عبدالله ناصری:
حرف از گفتوگو میان جامعه مدنی و حاکمیت است
عبدالله ناصری، فعال سیاسی اصلاحطلب با تاکید بر اینکه به گفتوگو میان جامعه مدنی و حاکمیت نیازمندیم میگوید که شرح واقعیتهای اقتصادی موجب تعدیل مطالبات اقتصادی جامعه خواهد شد.
اعتمادآنلاین| عبدالله ناصری، فعال سیاسی اصلاحطلب با تاکید بر اینکه به گفتوگو میان جامعه مدنی و حاکمیت نیازمندیم میگوید که شرح واقعیتهای اقتصادی موجب تعدیل مطالبات اقتصادی جامعه خواهد شد.
جریان سیاسی اصلاحطلب از گفتوگوی ملی و انسجام سیاسی به عنوان راهحلی که مانع از تکرار اتفاقات اخیر میشود، یاد میکنند. به نظر شما این راهحل با علت ماجرا یعنی مطالبات اقتصادی چه تناسبی دارد و چقدر کارآمد است؟
گفتوگویی که موجب انسجام و آشتی ملی شود قطعا در همه احوال موثر و لازم است اما اگر گفتوگوی ملی را زمینه وقایع اخیر تلقی کنیم، به خطا رفتهایم. وقایع اخیر با همه بدیها و برخی ساختارشکنیهایی که داشت؛ یک تلنگر بزرگ اجتماعی به کل حاکمیت و حتی جامعه مدنی بود.
به نظر شما زمینه بروز اعتراضات اخیر چه بود؟
زمینه بروز این وقایع مطالبات اقتصادی بود اما مسائل اجتماعی و فرهنگی نیز نقش کاتالیزور را ایفا کرد.
با این وصف، گفتوگوی ملی راهحل مناسبی است؟
نکته مهم این است اگر از گفتوگو صحبت میکنیم باید یک مرحله فراتر رفت و از آشتی بین جامعه مدنی و حاکمیت سخن گفت. به نظر من حوادث اخیر نشان داد که این گفتوگو ضروریتر است و اتفاقا هر دو جریان سیاسی کشور نسبت به آن اتفاق نظر دارد زیرا در وقایع اخیر با پدیدههایی رو به رو شدیم که نشان از دوری بخشی از جامعه از حاکمیت فارغ از گرایشهای سیاسی داشت.
راهکارهای عملیاتی برای انجام این گفتوگوها چیست؟
راهکارهای مختلفی وجود دارد. به عنوان مثال دخالت دادن نیروی انسانی جوان در عرصه مدیریت کشور. در ایجاد ارتباط بین جامعه و حاکمیت نیز نقش اول را رسانه ملی به عهده دارد اما متاسفانه در دو دهه اخیر به هیچوجه نقش خود را درست ایفا نکرده است. من معتقدم که اگر صدا و سیما نقش خود را متناسب با ویژگیهای رسانهای در دنیای مدرن ایفا میکرد، شاهد بسیاری از حوادث نبودیم. به نظر میرسد این رسانه هنوز هم در نقش اپوزیسیون جامعه مدنی رفتار میکند و به همین جهت اعتماد مردم را از دست داده است. بنابراین تلویزیون باید در درون خود برای نحوه مدیریتش تصمیم به یک انقلاب بگیرد و فضایی را ایجاد کند که افراد حرفهای خود را بزنند. این امر اهمیت بسیاری دارد زیرا یکی از مطالبات اصلی جامعه جوان این است که حاکمیت آن را خیلی حائز اهمیت نمیداند و با او به گفتوگو نمینشیند. به نظر من کار بسیار شدنیای است و در کنار آن میتوان فضاهایی را برای عرضه مطالبات و اعتراضات مدنی اختصاص داد.
فکر میکنید اختصاص فضاهایی برای اعتراض در ساختار رسانه ملی موجب گفتوگو بین جامعه مدنی و حاکمیت شده و مشکلات را حل میکند؟
تاریخ ثابت کرده است که وقتی افراد را از چیزی منع میکنید نسبت به آن حریصتر میشوند. بنابراین وقتی از یک مطالبهگر اقتصادی و اجتماعی در تلویزیون تصویر یک آشوبگر ایجاد میشود، حتما در فرصتهای دیگر دست به کارهای خطرناک و ساختارشکنانه خواهد زد.
از گفتوگو به عنوان راهکاری که میتواند زمینههای سیاسی و اجتماعی اتفاقات اخیر را از بین ببرد، صحبت میکنید اما در ابتدای صحبت گفتید که زمینه اصلی مطالبات، اقتصادی بوده است. گفتوگوی میان جامعه مدنی و حاکمیت چه تاثیری در رفع مشکلات اقتصادی مردم دارد؟
باید به این جنبه نیز توجه داشت. وقتی بحث و گفتوگو در رسانه ملی شروع میشود، اولین نکتهای که با آن مواجه میشویم و اولین گزاره استنتاجی این است که تمام بار اقتصاد کشور روی دوش دولت نیست. در این زمینه نیز میتوان گفتوگو کرد و شاید طرح مسائلی که تاکنون گفته نشده مثل اینکه دولت کمتر از ٥٠ درصد اقتصاد کشور را در اختیار دارد تا بتواند از مشکلات بکاهد. از طریق گفتوگو میتوان خیلی از ساختارهای مضر اقتصادی و رانتخوار را برملا کرد. درست است که مطالبات اقتصادی عامل اولیه اعتراضات اخیر بود اما اگر جامعه جوان تحصیلکرده بیکار باور کند که نظام سیاسی و اقتصادی کشور سالم بر او حکمرانی میکند، طبیعتا مطالبات خود را تعدیل میکند و خود را با شرایط سخت وفق خواهد داد. این درحالی است که اکنون خود را در یک دوگانه رانتخواری گسترده و از سوی دیگر بیکاری و هزار مشکل دیگر میبیند. بیان این مسائل در عرصه رسانه به دولت و ارکان حاکمیت کمک میکند که بهتر به مطالبات جامعه پاسخ دهند. بنابراین حتما با گفتوگو میتوان گام موثری برداشت. البته هیچ یک از اینها به هیچوجه توجیهگر کوتاهیهای دولت نیست. من معتقد هستم که دولت با وجود امکانات
محدود خود اگر از سال ٩٢ نیروهای لایق و شایستهای در عرصه اقتصاد به کار میگماشت شاید امروز شاهد برخی از مشکلات نبودیم.
منبع: روزنامه اعتماد
دیدگاه تان را بنویسید