الیاس حضرتی: مسکن مهر را سیاسی نکنیم
الیاس حضرتی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در یادداشتی در روزنامه اعتماد با انتقاد از برخی اظهارنظر ها در روزهای اخیر، پدیده «سیاسی شدن مسکن مهر» را امری غیرضروری دانست.
اعتمادآنلاین| متن یادداشت نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی را در ادامه میخوانید:
هنوز آواربرداری و نجات و امداد تمام نشده بود که آقای وزیر مسکن در نامهای به مرکز تحقیقات راه و مسکن و شهرسازی ماموریت ویژه داد تا ضمن ارزیابی ابعاد زلزله، آسیب به ساختمانهای جدیدالاحداث، به ویژه ساختمانهای مسکن مهر و میزان خسارت وارده را بررسی کنند. این اقدام به ویژه در این شرایط کمکی به بهبود امور نمیکند و بیش از آنکه اقدام مسوولانه تلقی شود از آن رنگ و بوی سیاسی به مشام خواهد رسید چرا که معلوم است هدف اصلی فقط مسکن مهر است و سایر موارد از باب خالی نبودن عریضه ذکر شده است. به علاوه وزارت راه و شهرسازی نیازی ندارد که برای رسیدگی به کیفیت ساخت این ساختمانها منتظر بماند تا زلزلهای رخ دهد. مسوولیت آنان در درجه اول پیشگیری است و این نظارت باید پیش از این انجام میشد، طبعا باید در مورد بیمارستان تازهتاسیس نیز رعایت میشد. ضمن اینکه چنین عجلهای ضرورت نداشت و باید اجازه داده شود در شرایط متفاوتتری این رسیدگیها آغاز شود.
آنچه هدف اصلی این حکم است، طبعا وضعیت و کیفیت ساختمانهای مسکن مهر است، تردیدی نیست که کیفیت این ساختمانها در اکثر موارد مسالهدار است. شاید پیشاپیش بتوان گفت که حکم محکومیت علیه این طرح صادر شده است و این امر غیرمنتظره نخواهد بود. پیش از این و در سال ٩٢ گروه مطالعاتی شارستان این کار را انجام داده و نتایج را در یک کتاب ٥٠٠ صفحهای منتشر کرده است. ولی آنچه میتواند هرگونه ارزیابی را در این باره تحت تاثیر قرار دهد، همین انگی است که از ابتدا به این حکم وارد شده است؛ انگی که چندان هم بیراه نیست.
مسکن مهر طرح بسیار بزرگی بود که ایرادات اساسی هم داشته است. از فساد گستردهای در واگذاری برای ساخت مجتمعهای مسکونی به پیمانکاران گرفته، تا جایابی و فقدان زیرساختها و خدمات شهری و نیز افزایش نقدینگی و تورم شدید اقتصادی بر اثر اجرای این طرح است. ولی همه پروژههای مسکن مهر را نمیتوان با یک حکم کلی داوری کرد. برخی از این واحدها و مجتمعهای مسکونی که در داخل مناطق شهری یا در حاشیه آنها و از طرف پیمانکاران واقعی و با کیفیت خوب ساخته شدهاند موجب تغییر فضای سکونت مردم و صاحبخانه شدن عدهای شدند، و عوارض چندانی تاکنون نیز نداشتند. اگر بخواهیم درباره مسکن مهر از زاویه فنی اظهارنظر کنیم، به طور طبیعی باید حداقل به این موارد اشاره شود.
١- آییننامههای تعیینشده برای ساخت مسکن مهر، مقاومت در برابر چند ریشتر زلزله در چه فاصلهای از مرکز زلزله را تضمین کرده است؟ آیا مقاومت مذکور در مناطق خسارتدیده محقق شده است؟
٢- در مقایسه با ساختمانهای شخصیساز و البته مشابه که دارای اسکلت فلزی و بتنی هستند، خسارات وارده به این دو گروه چگونه است؟ آنچه سبب حساسیت زیادی شده است، انتشار تصویری از دو ساختمان ٤ یا ٥ طبقه است که در نزدیکی یکدیگر قرار دارند، ولی اولی کاملا سالم است، در حالی که در دومی که مسکن مهر است فقط به ظاهر اسکلت آن سالم است. هرچند معلوم نیست که اسکلتهای مزبور دچار انحراف شدهاند یا خیر؟ در هر حال مقایسه با ساختمانهای مشابه، تصویر بهتری از وضعیت مسکن مهر ارایه میدهد.
