ارزیابی اعتراضات از دیدگاه مدیریت بحران؛ چرا پیشگیری به اندازه کافی انجام نشده بود؟
مهدی زارع نوشت: در 18 دی ماه و پس از فراخوانی که از طریق رسانههای فارسیزبان وابسته به امریکا و همراهانش، اعتراض صنفی به اغتشاش بدل شد. پرسش مهم از دید مدیریت بحران آن است که چرا با وجود سابقه 10 روزه اعتراضات تا آن روز و فراخوانی که داده شده بود پیشگیری به اندازه کافی در مورد عناصر اغتشاشگر انجام نشده بود؟
مهدی زارع در یادداشتی با عنوان «ارزیابی اعتراضات از دیدگاه مدیریت بحران» در روزنامه اعتماد نوشت: از صبح دوشنبه 8 دی ماه، همزمان با افزایش چندباره و لحظهای قیمت ارز و همچنین رشد عجیب برخی بازارهای دیگر چون طلا و لوازم الکترونیکی، برخی کاسبان در تعدادی از خیابانها مانند لالهزار و پاساژهایی معروف چون علاءالدین، چارسو و... دست به اعتراض زدند. در این مرحله اغلب حاضرین در صف معترضین از دادن شعارهای هیجانی و سیاسی دوری کردند.
پس از این تحولات محمدرضا فرزین، رییس بانک مرکزی استعفا کرد و عبدالناصر همتی جانشین او شد. در این مراحل رسانههای فارسیزبان خارج از ایران تلاش کردند تا با رادیکالسازی مطالبات عمومی آن را سیاسی کرده و «آشوب محله محور» را جایگزین فضای اعتراض اقتصادی موجود کنند. مطابق با اصل 27 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اعتراضات مسالمتآمیز با رعایت دو شرط: 1- به همراه نداشتن سلاح و 2- مخل نبودن مبانی اسلام، آزاد اعلام شده و این حق به رسمیت شناخته شده است.
حاکمیت موظف است با رعایت این دو شرط امنیت این اعتراضات را تامین نماید.
همچنین، وضع هرگونه قانون و آییننامهای که شروط دیگری بر این دو شرط مصرح در قانون اساسی اضافه نماید، خلاف صریح قانون اساسی است و شورای نگهبان به عنوان نهاد نگهبان و مفسّر قانون اساسی در مواردی به ابطال اقدام میکند. در این مورد باید تاکید کرد که دولت در پاسخ به اعتراضات پاسخی خویشتندارانه را برگزید و اعلام کرد که آماده شنیدن صدای نمایندگان اصناف و معترضان است. جلساتی هم در این مورد برگزار شد.
صاحبان کسب و کارهای خرد و واحدهای صنفی در نخستین روزهای اعتراض خود، صرفا به عدم ثبات نرخ ارز و نوسان شدید آن اعتراض داشتند. این اتفاقات پس از چند روز رنگ و بوی اعتراضات معیشتی به خود گرفت و وارد مرحله خشونتآمیزی شد و از 18 دی ماه با تخریب حجم گسترده و هدفمند زیرساختهای شهری اعم از شعب بانکی، خودپردازها، مغازهها و واحدهای صنفی، فروشگاههای زنجیرهای، دوربینهای کنترل سرعت، تابلوهای شهری و مبلمان و المانهای شهری، معلوم شد این اعتراضات از فرآیند عادی خود خارج شد.
در 18 دی ماه و پس از فراخوانی که از طریق رسانههای فارسیزبان وابسته به امریکا و همراهانش، اعتراض صنفی به اغتشاش بدل شد. پرسش مهم از دید مدیریت بحران آن است که چرا با وجود سابقه 10 روزه اعتراضات تا آن روز و فراخوانی که داده شده بود پیشگیری به اندازه کافی در مورد عناصر اغتشاشگر انجام نشده بود؟
نتیجه اقدامات مخرب اغتشاشگران و براساس برآورد اولیه در ۲۱ شهر حجم خسارت وارد شده به زیرساختهای شهری ۱۰ هزار میلیارد تومان بوده است.
در مواردی افراد مسلح به سلاح سرد و گرم وارد این اعتراضات شدند. این خسارتها هنوز شامل همه استانها و شهرها و همچنین خسارات وارد شده به کسب و کارهای اینترنتی و مجازی در نتیجه تعطیلی نیست.
براساس اعلام شهرداری تهران در تهران در حوادث اخیر حدود ۵۰ خودروی آتشنشانی دچار آسیب شده و ۸ دستگاه خودروی آتشنشانی و همچنین ۶۰ شعبه بانک بر اثر آتشسوزی از رده خارج شدهاند. میزان خسارات به اموال عمومی در شهر تهران ۳ هزار میلیارد تومان برآورد شد. ۸۰۰ میلیارد تومان خسارت به ماشینهای آتشنشانی وارد شده و ۲۵ دستگاه اتوبوس دو کابین و تک کابین به دلیل سوختگی صددرصدی از چرخه حمل و نقل عمومی خارج شده و بیش از ۵۰ دستگاه اتوبوس نیز دچار خسارت شده است.
در مجموع و عمده خسارتها تاکنون به روزهای 18 و 19 دی ماه مربوط شده و از دیدگاه پیشگیری باید در این مورد تحقیق کافی به عمل آید که حوادث قابل پیشگیری چرا و چگونه از پیش کنترل نشده است.
دیدگاه تان را بنویسید