و سیاستمداران کشور که در حال نبرد هستند صادر و مشاهده شود جدا از خالی کردن پشت رزمندگان، منجر به بهرهبرداری دشمن و تحت فشار قرار دادن دیپلماتهای ما خواهد شد. چیزی که در بیانیه شورای عالی امنیت ملی نیز به دقت و درستی تاکید شده است.
همانطور که همه در کنار هم و با همه ظرفیت در کنار نظام و پشت رزمندگان نظامی ایستادیم، به فرماندهان و سربازان کشور اعتماد کردیم و تا کسب نتیجه دلخواه در این مرحله کار را رها نکردیم بازهم باید در کنار نظام و پشت رزمندگان سیاسی هم بمانیم و با اعتماد به تجربه و تعهد ایشان به فضل الهی با تثبیت آن دستاوردها جنگ را برای همیشه خاتمه دهیم. به بیان دیگر همانگونه که پای جنگ ایستادیم باید پای مذاکره هم بایستیم.
نکته آخر هم ضمن ادای احترام به همه شهدا و جانبازان و آسیبدیدگان جنگ دوازده روزه و جنگ رمضان، یادی از رهبر شهید انقلاب در ایام چهلم شهادت ایشان است. ایشان در طول نزدیک به چهار دهه مسوولیت رهبری کشور همواره در پی پیشرفت ایران و توسعه و بارورسازی استعدادها و ظرفیتهای مختلف کشور در همه زمینهها بودند. معتقدم بهترین شیوه گرامیداشت یاد ایشان و گرفتن انتقام خون پاکشان تلاش همدلانه همه مردم به ویژه متخصصان کشور برای پیشرفت و سرآمدی ایران و جبران آسیبها و ضایعات دو جنگ اخیر است. نبرد و مجاهدت متخصصان، مدیران، کارمندان و کارگران و دانشمندان و فناوران کشور با پایان این جنگ به شکل جدیتری آغاز خواهد شد. امید که ثمره خون پاک رهبری، فرماندهان، مدیران، دانشمندان و همه هموطنان شهیدمان تنومندی و باروری هرچه بیشتر درخت پیشرفت و اقتدار ایران باشد و دستاوردهای پرافتخار پیروزی در این نبرد با هدایت رهبری جدید منجر به جهش کشور در همه ابعاد شود.
دیدگاه تان را بنویسید