٣- در صورت ضعف و نقص در این ساختمانها باید به طور دقیق مشخص کرد که ریشه این مشکلات در کجا بوده است؟ در جایابی نقشهها و محاسبات مهندسی، در واگذاریها، در تعیین صلاحیت پیمانکاران، در فقدان ناظران و....
مسکن مهر یک واقعیت عینی است که هزاران میلیارد تومان سرمایههای کشور صرف آن شده است. آقای احمدینژاد کوشید که آن را به عنوان مهمترین دستاورد دولت خود ثبت کند. در این راه زیادهروی و نیز عجله کرد. اگر میتوانست به جای دو میلیون واحد مسکونی حتی ٥٠٠ هزار واحد مسکونی را با کیفیت مناسب و قابل قبول تحویل مردم میداد، قطعا سند این طرح به نام آن دولت ثبت میشد، ولی امروز بیش از آنکه باید به این طرح افتخار کند، باید درصدد پاسخگویی و دفاع غیرموجه از عملکرد خود باشد.
مسکن مهر قرار بود برای مردم سرپناه و مامن باشد ولی بیشتر با هدف نردبان دولت پیش بنا شد. نردبانی که بسیار ضعیف بود و به سرعت واژگون شد. اگر یک درس مهم از این اتفاق بتوان گرفت این است که برخلاف انتظار ما، آینده به سرعت سر میرسد و زمان پاسخگویی خواهد بود. یکی از مشکلات مهم مسکن مهر، خارج کردن پیمانکاران صلاحیتدار از گردونه ساخت است. در بسیاری از پروندههای مسکن مهر پیمانکاران جدیدی وارد شدند که از یکسو فاقد سابقه پیمانکاری بودند، لذا میتوانستند مثل بسازوبفروشهای بیاعتبار عمل کنند و از سوی دیگر آنان مبلغ قرارداد را به دلیل فساد پس از یکی دو دست از واسطهها گرفتند و لذا پول اندکی به دست آنان رسید، در نتیجه آنان هم از کیفیت کار زدند. آنان به جای آنکه پیمانکاران باصلاحیت را وارد میدان کنند، به حذف آنان اقدام کردند، پیمانکار باصلاحیت هیچکدام از دو اشتباه یا بهتر است بگوییم خیانت را مرتکب نمیشود. از کیفیت کارش کم نمیکند زیرا اعتبار دهها سالهاش از میان میرود. نه حاضر میشود کمتر از رقم معقول و مصوب پروژه را بگیرد که موجب ضررش شود و نه در کارش کمفروشی میکند. برای این شرکتها حفظ اعتبار از همهچیز مهمتر
است. سرمایه واقعی آنها، همین اعتبار است. تا هنگامی که به سمت تقویت شرکتهای بزرگ و صاحبنام نرویم، برنامههای عمرانی کشور با همین مشکل مواجه خواهد شد. نهفقط در ساختمانسازی، بلکه در همه حوزهها باید به این نکته مهم توجه کرد. متاسفانه در ایران نوعی ضدیت با شرکتهای بزرگ و صاحب صلاحیت وجود دارد که به ضرر توسعه کشور است. اگر همه مسکن مهر را به دو یا سه شرکت بزرگ میدادند، قطعا با چنین مشکلاتی مواجه نبودیم. البته اگر میخواستند چنین کنند، طبعا نمیتوانستند انواع و اقسام تخلفات را انجام دهند. انگیزه انجام تخلف را پشت مبارزه با سرمایهداران پنهان میکنند.
منبع: اعتماد
دیدگاه تان را بنویسید