آقای جناب؛ مراقب باش «نقطهقوتهایت» را کف نزنند
احمد پورنجاتی نوشت: پیشنهاد من این است که شخص جناب رییسجمهوری و البته همکاران ارشد ایشان در مجموعه دولت، فهرستی از مزیتهای نسبی یا نقاط قوت نگرش و منش و روش خود را که از آستانه انتخابات دوره یازدهم و در ادامهاش دوره دوازدهم همواره بر آنها تاکید داشتهاند و پارهای از آنها کم و بیش در کارنامه عملیشان نیز مشاهده شده، همچون تابلویی از یک شناسنامه روبروی میزکار خود به دیوار تماشای هر روزه نصب کنند تا همواره حواسشان باشد که به بهانه هیچ توجیه اضطراری یا واکنش حاصل ازآنتریک هدفمند هر موجود موذی برای عصبانی کردن آنان، دچار آن دامچاله که اشاره رفت، نشوند.
اعتمادآنلاین| احمد پورنجاتی در روزنامه اعتماد نوشت: گمان میکنم در زندگی همه ما موقعیتهایی پیش آمده که در واکنش به سخن یا رفتار کسی با شگفتی و ناخرسندی گفته باشیم: «به هیچوجه توقع نداشتم. شما که فلان ادعا را داشتید، این سخن یا رفتار متضادتان چه معنی دارد؟!» البته این واکنش نرم و لطیف در واکنش به طرفی است که هنوز از دایره اعتمادمان بیرون نرفته و پرسش و ابراز شگفتی و ناراحتیمان از سر نگرانی و دلسوزی برای اوست. وگرنه حساب کسی که رفتارش ما را به این نتیجه برساند که به کلی و از اساس، ادعاهایش توخالی و فضیلتها و نقطه قوتهایش نمایشی بودهاند، به کلی جداست. مقصود من در این نوشته همان گروه اول است.
فرقی نمیکند که یک فرد - خانم یا آقا، مادر و پدر یا فرزند، یک آموزگار- باشد یا مدیریک سازمان و کارگاه و نهاد یا رییس یا عضوی از یک دولت یا حتی کلیت یک نظام.
اگر یک رییسجمهورچه به لحاظ شخصیت حقیقی و چه در مقام شخصیت حقوقیاش، ویژگیهای اخلاقی و دیدگاهها ونگرشها و رفتار و مشی و منش پسندیده یا برخوردار از ویژگیهای مثبت و مقبول افکار عمومی از خود ارایه داده و کم یا بیش در بیان و عمل نیز کوشیده به گونهای ملموس و قابل سنجش، آن ویژگیها و داعیهها و فضیلتها را پاس بدارد، همواره باید مراقب یک دامچاله خطرناک باشد: «آستانه وادادگی اضطراری در برابر هل داده شدن و کشانده شدن به پرتگاه واکنش معکوس و از کف دادن آن مزیتها و فضیلتها.
آن کس که بتواند برای خرد کردن شخصیت اخلاقی یک انسان اخلاق مدار و شکیبا و روادار در برابر رفتار ناسزای دیگری، او را به گونهای عصبانی کند که چه بسا درحواس پرتی . خشم، با سخن یا رفتاری ناسزا که از او توقع نمیرود واکنش نشان دهد، برنده بازی و رباینده اندوخته فضیلت آن انسان با شخصیت است، دستکم در نظرگاه افکار عمومی. این قاعده تنها به ویژگیهای اخلاقی آدمها به ویژه آنان که در مقام مسوولیت اجتماعیاند محدود نمیشود. نوع نگرش در سیاستها و برنامهها و رویکردها در همه زمینههای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی (داخلی و خارجی) و نیز امنیتی اهمیت برجستهتری دارند. پیشنهاد من این است که شخص جناب رییسجمهوری و البته همکاران ارشد ایشان در مجموعه دولت، فهرستی از مزیتهای نسبی یا نقاط قوت نگرش و منش و روش خود را که از آستانه انتخابات دوره یازدهم و در ادامهاش دوره دوازدهم همواره بر آنها تاکید داشتهاند و پارهای از آنها کم و بیش در کارنامه عملیشان نیز مشاهده شده، همچون تابلویی از یک شناسنامه روبروی میزکار خود به دیوار تماشای هر روزه نصب کنند تا همواره حواسشان باشد که به بهانه هیچ توجیه اضطراری یا واکنش حاصل ازآنتریک
هدفمند هر موجود موذی برای عصبانی کردن آنان، دچار آن دامچاله که اشاره رفت، نشوند. نباید اجازه دهد، نقطه قوتهایش به نقطه ضعف تبدیل شود. احترام و التزام به اصل آزادی گردش اطلاعات و شکستن دیوارهای ابهام و بیاطلاعی مردم از آنچه با سرنوشت آنان پیوند دارد، ایجاد فضای امن برای شهروندان به جای فضای امنیتی، فراهمسازی دسترسی آسان به فضای مجازی و بهرهگیری سازنده از شبکههای اجتماعی، افزایش روزافزون فضای نقدپذیری و شنیدن اعتراض و پاسخگویی و گفتوگوی مدنی قانونمند و البته برخوردار از حمایت قانونی، رویکرد تعامل سازنده حداکثری در عرصه سیاست خارجی و ادامه رویکرد برد- برد در حل و فصل مسائل بینالمللی و منطقهای، تلاش ملموس برای شفافسازی کارنامه همه دستگاههایی که از بودجه عمومی تغذیه میکنند، پرهیز از ملاحظه کاری در بیان چالشهای پیش روی دولت و سرانجام، پذیرش انتقادهای کارشناسانه از سوی هرکس با هر گرایش موافق یا منتقد یا مخالف سیاسی دولت و اقدام عملی محسوس برای اصلاح آن. از موضع نگاه «توهم توطئه» نه، اما امیدوارم دولت روحانی حواسش باشد که مبادا نقطه قوتهایش را به نقطه ضعف تبدیل کنند.
منبع: روزنامه اعتماد
دیدگاه تان را بنویسید