ایروانی: اعتراف اوکراین، مشارکت فعال در تجاوز نظامی به ایران است
سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل در نامهای به دبیرکل سازمان ملل و شورای امنیت: اعتراف اوکراین مبنی بر اعزام «صدها کارشناس» به منطقه برای مقابله با ایران، حمایت مادی و عملیاتی از تجاوز نظامی به رهبری آمریکا و رژیم اسرائیل و مشارکت فعال در استفاده غیرقانونی از زور علیه یک کشور است.
سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل در نامهای به دبیرکل سازمان ملل و شورای امنیت: اعتراف اوکراین مبنی بر اعزام «صدها کارشناس» به منطقه برای مقابله با ایران، حمایت مادی و عملیاتی از تجاوز نظامی به رهبری آمریکا و رژیم اسرائیل و مشارکت فعال در استفاده غیرقانونی از زور علیه یک کشور است.
ایران قاطعانه تمامی اتهامات بیاساس سفیر اوکراین در سازمان ملل را رد میکند و این ادعاها فاقد هرگونه دلیل معتبر بوده و آشکارا با هدف انحراف توجه از جنگ تجاوزکارانه جاری از سوی ایالات متحده آمریکا و رژیم اسرائیل علیه حاکمیت و تمامیت ارضی ایران و نیز تطهیر جنایات هولناک ارتکابی علیه غیرنظامیان و زیرساختهای غیرنظامی مطرح گردیده است.
این اعتراف مبنی بر اعزام «صدها کارشناس» به منطقه، ظاهراً بهمنظور کمک به برخی دولتهای خلیج فارس برای مقابله با ایران در ماهیت خود بهمنزله ارائه حمایت مادی و عملیاتی از یک تجاوز نظامی غیرقانونی جاری به رهبری ایالات متحده آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران که از تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ آغاز گردیده، محسوب میشود.چنین دخالتی تصادفی نیست، بلکه بیانگر مشارکت فعال در استفاده غیرقانونی از زور علیه یک دولت دارای حاکمیت و تسهیل آن بوده و نگرانیهای جدی را در چارچوب حقوق بینالملل از جمله اصول حاکم بر مسئولیت دولتها و ممنوعیت معاونت یا مساعدت در ارتکاب اعمال متخلفانه بینالمللی، برمیانگیزد.
در واقع، اوکراین با ارائه کمکهای عملیاتی و فنی که بهطور مستقیم در توسل به زور و ارتکاب اعمال تجاوزکارانه علیه حاکمیت و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران مؤثر است، وفق حقوق بینالملل، مسئولیت بینالمللی ناشی از معاونت یا مساعدت در ارتکاب یک عمل متخلفانه بینالمللی را متحمل میگردد.
اقدامات غیرقانونی اوکراین مصداق مشارکت در یک عمل تجاوزکارانه بوده و ناقض ممنوعیت بنیادین توسل به زور مندرج در بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد میباشد. افزون بر این، تلاش اوکراین برای توجیه یا عادیسازی هدفقرار دادن زیرساختهای حیاتی عمیقاً نگرانکننده بوده و با اصول بنیادین حقوق بینالملل بشردوستانه ناسازگار است.
دیدگاه تان را بنویسید