غلامرضا ظریفیان:
انقلاب نه ممکن است، نه مطلوب
غلامرضا ظریفیان گفت: امروز انقلاب نه ممکن است و نه مطلوب. شورش نیز مطلوب نیست و اگر اعتراضات مردم دریافته نشود به این سمت خواهیم رفت. در این صورت باعث ایجاد ناامیدی و خشونت میشود. راه دیگر این است که به سمت اصلاح برویم. امروز جامعه باید احساس کند که در تصمیمگیریها و تصمیمسازیها نقش دارد.
اعتمادآنلاین| غلامرضا ظریفیان، فعال سیاسی اصلاحطلب معتقد است که بر مبنای اعتراضات رخ داده جریان اصلاحات باید کارویژههای جدیدی برای خود تعریف کند. او ضمن اینکه تاکید دارد که اجماع نسبی بر سر تحلیل این اعتراضات ضروری است، میگوید که «این جریان باید نسبت به توزیع ثروت در جامعه، کاهش فاصله طبقاتی، احقاق حقوق شهروندی، ایجاد اشتغال و حکمرانی مطلوب ادبیات تولید کرده و نسبت به آن حساس باشد. » او همچنین اصلاحات در جهت مطالبات نسل جوان را مهم میداند.
اولویت جریان اصلاحات در شرایط کنونی چیست؟
برای پاسخ به این پرسش در نظر گرفتن یک مساله یعنی توجه به اعتراضات اخیر ضروری است. غیر از بخشی که شکلی رادیکال پیدا کرد و آثار مخربی داشت، اصل موضوع را میتوان بررسی کرد و ماهیت آن را دریافت. صدای اعتراضی در یک جامعه مردم سالار اگر چه از زوایایی تلخ است اما میتوان آن را عامل سلامت یک جامعه هم دانست. مثل بدن که وقتی دچار بیماری میشود، بدن واکنش نشان میدهد و این حیات یک بدن را مشخص میکند. جامعه زنده و پویا نیز وقتی با مشکل روبه رو میشود، سکوت نمیکند. پیامش را به اشکال مختلف نشان میدهد. این امر باید به عنوان یک فرصت فهم شود. با در نظر گرفتن این موضوع مبرمترین مساله که شامل فعالان سیاسی، دولتمردان و مسوولان میشود، این است که تحلیل نسبی روشنی از مساله ارایه شود. تحلیلها گاهی اوقات دوقطبی میشود. بخشی آن را کاملا پدیدهای خارجی و بخشی پدیدهای داخلی تصور میکند که در جایی که شکلی رادیکال پیدا کرده مورد سوء استفاده کشورهای خارجی قرار گرفته است. باید تشخیص داده شود که نکات مهم این پدیده در کدام حوزه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بوده است. باید دید که کدام یک از عوامل در اعتراض مردم نقش اصلی را دارد. در این
خصوص مسوولان باید اجماع نسبی داشته باشند. اگر درد را ندانیم نمیتوانیم برای درمان آن کاری کنیم.
امروز انقلاب نه ممکن است و نه مطلوب. شورش نیز مطلوب نیست و اگر اعتراضات مردم دریافته نشود به این سمت خواهیم رفت. در این صورت باعث ایجاد ناامیدی و خشونت میشود. راه دیگر این است که به سمت اصلاح برویم. امروز جامعه باید احساس کند که در تصمیمگیریها و تصمیمسازیها نقش دارد.
این اصلاح نسبت به اصلاحاتی که این جریان سیاسی در گذشته به دنبال آن بود، چه تفاوتی باید داشته باشد؟
آنچه رخ داده نشاندهنده آسیبهایی در جامعه است. این آسیبها را میتوان دستهبندی کرد. بخشی از آن قطعا نشانگر فاصله طبقاتی است. باید با شکلهای نویی، فاصله طبقاتی را ترمیم کرد؛ نه به صورت پوپولیستی. امروز بخش مهمی از جامعه جوان هستند و ٤٠ درصد آنها شاغل نیستند. اطلاعیه وزارت کشور نشان میدهد که با کاهش اعتماد عمومی رو به رو هستیم. وزیر کشور به بحث شکاف نسلی و تفاوت در سبک زندگی اشاره کرده است. زبان این نسل باید فهم شود و بعد صدایش شنیده شود. دولتمردان باید نشان دهند که برای مطالبات جوانان برنامه دارند. یکی از مشکلات ما تعارضات سیستمی است. بسیاری از توان خدمترسانی به شکل نرمافزاری و سختافزاری آسیب دیده است. اینکه تمام قوا و بخشی از نخبگان رقابت جدی در فضای ناامیدی برای جامعه میکنند، درست نیست. کاهش اعتماد عمومی و فضای ناامیدی دو مسالهای است که در ارزیابیهای مختلف در کشور به آن اشاره شده است. این مسائل مربوط به ناکارآمدی برخی دستگاههای نظام، عدم گردش آزاد اطلاعات، افزایش فاصله طبقاتی و احساس تبعیض میشود. گفتوگوی درون حزبی، بین احزاب و بین جریانهای سیاسی لازم است. جامعه باید احساس کند، در اثر این
تفاهم زندگیاش دچار تغییراتی هر چند تدریجی است اما میتواند نسبت به آینده امیدوارتر باشد. آنچه رخ داد انباشتی بود که در جایی سر باز کرد.
آیا جریان اصلاحات باید بر مطالبات نسل جدید تاکید کرده و مطالبات نسل جدید را پیگیری کند و همچنین اصلاحاتی در جهت کاهش فاصله طبقاتی انجام دهد؟
جریان اصلاحات ضمن اینکه باید تلاش کند تا مردمسالاری را تعمیق بخشد، ضروری است که وجه اجتماعیاش را تقویت کند. باید نسبت به توزیع ثروت در جامعه، کاهش فاصله طبقاتی، احقاق حقوق شهروندی، ایجاد اشتغال و حکمرانی مطلوب ادبیات تولید کرده و نسبت به آن حساس بود. این جریان سیاسی باید گفتوگوی جدی با جناحها و جریانات مختلف ترتیب دهد و در این مورد پیشقدم شود تا بتوان بر سر مسائل و مشکلات اصلی جامعه به یک وفاق نسبی رسید.
منبع: روزنامه اعتماد
دیدگاه تان را بنویسید